غزه به دنبال سلاح نیست، بلکه نیازمند صدایی است

غلامرضا بنی اسدی نوشته است: گویی تمام دنیا در غزه متراکم شده است. انگار تمامی انسان‌ها در میان مردم این باریکه که به وسیع‌تر از آنچه که می‌توان تصور کرد، حلول یافته‌اند. واقعاً این روزها، غزه به عنوان پرخبرترین نقطه جغرافیایی شناخته می‌شود. صفحاتی تاریخی در تقویم فلسطین در پیوند با هویت انسانی ورق می‌خورد. در یک سو، صهیونیسم بین‌المللی و پشتوانه‌های استکباری به عنوان تجلی شر مطلق قرار دارد. این نیرو از تمام ابزارهای مرگ و فریب برای عملی کردن اهداف خود استفاده می‌کند تا در صورت حاکمیت در نبرد نظامی، در جنگ‌های هیبریدی تعادل را برقرار سازد. اما در این طرف، خیر در قامت مظلومان نمایان می‌شود و مقاومت، که در نبردی نابرابر در برابر این قدرت شیطانی ایستاده است، به نیکی شناخته می‌شود. این حقیقت باید درک شود و لازم است که از مقاومت به شدت حمایت گردد. آنچه از سلاح‌ها مهمتر است، صدای حق است. فلسطین با کمبودهای شدید نظامی، رفاهی، بهداشتی و درمانی مواجه است. می‌توان با روش‌های مختلف، مشکلات ناشی از محرومیت نظامی را به حداقل رساند، اما آسیب‌های ناشی از فقدان صدا به مراتب بیشتر و جدی‌تر است. در میدان جنگ، اگر موشک نباشد، توپ و راکت هست. اگر این‌ها هم نباشند، تفنگ موجود است. و اگر حتی تفنگ هم نباشد، سنگ می‌تواند باشد. در شرایطی که تمامی این‌ها مسدود شود، دستان قوی ملت می‌تواند بر گلوی دشمن فشاری وارد کند، اما اگر صدا نباشد، هیچ کس از واقعیت‌ها مطلع نمی‌شود. نه صدای پیروزی‌های دشمن شنیده می‌شود و نه فریاد مظلومیت ساکنان غزه، که از عواطف انسانی‌اش برمی‌خیزد، به گوش می‌رسد. جهان اصلاً آنان را نادیده می‌گیرد و از درک حقیقت ناتوان است. از سوی دیگر، دشمن هم موشک دارد و هم جنگنده با بمب‌افکن‌هایی که بر فراز غزه پرواز می‌کنند و افزون بر این، سامانه رسانه‌ای خود را طوری طراحی کرده است که حقیقت را مانند پیکر کودکان بی‌گناه پاره‌پاره می‌کند. این حقیقت در این سرزمین مظلوم به بلای حصر، سانسور و تحریف دچار شده است. صهیونیست‌ها حتی کودکانی را که خود کشته‌اند به نام کودکان خود معرفی کرده و آنها را به عنوان قربانیان حماس به جهانیان نمایش می‌دهند. جنایات خود را به نام فلسطینی‌ها جا می‌زنند؛ تجاوز به دختران، محبوس کردن کودکان و به قتل رساندن زنان و سالخوردگان—همه اینها جنایت‌های مکرر خودشان است که با تصاویر دستکاری شده در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کنند. آنان با مهارت این کار را انجام می‌دهند تا تفاوتی میان حماس و داعش در ذهن جهانیان ایجاد کنند. در واقع، در تلاش‌اند تا جای شهید و جلاد را عوض کنند، بنابراین باید صدای غزه که در انزوا قرار دارد، بلند شود. دشمن بداند که کافی نیست؛ بلکه با تفرقه‌افکنی در میان کشورهای مسلمان، تلاش می‌کند که حمایت عمومی از مظلومان فلسطینی را تضعیف کند. این نکته مهم نیز باید درک شود و با افزایش هوشیاری و بهره‌برداری از تمام ظرفیت‌های موجود، صدای غزه باید به گوش جهانیان برسد. نمای غزه باید در نظر همگان قرار گیرد. جهان باید به عمق مسائل پی ببرد تا به اندیشه‌ای عمیق دست یابد و متناسب با آن عمل کند. تنها از طریق رسانه‌ها است که این امکان وجود دارد. بیایید از هر ظرفیتی که داریم استفاده کنیم تا غبارِ صهیونیسم از دید مردم جهان پاک گردد.