فال حافظ یکی از رسوم دیرینه و محبوب در فرهنگ ایرانی به شمار می‌آید. این سنت بر پایه اشعار حافظ، شاعر بلندآوازه ایرانی شکل گرفته است. کسانی که به فال حافظ روی می‌آورند، معمولاً آن را به عنوان ابزاری برای شناسایی وضعیت حال و یا پیش‌بینی آینده خود به کار می‌گیرند.
تأثیرات فال حافظ بیشتر ناشی از ارتباط مستقیم ذهن انسان با شعر و همچنین باورها و سنت‌های فرهنگی ملت‌هاست. برای بسیاری از افراد، فال حافظ نقش بسیار مؤثری در بهبود روحیه و آرامش روان دارد و گاهی هم به عنوان منبعی الهام‌بخش برای اتخاذ تصمیمات در موقعیت‌های مختلف به کار می‌رود.
ریشه‌های فال حافظ به عصر باستانی ایران برمی‌گردد و برگرفته از سنت‌ها و اعتقادات مردمان ایرانی است. این رسم امروزه به عنوان یکی از ارکان اساسی فرهنگی و ادبی ایران، تا به امروز ادامه یافته است.
فال حافظ در روز سه‌شنبه ۱۷ مهر ۱۴۰۳ به این شکل ارائه می‌شود:
چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری
خورد ز غیرت روی تو هر گلی خاری
ز کفر زلف تو هر حلقه‌ای و آشوبی
ز سحر چشم تو هر گوشه‌ای و بیماری
مرو چو بخت من ای چشم مست یار به خواب
که در پی است ز هر سویت آه بیداری
نثار خاک رهت نقد جان من هر چند
که نیست نقد روان را بر تو مقداری
دلا همیشه مزن لاف زلف دلبندان
چو تیره رای شوی کی گشایدت کاری
سرم برفت و زمانی به سر نرفت این کار
دلم گرفت و نبودت غم گرفتاری
چو نقطه گفتمش اندر میان دایره آی
به خنده گفت که ای حافظ این چه پرگاری
تعبیر فال شما
شما به سمت هر گلی دست دراز می‌کنید، ولی خار آن به دستان‌تان آسیب می‌زند، که نشان می‌دهد در هر مسیری که در عشق قدم می‌گذارید، با ضرر مواجه خواهید شد. احساس ناراحتی و شکست می‌کنید و ممکن است نسبت به این موضوع کافرانه بیندیشید. باید دلتان را پاک کنید و بار دیگر تلاش کنید؛ شعار شما باید این باشد که “تا زمانی که پیروز نشوم از پا نخواهم نشست.”