ویتامین B۱۲ جزء ویتامین های حیاتی برای حفظ سلامت عمومی بدن محسوب می شود و در تولید سلول های خون سالم و حفظ عملکرد صحیح سیستم عصبی تأثیر بسزایی دارد. بنابراین، ضروری است که تمامی افراد، به ویژه زنان، به میزان کافی این ویتامین را از طریق برنامه غذایی خود به دست آورند. اما هنوز هشت حقیقت کلیدی درباره کمبود ویتامین B۱۲ وجود دارد که باید به آن ها توجه خاصی داشت:
_ ارتباط فقر ویتامین B۱۲ با خستگی مزمن: در حالی که این ویتامین در تولید سلول های خونی و حمایت از عملکرد اعصاب اهمیت دارد، نقش آن در تبدیل مواد مغذی به انرژی نیز بسیار قابل ملاحظه است. اگر شما همواره در احساس خستگی و ضعف به سر می برید، زمان آن فرا رسیده که مقدار بیشتری از ویتامین B۱۲ را از طریق تغذیه خود تأمین کنید. به یاد داشته باشید که محصولات حیوانی نظیر گوشت قرمز، تخم مرغ، بوقلمون، مرغ، ماهی و شیر، منابع عمده این ویتامین به شمار می روند.
_ کسانی که گیاه خوار هستند، آسیب پذیری بالاتری دارند: ویتامین B۱۲ عمدتاً در غذاهای حاوی منابع حیوانی وجود دارد و بنابراین افرادی که از رژیم های گیاهی پیروی می کنند، برای جلوگیری از فقر ویتامین B۱۲ نیاز به مصرف مکمل های این ویتامین دارند. نشانه های اصلی فقر ویتامین B۱۲ شامل خستگی و سرگیجه های پی درپی در گیاه خواران است.
_ بزرگسالان مسن در معرض خطر بیشتری هستند: در حالی که هر فردی در هر سنی ممکن است دچار فقر ویتامین B۱۲ شود، اما عواقب جدی این کمبود بیشتر در افراد بالای ۵۰ سال رخ می دهد. در صورت افزایش شدت این مشکل و ناکافی بودن دریافت ویتامین B۱۲ از طریق غذا در بزرگسالان، پزشک ممکن است توصیه کند که به تزریق ویتامین یا مصرف مکمل های مربوطه روی آورید.
_ داروهای ضد سوزش معده عامل فقر ویتامین B۱۲ هستند: این گونه داروها با سرکوب تولید اسید معده، جذب ویتامین B۱۲ را دشوارتر می سازند. اگر شما داروهای تجویزی برای سوزش معده مصرف می کنید و در عین حال با علائمی نظیر ضعف، سرگیجه یا خستگی مواجه هستید، با پزشک خود در مورد احتمال کمبود ویتامین B۱۲ گفتگو کنید. استفاده منظم از مکمل های این ویتامین می تواند در بهبود این وضعیت مؤثر باشد.
_ کمبود ویتامین B۱۲ ممکن است با دمانس اشتباه گرفته شود: نشانه های کمبود این ویتامین معمولاً شباهت هایی به زوال عقل دارند، نظیر اختلال در حافظه، گیجی، و مشکلات تفکر و استدلال. این موضوع موجب می شود که تشخیص کمبود ویتامین B۱۲ از زوال عقل در افراد مسن که در معرض هر دو هستند، دشوار گردد؛ زیرا معمولاً علائم آن ها با یکدیگر تداخل پیدا می کند. برآوردها نشان می دهد که ۷۵ تا ۹۰ درصد افرادی که با کمبود ویتامین B۱۲ مواجه اند، نشانه های عصبی مانند زوال عقل را تجربه می کنند. البته حتی کاهش سطح ویتامین B۱۲ در افراد جوان نیز می تواند به بروز علایم مشابه منجر شود.
_ نیاز شدید زنان به ویتامین B۱۲: تمامی افراد به این ویتامین نیاز دارند، اما برخی گروه ها به ویژه سالمندان و زنان باید بیشترین میزان ویتامین B۱۲ را در برنامه غذایی خود داشته باشند. نیاز روزانه زنان، به ویژه زنان باردار، به این ویتامین ۲.۸ میکروگرم و برای مردان ۲.۴ میکروگرم است.
_ کمبود ویتامین B۱۲ می تواند عواقب دائمی داشته باشد: کمبود مداوم ویتامین B۱۲ در طول سال ها ممکن است عوارض عصبی غیرقابل بازگشتی ایجاد کند. عوارضی از جمله از دست دادن حافظه، گیجی، ناتوانی در تمرکز، مشکلات عصبی، بی خوابی، اختلال در نعوظ، و حتی مشکلات روده و کنترل مثانه، همگی از نتایج کمبود طولانی مدت این ویتامین هستند. بسیاری از این عوارض در صورتی که به سرعت شناسایی و درمان شوند، قابلیت معکوس شدن دارند.
_ کودکان نیز ممکن است به کمبود ویتامین B۱۲ دچار شوند: فقر ویتامین B۱۲ در کودکان به شدت جدی است و می تواند با نشانه هایی نظیر کم خونی، مشکلات حرکتی، و اختلال در رشد همراه باشد که در برخی موارد ممکن است به مرگ منجر شود. اگرچه کمبود ویتامین B۱۲ در نوزادان نسبتاً نادر است، اما ممکن است در شرایطی خاص بروز کند، به ویژه اگر نوزاد از منابع غذایی بدون محصولات حیوانی تغذیه کند یا اگر مادر گیاهخوارش شیر دهد و همچنان تنها از شیر مادرش تغذیه کند. بر اساس تحقیقی، مصرف مکمل های B۱۲ توسط مادران طی دوران بارداری می تواند از بروز این مشکل در نوزادان جلوگیری کند.