به گزارش خبرنگار ایلنا، مراسم گرامیداشت روز سینما در شامگاه امروز جمعه ۲۱ شهریور با مجریگری منصور ضابطیان در موزه سینمای ایران برگزار شد.
همایون اسعدیان مدیرعامل خانه سینما به عنوان نخستین سخنران این مراسم گفت: حال ما خوب نیست و تکرار این جمله نیز دیگر خستهکننده شده و این مراسم جشن نیست. امیدوارم روزی فرابرسد که با قلبی شاد، جشن سینما را همراه با دوستانمان برگزار کنیم. در این سالها سینمای ایران همواره در کنار مردم بوده و در هشت سال دفاع مقدس نیز در کنار آنها جنگیده است؛ این سینما متعلق به مردم است و برای آنها باقی خواهد ماند. هنرمندان و بزرگان این حوزه همواره دلسوز و دغدغهمند بودهاند اما متأسفانه به آنها برچسب سیاهنمایی خورده است.
او در ادامه با یادآوری شهدای جنگ تحمیلی دوازده روزه اظهار داشت: در این ۱۲ روز همه ما شوکه شدیم، از مردم تا مسئولان. مردم در آن زمان به خوبی مسئولیتهای خود را انجام دادند، اما مسئولان چه کردند؟ اگر اوضاع همچنان به همین شکل ادامه یابد، ممکن است در آینده به شکلی دیگر شوکه شویم. مردم با وجود تمام نارضایتیها و مشکلات، شجاعانه ایستادند و میدانستند که تسلیم شدن در برابر متجاوز، به آزادی آنها کمکی نخواهد کرد. آنچه که در آن ۱۲ روز مردم را به هم پیوند داد، عشق آنها به سرزمین مادریشان بود.
اسعدیان در انتها خاطرنشان ساخت: سرود «ای ایران» که قدمتی ۸۰ ساله دارد، به نوعی سرود ملی غیررسمی ایران است که هیچ نشانهای از شاهنشاهی یا ایدئولوژی خاصی ندارد و ۳۶ سال پیش استاد ناصر تقوایی فیلمی با همین نام ساخته است تا این نکته را به ما یادآوری کند، ولی شاید ما به آن توجه نکردیم.
در ادامه این مراسم، پس از پخش کلیپی از فیلم سینمایی «قیصر»، رضا کیانیان به صحنه آمد و با خواندن شعری از شاملو، اعلام کرد که سینمای ایران به مدت بیش از ۴۰ سال بر زخمهای جامعه مرهم عشق گذاشته و امیدواریم روزی برسد که دیگر نیاز نباشد عشق را در سایه پنهان کنیم.
سپس حامد بهداد به عنوان دیگر سخنران مراسم، برای فیلم «پیرپسر» در رقابت انتخاب نماینده ایران برای اسکار آرزوی موفقیت کرد و گفت: در سال ۱۴۰۱ وزیر وقت از هنرمندان خواسته بود که مردم را به آرامش دعوت کنند، اما من این درخواست را توهین میدانم چراکه مردم در آن زمان از ما جلوتر بودند و این باعث شد که هنرمندان در مقابل هم صفآرایی کنند. من به واژههای خودی و ناخودی اعتراض دارم؛ ما باید با یکدیگر همکاری کنیم و صدای ما باید صدای مردم باشد و نسبت به این تفرقهها هوشیار باشیم.
بهداد در پایان افزود: سینمای ایران در تاریخ خود به مثابه دیدهبانی هوشیار، حیات اجتماعی خود را رصد کرده و سعی در شناسایی آسیبها بدون ترس از اتهامزنی و سیاهنمایی داشته است و درباره تبعیض، فساد، نقض قوانین، و دیدگاه منفی نسبت به زنان هشدار داده است.
سپس کلیپی از سینمای اجتماعی و سیاسی ایران نمایش داده شد و پس از آن شبنم مقدمی، پژمان بازغی و علی دهکردی برای تقدیر از ستاره اسکندری بازیگر سینما به صحنه آمدند.
ستاره اسکندری با ابراز دلتنگی برای سینمای متفکر و مستقل گفت: متأسفم که هنرمندانی همچون ترانه علیدوستی، باران کوثری، شقایق دهقان، پانتهآ بهرام، هنگامه قاضیانی و… در این مراسم حضور ندارند و این موضوع بر حسرت ما میافزاید که در سالهای آینده بخشهایی از آثار آنها را نشان دهیم، بچههایی که خودمان حذف کردیم و به یاد بهروز وثوقی و ناصر ملک مطیعی احساس حسرت کنیم.
او ادامه داد: امیدوارم سیاستگذاران تدبیری برای سینماگران بیاندیشند که با مسائل امنیتی درگیر هستند. دلم برای مهدی مشهدی تنگ شده اما او را ندیدم. امیدوارم سیاستگذاران چارهای بیندیشند چرا که ما همه با هم هستیم حتی اگر اندیشههای متفاوتی داشته باشیم. امید دارم هیچ کس در حبس نباشد چرا که تاریخ سینما متعلق به تمامی این عزیزان است. کاش برای کسانی که مشکلات امنیتی دارند راهحلی پیدا شود. سالها قبل با دستبندهای سبز و انگشتهای بنفش برای اصلاحات تلاش کردیم و حالا باید با هم دست به دست هم دهیم تا مشکلات رفع شوند، فصل مشترک ما ایرانیان باید ایران باشد.
در ادامه، پژمان بازغی به ستاره اسکندری برای زحمات سه سالهاش تشکر کرد و گفت که رامبد جوان و شهاب حسینی نیز در این مدت همراه او بودند.
در بخش دیگر این مراسم، کمال تبریزی با یادآوری تلاشهایی که برای بسته شدن خانه سینما صورت گرفت، متنی به مناسبت روز ملی سینما خواند.
با پخش تصاویری از فیلم «صدای هند رجب»، به درخواست ضابطیان، حاضران یک دقیقه به احترام مردم غزه و شهدای جنگ ۱۲ روزه ایستادند و سکوت کردند.
سپس رئیس سازمان سینمایی، محمد مهدی عسگرپور و منوچهر شاهسواری برای تقدیر از پرویز پرستویی به صحنه رفتند.
پرویز پرستویی با تبریک روز سینما به همکارانش گفت که فراموش نکنیم سهم مردم در فیلمها مهم است و بیان کرد: این افتخار برای من نه تنها یک تجلیل است بلکه یادآوری میکند که سینما صرفاً قصه و تصویر نیست. سینما آینهای است برای مردم تا خود را ببینند و امید پیدا کنند. امیدوارم فیلمهای ما همیشه در کنار سرگرمی، احترامی نیز برای مخاطب قائل شوند. امیدوارم سینما نیز همچون مردم بزرگ و شریف ایران، همواره پرنور و امیدبخش باقی بماند. در ادامه فرمایشات خانم اسکندری تأکید میکنم که هنرمند دشمن نیست و جای هنرمند در اسارت نیست. امیدوارم تمامی هنرمندان در زندان ما نیز در عرصه فرهنگ، هنر و سینما فعال باشند.
پرستویی با اشاره به حضور علی ربیعی در مراسم درباره فعالیتهایی که با رسول خادم در سیستان انجام میدهند، به مردم آن مناطق اشاره کرد و گفت: آنها ما را به اسم کوچک و فامیلی صدا میزنند اما به خاطر عدم وجود رادیو و تلویزیون، شغل ما را نمیدانند. در آنجا مردمی هستند که حتی کره، خامه، پنیر، مرغ و گوشت نخوردهاند و به ناچار علف میخورند. آنها شناسنامه ندارند و درخواست میکنم برای این هموطنان که متعلق به این خاک و آب هستند، اقدامی انجام شود تا هویت پیدا کنند.
پرستویی در پایان گفت: متأسفانه هنوز موفق به دیدن فیلم «پیرپسر» نشدهام اما این شب را و تجلیلنامهام را به حسن پورشیرازی تقدیم میکنم که برای نقش خود در این فیلم زحمت بسیار زیادی کشیده است.
آزاده صمدی بازیگر سینما به عنوان سخنران دیگر اظهار کرد: امروز روز ملی سینما است اما سینمای ما مدتهاست که دلگیر، مهجور و غمگین به نظر میرسد. شاید از زمانی که سریالهای غیرمفید جایگزین سینمای فکر و اندیشه شدهاند یا سیاست به سینما راه یافته، این وضعیت را تجربه کردهایم. اما متأسفانه ما بیش از یک سینما نداریم.
در ادامه، سینا ذکایی به همراه گروه نوازندگان خود، آهنگهایی از فیلمهای مختلف سینمای ایران را اجرا کرد.
بهرام عظیمی کارگردان انیمیشن نیز روی صحنه آمد و با یادآوری اسفندیار احمدیه و همچنین جایزه اسکار انیمیشن کوتاه «در سایه سرو»، متنی درباره جایگاه سینمای انیمیشن را قرائت کرد.
در بخش دیگری از مراسم، امیرشهاب رضویان با یادآوری رضا مجاوری فیلمبردار قدیمی سینما که در سال ۱۳۱۰ متولد شده است، از مسئولان سینمایی خواست که برای این هنرمند بزرگداشتی ترتیب دهند. او به مسئولان گفت: سینمای متفاوت را خفه نکنید و اگر ادعای اصلاح مسیر دارید، سه سال وقت دارید. سالانه حدود پنج هزار فیلم کوتاه ساخته میشود و این آثار در کنار مستندها مرجع خوبی برای تحلیل جامعهشناسی هستند.
شهرام درخشان به عنوان نماینده فیلم مستند و آخرین سخنران این مراسم، متنی را خواند و گفت: ما از ابتدا و آغاز سینما در ایران حضور داشتهایم و بیش از یک قرن است که زندگی و آدمها را روایت میکنیم. ما در مقابل آلودگی خاک ایستادگی کردیم تا خاک آلوده نشود و هرگز ناظران بیتفاوت نبودهایم. گاه با شاعرانگی و گاه با خشم سخن گفتیم. ما همیشه راوی ایران بودهایم.
این مراسم با نواخته شدن سرود «ای ایران» به پایان رسید.
/
