به گزارش خبرنگار ایلنا به نقل از «سیانان»، یک اثر نقاشی از هنرمند اسپانیایی، پابلو پیکاسو، که ارزشی بیش از یک میلیون دلار دارد، به قیمت یک وعده شام در پاریس فروخته شد!
عواید برای تحقیقات بنیاد آلزایمر
«آری هودارا» برنده خوششانس قرعهکشی «یک پیکاسو با ۱۰۰ یورو» است.
قرعهکشی «یک پیکاسو با ۱۰۰ یورو» به شرکتکنندگان این فرصت را داده تا متقاضیان اثر گواش پابلو پیکاسو محصول سال ۱۹۴۱ با عنوان «سر یک زن» را، به خانه ببرند.
موضوع از این قرار است که متقاضیان برای حضور در قرعهکشی باید بلیتی با رقمی معادل صد یورو را خریداری میکردند که معادل با صدوهفده دلار است.
در جریان این رویداد، مجموعا ۱۲۰ هزار بلیت عرضه شد و عواید آن به بنیاد «تحقیقات آلزایمر» اختصاص خواهد یافت؛ بنیادی که از پژوهشهای بالینی درباره این بیماری در سراسر اروپا حمایت میکند.
هودارا خوشانسی که اواخر هفته گذشته، بلیت برنده با شماره ۹۴۷۱۵ را خریداری کرده بود، یک علاقمند به هنر از پاریس است که در حوزه فروش نرمافزار فعالیت میکند.
او میگوید: «اینکه حالا صاحب یک اثر از پیکاسو هستم، برایم اتفاقی کاملاً غیرمنتظره بوده است.
او هنگام تماس تلفنی با پری کوشن (یکی از برگزارکنندگان قرعهکشی)، که نتیجه را در جریان یک رویداد پخش زنده به او اطلاع داد، پرسیده بود: «چطور میتوانم مطمئن شوم این یک کلاهبرداری نیست؟»
در ادامه بوده که کوشن تماس را از حالت صوتی به ویدئویی تغییر داد و جمعیت حاضر در مکان مربوطه را به او نشان داد.
در ادامه هودارا با خنده میگوید: «آیا میشود از برنده شدن یک اثر از پیکاسو ناراحت بود؟ فکر نمیکنم.»
او روز چهارشنبه گذشته به «سیانان» گفت: «وقتی برای اعلام برنده شدن با من تماس گرفتند، تصورم این بود که پای یک کلاهبرداری در میان است. واقعا فکر میکردم این اتفاق جعلی است و یک فیشینگ حساب میشود!»
او افزود: «در ادامه صحبتها، بسیار شگفتزده و احساساتی شدم. چنین اتفاقی واقعا یک رؤیاست. هرگز فکر نمیکردم صاحب یک اثر از پیکاسو شوم؛ چون چنین خریدی قطعا در توان مالی من نیست. تا پیش از این فقط میتوانستم چنین اثری را در موزه ببینم.
سرنوشت اثر: فعلاً در گاوصندوق
هودارا در ادامه صحبتهایش گفت: هنوز تصمیم نگرفته که در نهایت اثر را در خانه نگه دارد یا نه. اما فعلاً این نقاشی در گاوصندوق خانه حراج کریستیز که میزبان قرعهکشی بوده، باقی خواهد ماند.
این سومین دوره از کمپین پیکاسو است. نخستین دوره کمپین «یک پیکاسو با ۱۰۰ یورو» در سال ۲۰۱۳ برگزار شد و درآمد آن به حفظ شهر تاریخی «Tyre» واقع در جنوب لبنان اختصاص یافت. دومین دوره نیز در سال ۲۰۲۰ (در اوج همهگیری بیماری کرونا) برای حمایت از برنامههای آب پاک و بهداشت، برگزار شد.
ارتباط با اثر فروخته شده پیکاسو با «گرونیکا»
«اولیویه ویدمهیر پیکاسو»، نوه این هنرمند، پیش از این رویداد گفته بود که پدر بزرگش نقاشی «سر یک زن» را در همان کارگاهی خلق کرده که شاهکار خود «گرونیکا»، را در آن کشیده بود.
او معتقد است این اثر کمتر از ارزش واقعیاش قیمتگذاری شده است.
«اولیویه ویدمهیر پیکاسو» گفت: «این اثر بسیار بیشتر از یک میلیون دلار میارزد، بنابراین برای فرد برنده، جایزهای بسیار بزرگ محسوب میشود.»
در گذشته آثار پیکاسو در حراجیها به قیمتهای خیرهکنندهای فروخته شدهاند. برای مثال، اثر «زنان الجزایری» در سال ۲۰۱۵ به قیمتی بیش از ۱۷۹ میلیون دلار به فروش رسید که نوعی رکورد محسوب میشود.
مشخصات اثر
گالری «اپرا»، که این نقاشی را به کمپین اهدا کرده، اعلام کرده است که پیکاسو هنگام خلق «زنان الجزایری» در پاریس بوده است؛ یعنی در مقطعی که جنگ جهانی دوم در سراسر اروپا جریان داشته و بخش زیادی از فرانسه تحت اشغال آلمان بوده است.
این اثر حدود ۱۵ اینچ ارتفاع و ۱۰ اینچ عرض دارد. چهره زن، که در طیفهای مختلف خاکستری نقاشی شده، عمداً در سبک کوبیستی شاخص پیکاسو دچار دفرمگی شده است. مدیر گالری «اپرا» در اینباره گفت: این گواش بازتاب لحظهای از دروننگری و تمرکز هنرمند در کارگاهش است.
«ویدمهیر پیکاسو» در بخش دیگری از صحبتهایش، گفته این یکی از دوستانش بوده که ایده «یک پیکاسو با ۱۰۰ یورو» را مطرح کرده است.
وی گفت: «او فکر میکرد این یک نگاه مدرن به خیریه است؛ اینکه به مردم امکان داده شود یک اثر واقعی از پدربزرگم داشته باشند و همزمان در فعالیتهای بشردوستانه مشارکت کنند.»
پیکاسو و علاقه به نوآوری
نوه پیکاسو، معتقد است پدربزرگش اگر حیات داشت، از چنین طرحی حمایت میکرد.
او در اینباره بیان کرده: «پدربزرگم از جهات زیادی پیشگام بود. همیشه به مشارکت در امور جدید علاقه داشت. فکر میکنم اگر امروز زنده بود، به ویدئو یا شاید به هوش مصنوعی هم علاقهمند میشد.»
«ویدمهیر پیکاسو»، پیشتر گفته بود که برنده پرتره «سر یک زن» آزاد است هر کاری که میخواهد با آن انجام دهد. برای مثال، برنده اولین دوره تصمیم گرفت اثر خود را در یک موزه به نمایش بگذارد.
او افزود: «هر کسی میتواند هر کاری که میخواهد انجام دهد؛ میتواند آن را در اتاق نشیمن نگه دارد، در یک نمایشگاه به نمایش بگذارد؛ یا حتی آن را دوباره بفروشد.»
او تأکید کرد که پدربزرگش نیز با این آزادی انتخاب موافق بود، چرا که خودش هم همینگونه عمل میکرد.
/