فاطمیه تنها به سیاه پوشی و عزاداری محدود نمی‌شود؛ چه تعداد یتیم هستند که از این مراسم بهره‌مند می‌شوند؟

سایت انتخاب در مقاله‌ای از غلامرضا بنی اسدی بیان می‌کند: مراسم فاطمیه را با پوشش سیاه و گریه برگزار می‌کنیم. ما اهل روضه هستیم و تلاش می‌کنیم تا در روابط خود در جایگاهی قرار گیریم که متعلق به صفِ فاطمیون است. این اقدام بسیار شایسته و محترم است، اما برای رسیدن به این مقام نیازمند آگاهی و پیروی از راه و روش فاطمی هستیم. این امر مستلزم انجام دستورات و پرهیز از ناهنجاری‌هاست که حضرت فاطمه زهرا (سلام‌الله علیها) خود به وضوح را نشان داده‌اند: “أطیعُوا‌الله فیما أمَرَکم بِهِ و [ما] نَهاکم عَنهُ؛ خداوند را در آنچه به شما فرمان داده و از آنچه نهی کرده، اطاعت کنید.

نمی‌توان ادعای فاطمی داشت و در عین حال به دستورات خداوند متعال عمل نکرد. همچنین نسبت به محرمات فردی و برقراری مسئولیت‌ها بی‌توجه بود. در اخبار دیده‌ایم که برخی افراد به برگزاری مراسم می‌پردازند اما در انجام مسئولیت‌های خویش جدی نیستند. این امر با منطق فاطمی تناقض دارد.

بیایید از حضرت زهرا (س) بشنویم که “فَرَضَ اللّهُ… تَرک… أکلِ أموالِ الیتامی إجارَةً مَن الظُّلمِ؛ خداوند از خوردن مال یتیم به منظور جلوگیری از ظلم و تعدی نهی کرده است.” بار دیگر بیندیشیم در مورد فسادهایی مانند چای دبش و السكوت حقوق تعدادی ین و یتیمانی که به حق خود نرسیدند. در این قبیل فرایندهای ظالمانه، ظلم تا چه اندازه گسترش یافته است؟

گذراندن فاطمیه تنها به پوشش سیاه و گریه محدود نمی‌شود. بلکه پایبندی به وظایف مشخص شده برای هر کدام از ما را می‌طلبد. نمی‌دانم آیا در روضه‌ها “چای دبش” سرو می‌شود یا با تامل برگزیدگان، انواع نوشیدنی روضه با حلال‌ترین‌ها انتخاب می‌شود. امیدوارم چنین باشد و فاطمیه ما را به تفکر در خصوص حلال و رفتار حلال و خوراک حلال سوق دهد.

هدف روضه و مراسم، تحصیل رضوان در این زمین است. برای اصلاح و ارتقاء اخلاق عمومی می‌باشد. اما آنچه در برخی مراسم – با کمال تاسف – مشاهده می‌کنیم، در راستای این اهداف نیست. افرادی که بر تریبون قرار می‌گیرند، به جای تاکید بر لزوم پاکسازی دل و دیده، به تسویه حساب‌های جناحی می‌پردازند. آن‌ها خانه روضه حضرت فاطمه را مغصوب نموده و سخنانی خلاف عدالت بیان می‌کنند؛ در حالی که حضرت (س) می‌فرمایند: “فَرَضَ اللّهُ… العَدلَ فِی الأَحکامِ إیناساً للرَّعِیة؛ خداوند عدالت در داوری‌ها را برای آسودگی مردم واجب گردانیده است.” باید به واجبات الهی توجه نماییم و در عمل آن را رعایت کنیم. فاطمیه باید به تقویت رفتارهای دینی ما منجر گردد. این گونه است که می‌توانیم احساسات لطیف و اشک‌های زلال را به سیر و سلوک فاطمی ارتقا دهیم.