به گزارش خبرنگار ایلنا، مجسمه کوچک برنزی پازوزو، شناختهشدهترین تصویر از خدای باستانی بینالنهرینی به همین نام است که بهعنوان الهامبخش بسیاری از شخصیتهای شیطانی در آثار مدرن مانند «جنگیر» و «سیمپسونها» به شمار میآید.
در حال حاضر، این مجسمه بالدار به ارتفاع ۱۵ سانتیمتر در موزه لوور نگهداری و به نمایش گذاشته شده است. این اثر روی پایهای قرار دارد و دست راستش را به سمت بالا گرفته است. نکته جالب توجه این است که در پشت آن، کتیبهای تأثیرگذار وجود دارد که بهاحتمال زیاد، در شکلگیری بدنامی این دیو مؤثر بوده است: «من پازوزو هستم، پسر هامپا، پادشاه ارواح شریر باد که با خشونت از کوهها برخاستهایم؛ من هستم.»
در اعتقادات باستانی بینالنهرینی، پازوزو بهعنوان دیو باد سرگردان تصور میشد. او اگرچه تصاویر متفاوتی دارد، اما معمولاً با صورت سگمانند و چشمان بزرگ و برآمده، دهانی باز همراه با دندانهای تیز، چنگالهای پرنده، شاخهای بز، بدنی با فلس، سرمار و دمی شبیه به عقرب شناخته شده است.
متون باستانی شواهدی را ارائه میدهند که پازوزو مسئول آزاد سازی بادهای ویرانگر، ایجاد خشکسالی و قحطی و همچنین انتشار بیماریها بوده است.
تعداد فراوانی از مجسمههای پازوزو که از مواد مختلف ساخته شدهاند، در مکانهای باستانشناسی از دورانهای گذشته کشف شدهاند، اما او تا حدود نیم قرن پیش به فرهنگ مدرن وارد نشده بود.
«دیو باد جنوب غربی» در بینالنهرین، الهامبخش شخصیتی در رمان «جنگیر» نوشته ویلیام پیتر بلتی در سال ۱۹۷۱ شده است، که در آن روح، دختربچهای را تسخیر میکند. در سال ۲۰۱۷، شخصیتی به نام پازوزو در یکی از قسمتهای سریال «سیمپسونها» به تصویر کشیده شد که در آن مجسمه خانوادهای را تسخیر میکند.
بهتازگی، برخی در فضای مجازی گمانهزنی کردهاند که اسباببازی عروسکی کلکسیونی لابوبو، با چشمان بزرگ و دندانهای نیش کوچکش، بر اساس شخصیت پازوزو طراحی شده باشد.
همچنین پازوزو بهعنوان نگهبان قلمرو خانگی شناخته میشده و باستانشناسان بر این باورند که وظیفه او دور کردن شیاطین از خانهها بوده و از زنان باردار و مادران مراقبت میکرده است.
/
