شاهد این هستیم که در ایجاد گرانی بین دولت ، بخش خصوصی و تعاونی مسابقه‌ای به وجود آمده است . در واقع هر کدام از این بخش‌ها٬ با تصمیم‌سازی‌های اشتباه و اصرار به رویکرد اشتباه در به‌هم‌ریختن فضای اقتصادی و تنگنای معیشتی آحاد مختلف جامعه نقش‌آفرینی کرده و با اصرار به اشتباه٬ تصمیم‌گیری‌های خسارت‌زای خود را ادامه می‌دهند.
این در حالی است تداوم حرکت در مسیر اشتباه ادامه دارد تا امید برای ترمیم وضعیت کمرنگ شود. به عنوان مثال این روزها این ذهنیت شکل گرفته است که افزایش ۵۷ درصدی حقوق مشکل را حل خواهد کرد که باید گفت٬ این نتیجه‌گیری بی‌اساس است. چرا که افزایش حقوق باعث می‌شود قیمت کالاها خود به خود گران‌تر به دست مردم برسد و در نتیجه‌ی این فعل و انفعالات٬ تنگناها روز به روز بیشتر شده و امیدواری به آینده کمتر و البته اعتماد عمومی به سیستم روز به روز پایین‌تر بیاید.
دقیقا به همین دلیل٬ تاکید چیزی جز این نمی‌تواند باشد که حاکمیت در اسرع وقت باید به فکر علاج باشد تا جامعه بیشتر از این سرخورده نشود. همچنین باید به این موضوع اشتباه اشاره کرد که یکسری از تصمیم‌ها را به‌طور سنتی هر سال اتخاذ می‌کنند که مثلا می‌توان به افزایش حقوق‌ها در شب عید اشاره کرد که به‌طور ملموسی باعث گرانی می‌شود. البته اینطور نیست که فقط دولت را مقصر بدانیم. مردم هم کالا و قیمت کارهای خود را گران می‌کنند . درواقع، ٬ گرانی ، مشکلی دولتی _ مردمی است.
پس واقعیت چیزی جز این نیست که عامه جامعه در گرانی‌ها نقش دارند که همین امر اصلاح امور را به امری دشوار بدل کرده است.در چنین حالتی٬ مردم باید با کار و تلاش درآمدشان را بیشتر کنند و در انتظار اضافه شدن حقوق‌ها یا گران‌شدن دارایی‌های‌شان نباشند.
همچنین باید به بحث مهم تولید اهمیت زیادی بدهیم تا انشاءالله کم‌کم بتوانیم از این شرایط دشوار بگذریم و به لحاظ معیشتی آرامشی نسبی پیدا کنیم. با این توضیح که رونق تولید بدون رابطه توام با تعامل امری دست‌نیافتنی خواهد بود. البته این را نباید فراموش کرد که لازم است٬ در ایجاد رابطه با نظام بین‌الملل سه اصل حمکت٬ عزت و مصلحت را لحاظ کنیم تا با مدیریت صحیح و واقع‌بینانه سیاست‌خارجی٬ بتوانیم صادرات را بیشتر و واردات‌مان را کمتر کنیم. چرا که در غیر اینصورت برای ترمیم فضای اقتصادی هیچ‌کاری نمی‌توانیم انجام بدهیم.
۲۱۲۱۱