در حال حاضر، ۲۴ کشور جهان به محدودیت یا ممنوعیت نگهداری از سگ‌های پیت‌بول پرداخته‌اند. این در حالی است که علاوه بر خود نژاد پیت‌بول، تمامی سگ‌هایی که با این نژاد ارتباط دارند، تحت نظارت قانونی قرار گرفته‌اند.
پیت‌بول‌ها به‌عنوان یک نژاد خاص شناخته نمی‌شوند، بلکه این گروه شامل انواع مختلفی از سگ‌هاست که در واقع از ترکیب چندین نژاد ایجاد شده‌اند، از جمله تریر‌های استافوردشایر، آمریکایی پیت بول تریر، قلدر‌های آمریکایی، تریر‌های آمریکایی استافوردشایر و در برخی موارد، بولداگ‌ها و بول تریر‌های آمریکایی.
نخستین نسل‌های اصیل پیت بول از بولداگ‌های انگلیسی قدیم توسعه یافته‌اند؛ این سگ‌ها در دهه ۱۸۰۰ در جزایر بریتانیا به منظور شرکت در فعالیتی خشن به نام “طعمه گاو نر” تربیت می‌شدند.
پیت بول تریر آمریکایی دارای ریشه‌ای در انگلستان و برمی‌گردد به اوایل قرن نوزدهم. پرورش‌دهندگان با ترکیب بولداگ‌ها و تریرها، به دنبال خلق سگ‌هایی شجاع، پُر انرژی و دوستدار خانواده بودند.
این سگ‌ها زمان زیادی نگذشته بودند که به موجوداتی چندمنظوره تبدیل شدند. وظایف آن‌ها شامل راندن دام، شکار، محافظت از دارایی‌ها و سایر فعالیت‌های مرتبط بود. به علاوه، آن‌ها جزء اعضای خانواده به شمار می‌آمدند.
متأسفانه، در برخی از موارد، پیت بول‌ها مورد سوءاستفاده قرار می‌گرفتند و در فعالیت‌های غیرانسانی همچون طعمه گاو نر و نبرد سگ‌ها درگیر می‌شدند، به همین خاطر در برخی نواحی به‌طور ناعادلانه‌ای وجود آن‌ها ممنوع اعلام شده است.
این نژاد برای نخستین بار در میانه دهه ۱۸۰۰ به ایالات متحده معرفی شد و در آنجا مورد اصلاحات بیشتری قرار گرفت؛ و در سال ۱۸۹۸، پیت بول تریر آمریکایی به عنوان نخستین نژاد در ثبت‌نام تأسیس شد.
طی دهه ۱۹۰۰ تا به امروز، پیت بول تریر‌های آمریکایی به نقش‌های مختلفی در جامعه پرداخته‌اند. علاوه بر ایفای نقش به‌عنوان سگ‌های همراه، توانایی تبدیل شدن به سگ‌های خدماتی و درمانی، سگ‌های پلیس و نظامی، و سگ‌های جستجو و نجات را نیز دارند.
این نژاد از سگ‌ها به‌عنوان یکی از خطرناک‌ترین نژادها در نظر گرفته می‌شود. با وجود ویژگی‌های جذاب سگ پیت بول، بسیاری از افراد به نگهداری از آن‌ها تمایل دارند.
اگرچه بر اساس ریشه‌هایشان، سگ‌های پیت بول از قرن نوزدهم به عنوان نژادی وحشی شناخته می‌شوند، اما در صورت آموزش مناسب، می‌توانند رفتاری دوستانه از خود نشان دهند. شخصیت این سگ‌ها تا حدود زیادی به آموزش‌های صاحبشان بستگی دارد.