آگاهی از علائم هشداردهنده می‌تواند در سریع‌تر تشخیص دادن و درمان بیماری‌ها مؤثر باشد و از بروز مشکلات جدی‌تر در سلامت شما جلوگیری نماید.
بیماری کلیوی چه نوع بیماری‌ای است؟
کلیه‌ها، که به شکل لوبیا در دو طرف ستون فقرات شما قرار دارند، نقش حیاتی در سلامت شما ایفا می‌کنند. این اندام‌ها آب اضافی و مواد زائد را از خون شما تصفیه می‌کنند، ادرار تولید می‌نمایند و در تنظیم فشار خون شما کمک می‌کنند. اگر این کلیه‌ها آسیب ببینند و ناتوان در انجام وظایف خود باشند، به بیماری کلیوی مبتلا خواهید شد.
میزان خطر ابتلا به این بیماری می‌تواند بر اثر چندین عامل افزایش یابد:
دیابت
فشار خون بالا
بیماری‌های قلبی
سیگار کشیدن
چاقی
سالمندی
افراد آفریقایی-آمریکایی، آسیایی-آمریکایی و بومیان آمریکایی بیشتر از سایر گروه‌های جمعیتی در معرض خطر هستند.
علائم هشداردهنده بیماری‌های کلیوی کدامند؟
بیماری کلیوی به تدریج با تجمع مواد زائد و مایعات در بدن وخیم‌تر می‌شود. از جمله این علائم هشداردهنده می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
تغییرات در ادرار: ممکن است متوجه شوید که ادرار کردن شما بیشتر یا کمتر از حد معمول شده است. همچنین، تغییر رنگ و کف آلود بودن ادرار نشان‌دهنده خروج پروتئین از کلیه‌ها است. وجود خون در ادرار نیز یکی دیگر از نشانه‌هاست.
خشکی و خارش پوست: این وضعیت می‌تواند زمانی رخ دهد که کلیه‌ها نتوانند تعادل مواد معدنی و مغذی را در خون حفظ کنند.
تورم. کلیه‌ها در تنظیم سطح سدیم (نمک) در بدن شما نقش دارند. اگر این اندام‌ها به درستی کار نکنند، بدن به نمک اضافی وابسته خواهد شد که ممکن است باعث تورم در ناحیه مچ پا و پاها گردد. ممکن است این شرایط را در دستان خود و اطراف چشم نیز مشاهده کنید.
ناراحتی معده: افزایش مواد زائد در خون می‌تواند منجر به حالت تهوع و کاهش اشتها گردد.
خستگی: کلیه‌ها هورمونی تولید می‌کنند که به گلبول‌های قرمز خون دستور می‌دهد تا اکسیژن را در سراسر بدن پمپاژ کنند. اگر این اندام‌ها به درستی عمل نکنند، بدن دچار کم‌خونی می‌شود و حتی پس از استراحت نیز ممکن است احساس خستگی کنید. کیفیت خواب شما نیز ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد.
آیا درمانی وجود دارد؟
اگر احساس می‌کنید که در معرض ابتلا به بیماری کلیوی هستید، می‌توانید از پزشک درخواست کنید تا عملکرد کلیه‌های شما را مورد بررسی قرار دهد. این کار شامل انجام آزمایش ادرار و آزمایش خون می‌شود.
در آزمایش ادرار، پزشک به دنبال نشانه‌هایی از خون خواهد بود و همچنین ادرار شما برای نوع پروتئینی به نام آلبومین بررسی می‌شود. در صورت مشاهده نتیجه مثبت، ممکن است پزشک بخواهد آزمایش را دوباره تأیید کند.
در آزمایش خون، پزشکان به دنبال ماده زائدی به نام کراتینین هستند. اگر کلیه‌ها آسیب ببینند، پاکسازی این ماده از خون شما دشوار خواهد شد. پس از ارزیابی میزان کراتینین، پزشک می‌تواند با توجه به سن، نژاد و جنسیت شما، میزان عملکرد کلیه‌ها را تخمین بزند.
اگر با مشکل کلیوی مواجه شدم، چه باید بکنم؟
بیماری کلیوی به طرز طبیعی از بین نمی‌رود و احتمال وخامت آن با گذشت زمان وجود دارد. بنابراین، هر چه زودتر متوجه شوید که به این بیماری دچار شدید، بهتر است. درمان به موقع می‌تواند از نارسایی کلیه‌ها جلوگیری کند. به‌علاوه، درمان واحدی برای همه مبتلایان وجود ندارد و این موضوع به عوامل مختلفی مانند علل بیماری بستگی دارد.
پزشک شما احتمالاً با مدیریت دیگر شرایط سلامتی شما شروع خواهد کرد. به عنوان مثال، ممکن است نیاز به مصرف روزانه دارو برای کنترل فشار خون یا کلسترول داشته باشید. همچنین علائم ناشی از بیماری کلیوی همچون کم‌خونی یا ورم نیز می‌تواند با دارو قابل درمان باشد.
تغییرات در سبک زندگی می‌تواند مفید باشد:
سعی کنید به‌طور منظم ورزش کنید و به وزن مناسب خود برسید.
مصرف پروتئین و نمک را کاهش دهید تا بار کاری کلیه‌ها به حداقل برسد.
موسسه دقتی در مصرف الکل داشته باشید.
اگر سیگار می‌کشید، هم‌اکنون زمان خوبی برای ترک آن است.
از مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) بدون نسخه پرهیز کنید، زیرا این داروها می‌توانند به کلیه‌ها فشار بیاورند.
هدف شما باید آن باشد که کلیه‌هایتان را تا زمانی که ممکن است در وضعیت خوبی نگه دارید. افرادی که کلیه‌هایشان از کار افتاده است، برای ادامه زندگی نیاز به دیالیز (درمانی که مواد زائد را از خون پاک می‌کند) یا پیوند کلیه خواهند داشت.
سلامت نیوز