محمد غلامرضایی، پژوهشگر و استاد دانشگاه، درگذشت.
قدرت‌الله طاهری، استاد زبان فارسی در دانشگاه شهید بهشتی، با تأیید خبر درگذشت غلامرضایی به ایسنا گفت: بله، متأسفانه این خبر صحت دارد و ایشان در روز گذشته (شنبه، ۲۹ مهر) به دلیل ایست قلبی از دنیا رفتند.
به نقل از ایشان، اطلاعات مربوط به مراسم تشییع و خاکسپاری پیکر محمد غلامرضایی به زودی اعلام خواهد شد.
محمد غلامرضایی، محقق و استاد دانشگاه، در سال ۱۳۳۱ در خور و بیابانک متولد شد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را طبق نظام آموزشی آن زمان تا کلاس پنجم دبیرستان در شعبه ادبی در همان منطقه پشت سر گذاشت و کلاس ششم ادبی را در دبیرستان ایرانشهر یزد به اتمام رسانید.
در سال ۱۳۴۹ در رشته ادبیات فارسی در دانشسرای عالی تهران پذیرفته شد و در سال ۱۳۵۲ فارغ‌التحصیل گردید. او همان سال در مقطع فوق‌لیسانس ادبیات فارسی در پژوهشکده فرهنگ ایران پذیرفته شد و در سال ۱۳۵۵ از آن موسسه فارغ‌التحصیل گردید و سپس به دوره دکتری ادبیات فارسی دانشگاه تهران پیوست. او در سال ۱۳۵۹ از رساله دکتری خود با عنوان «داستان‌های غنایی منظوم» دفاع کرد.
در بازه زمانی ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۷ در تهران زندگی می‌کرد و در این مدت با سازمان‌هایی مانند انجمن آثار ملی بنیاد فرهنگ ایران، فرهنگستان ادب و هنر، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، و دفتر مجله راهنمای کتاب همکاری داشت. پس از سال ۱۳۵۷ به یزد رفت و در دانشسرای عالی این شهر که زیرمجموعه دانشگاه تربیت معلم تهران بود، مشغول به کار شد. این مؤسسه بعدها به نام دانشگاه تربیت معلم یزد مستقل گردید و سپس با دانشگاه یزد ادغام شد. او همچنین از سال ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۸ به عنوان عضو هیأت علمی دانشگاه یزد فعالیت می‌کرد و از شهریور ۱۳۷۸ به دانشگاه شهید بهشتی منتقل شد.
از جمله آثار برجسته این استاد زبان فارسی می‌توان به «سبک‌شناسی نثرهای صوفیانه: از اوایل قرن پنجم تا اوایل قرن هشتم»، «سبک‌شناسی شعر پارسی از رودگی تا شاملو»، «تَشته فُر: آیین زندگی در دهه‌های پیشین خور و بیابانک»، «سی قصیده ناصرخسرو»، «روش تحقیق و شناخت مراجع ادبی»، «داستان‌های غنایی» و «ارج‌نامه محمد معین» اشاره کرد.
پایان پیام