تعبیر دقیق و زیبا از فال حافظ برای روز شنبه ۴ آذر ۱۴۰۲

در این بخش، ما برای روز شنبه ۴ آذر ۱۴۰۲، فال حافظ را با تفسیر دقیق و واقعی ارائه داده‌ایم که به تحلیل وقایع و طالع زندگی شما می‌پردازد.

شماره غزل:۲۶۰

ای سرو ناز حسن که با ناز و غمزه می‌روی

عشاق را به ناز تو همچون پروانه‌های عاشق می‌چرخانی

خوشا طلعت زیبا و دلربایت که در ازل

بر تن تو قبا به سان قد سرو دوخته‌اند

آن بویی که از زلف تو به عنبر می‌ماند، آرزوست.

به سان عود، بسوز و با آتش سودا موسیقی بساز

پروانه بر اثر شمعی می‌سوزد، اما
دل من در غیاب عارض تو، آتشین و گداخته است

صوفی که دیشب بی تو توبه کرده بود

عهد خود را بشکند، چون در میخانه تو را دوباره ببیند

طعنه رقیب هیچ‌گاه نمی‌تواند مانع من شود.

و چون زر را به دندان گاز زنند،

دل من که در طواف کعبه کویت سر برآورده

از شوق آن حریم هرگز سر به جواز حجاز ندارد

هر دم، اشک چشمانم ز خون نمی‌کاهد، پس چه نیاز به وضو است وقتی

بی طاق ابروی تو، نمازم پذیرش ندارد.

چون باده بر سر خم افشانده شود و همگان کف زنان

حافظ که دیشب از لب ساقی راز شنید.

تعبیر:

افرادی در اطراف تو هستند که به تو نیاز دارند و دست امید به سوی تو دراز کرده‌اند، دست آنها را رد نکن؛ زیرا همچون پروانه‌هایی دور تو می‌چرخند و از وجودت بهره می‌برند. عهدی را که بسته‌ای، نباید بشکنی، چرا که این امر می‌تواند رقیبان را به میدان بیاندازد. خداوند تو را مدد می‌کند. راز خود را به کسی مسپار.