اختلالات خودایمنی مربوط به عملکرد دستگاه ایمنی بدن هستند، بهگونهای که در این وضعیت، برخی از سلولها و مولکولهای موجود در بدن به عنوان تهدید شناسایی شده و بهطرز نادرستی توسط سیستم ایمنی مورد حمله قرار میگیرند. انواع گوناگونی از این بیماریها وجود دارند، از جمله بیماری کرون، دیابت نوع یک، کهیر خودایمنی و همچنین کمکاری و پرکاری تیروئید. برخی از این اختلالات به قدری شدید هستند که ممکن است بیمار نیاز به بستری در بیمارستان پیدا کند.
هر یک از علایم زیر میتواند نشاندهنده وجود بیماریهای خودایمنی باشد. در صورت مشاهده هر کدام از آنها، لازم است که به پزشک مراجعه نمایید:
خستگی مفرط
شایعترین علامت مرتبط با بیماریهای خودایمنی، بروز خستگی مفرط و بدون دلیل خاصی است. این وضعیت به دلیل آن است که سیستم ایمنی بدن مشغول مبارزه با سلولها و بافتهای خود فرد است که در نهایت از انرژی او میکاهد.
بیماری سلیاک
افرادی که به این بیماری مبتلا هستند به گلوتن حساسیت دارند و هر ماده غذایی که حاوی گلوتن باشد و به بدن و رودهها نفوذ کند، به عنوان یک مهاجم از سوی سیستم ایمنی بدن شناسایی شده و مورد حمله قرار میگیرد.
واسکولیت
این نوعی از بیماریهای التهابی عروق خونی (شامل سرخرگها، سیاهرگها و مویرگها) است که میتواند با محدود کردن جریان خون یا پارگی عروق و خونریزی، به بافتهای بدن آسیب برساند.
اضافهوزن
اضافهوزن ممکن است نشانهای از ابتلا به یکی از اختلالات خودایمنی مرتبط با تیروئید باشد.
ضربان قلب بالا و احساس اضطراب
در برخی مواقع، سیستم ایمنی بدن ممکن است متابولیسم را به شدت افزایش دهد و این موضوع منجر به تولید انرژی اضافی میشود که میتواند نتیجه آن افزایش ضربان قلب و بروز احساسات عصبی باشد.
مشکلات رودهای
بیماری التهابی روده، سندرم روده تحریکپذیر، بیماری کرون و کولیت زخمی از جمله اختلالات ناشی از عملکرد نادرست سیستم ایمنی به شمار میروند.
لوپوس
در این بیماری، سیستم ایمنی بدن به بافتها و اندامهای پیوندی حمله میکند، بهویژه اینکه پوست و اندامهای داخلی را تحت تأثیر قرار میدهد.
دیگر علایم مرتبط با بیماریهای خودایمنی شامل درد مفاصل، احساس گزگز و بیحسی در دستها و پاها، و مشکلاتی در پوست میشود.
اگر با یکی از علایم ذکر شده روبهرو شدید، بهسرعت به پزشک مراجعه نمایید تا از بروز عوارض خطرناک ناشی از این بیماریهای خودایمنی جلوگیری شود.