مشاور آموزشی رئیس جمهور با بیان این که از ادغام آموزش پزشکی در آموزش عالی حمایت نمی کند، تأکید کرد که تحقق شرایط لازم برای این امر اهمیت دارد. وی اشاره کرد که در حال حاضر، ادغام آموزش پزشکی تنها در سطوح ساختاری دانشگاه های علوم پزشکی انجام شده و هنوز در جنبه های عملکردی درمان، ما شاهد این ادغام نیستیم.
دکتر شهرام یزدانی ضمن بیان این موارد به سیاست های دولت در زمینه ادغام مجدد دو بخش آموزش پزشکی و آموزش عالی اشاره کرد و افزود: این موضوع سال هاست که درگیر آن هستم، به گونه ای که در نهادهای مختلف، از جمله مجلس شورای اسلامی، به عنوان حامی حفظ آموزش پزشکی در وزارت بهداشت نظراتم را مطرح کرده ام. همچنین پژوهش های زیادی نیز در این زمینه انجام شده است. بنابراین، با وضعیت کنونی آموزش پزشکی موافقم و در برابر ادغام آن با آموزش عالی ایستادگی می کنم، اما تحقق شروط لازم این اقدامات بسیار حائز اهمیت است.
وی تصریح کرد: سیستم پزشکی ایران یکی از بهترین سیستم های بهداشتی و درمانی جهان است. وقتی از ایرانیانی که به کشورهای دیگر مهاجرت کرده اند می پرسیم که آیا سیستم درمانی ایران کیفیتی بالاتر از کشورهای توسعه یافته دارد یا خیر، بدون تردید برتری کشور خود را تأیید می کنند. دلیل این امر این است که نظام آموزشی ما در تعامل نزدیک با سیستم درمانی کشور قرار دارد و دانشجویان فقط نظریه های تئوری را نمی آموزند، بلکه در کنار بیماران و در محیط های بیمارستانی به آموزش پرداخته می شوند.
یزدانی در مقایسه آموزش پزشکی با سیستم آموزشی دانشگاه های وابسته به وزارت علوم گفت: در حوزه آموزش های وزارت علوم، دانشجویان معمولاً تجربه هم زمانی در زمینه آموزش تئوری و عملی ندارند. به عنوان مثال، یک دانشجوی مهندسی صنایع بیشتر دوران تحصیل خود را به دلیل عدم ادغام با صنایع به صورت تئوری می گذراند.
مشاور آموزشی رئیس جمهور خاطرنشان کرد: در حال حاضر، بسیاری از فارغ التحصیلان وزارت علوم در حالی که دارای دانش بسیار بالایی هستند، در عمل نتوانسته اند در حوزه تخصصی خود به خوبی عمل کنند و یافته های آن ها بیشتر تئوری است.
یزدانی ادامه داد: در دانشگاه های علوم پزشکی ما تنها به ادغام ساختاری آموزش پزشکی با مسایل درمانی بسنده کرده ایم. متأسفانه اگرچه ادغام ساختاری در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی صورت گرفته، ولی هنوز به جنبه های کارکردی و عملیاتی ادغام آموزش پزشکی توجه نشده است. به عبارت دیگر، نزدیکی ساختاری در حوزه های متفاوت به وقوع نپیوسته است. از این رو، بخشی از انتقادات وارد به ادغام آموزش پزشکی با وزارت بهداشت به این نکته بازمی گردد.
انتزاع آموزش پزشکی از آموزش عالی در ۲۴ مهرماه ۱۳۶۴ پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران و تغییرات در ساختار وزارتخانه ها در راستی قانون تشکیل وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید تا به نحو مؤثری از امکانات پزشکی کشور برای تأمین و تعمیم بهداشت، درمان، بهزیستی، آموزش و پژوهش پزشکی استفاده شود.
در سال ۱۳۶۵، تشکیلات آموزشی رشته های علوم پزشکی از وزارت علوم و آموزش عالی مستقل گردید و به صورت مشترک به وزارت بهداشت ملحق شد که تحت عنوان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به کار خود ادامه داد.
در حال حاضر، بیش از ۴۰ سال است که مسئله پیوستن آموزش پزشکی به آموزش عالی به یک منازعه قدیمی میان دو وزارتخانه علوم و بهداشت تبدیل شده و هر بار که این قضیه مطرح می شود، صدای موافقان و مخالفان آن به اوج خود می رسد و هر کدام با قاطعیت بیشتری به دفاع از نظرات و دیدگاه های خود اقدام می کنند.
به گونه ای که منادی سفیدان، رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی به تازگی در نخستین اجلاس معاونان آموزش پزشکی، با اشاره به این موضوع خطاب به مدیران وزارت بهداشت تأکید کرد: در مجلس قبلی فشارهای زیادی برای ادغام مجدد دو حوزه آموزش پزشکی با آموزش عالی مطرح شد و از شما مدیران خواهش داریم که مانع از این فشارها برای بازگشت آموزش پزشکی به آموزش عالی شوید.