تحقیقات جدید دانشگاه علوم کاربردی لوریا در فنلاند نشان می دهد که افرادی که در دوران جوانی به مصرف سیگار و الکل روی می آورند، ممکن است از دهه سی زندگی با چالش های جسمانی و روانی روبرو گردند.
نیویورک پست به نقل از دکتر تیا ککالاین، پژوهشگر اصلی این تحقیق، بیان می کند که نتایج به دست آمده نشان دهنده اهمیت مقابله مؤثر با عادت های پرخطر نظیر سیگار کشیدن، مصرف بیش از حد الکل و کم تحرکی است تا از انباشت و مزمن شدن اثرات زیان بار آن ها پیشگیری شود. این مطالعه گویای آن است که عواقب منفی ناشی از رفتارهای نادرست ممکن است در سن ۳۶ سالگی نمایان شود.
یافته های محققان حاکی از آن است که احتمال بروز مشکلات سلامتی و اختلالات روحی با انجام عادت های ناپسند همچون استعمال سیگار و الکل و همچنین کم تحرکی افزایش پیدا می کند. این مطالعه به روشنی نشان می دهد که میان سیگار کشیدن و سلامت روانی ارتباطی وجود دارد و فعالیت بدنی کمتر از یک بار در هفته نیز با وضعیت جسمانی کمی اتصال دارد، در حالی که مصرف الکل تأثیرات منفی بر سلامت روان و جسم داشته است.
با استناد به پژوهش ها و اطلاعات بنیاد خیریه «تغییر الکل بریتانیا» (Alcohol Change UK)، یک مردی که به عنوان مصرف کننده پرخطر الکل شناخته می شود، در سال تقریباً ۷۳۵ بطری ۳۵۰ میلی لیتری (۱۲ اونسی) آبجو با غلظت ۵ درصد را مصرف می کند و این عدد برای زنان برابر با ۵۱۵ بطری آبجو با غلظت مشابه است، اما این طبقه بندی بسته به نوع نوشیدنی ممکن است تغییر کند.
دکتر ککالاین تاکید می کند: «تقریباً سه چهارم مرگ ومیرهای جهانی ناشی از بیماری های غیرمسری مانند بیماری های قلبی و سرطان هستند. در حالی که از طریق پذیرش سبک زندگی سالم می توان خطر ابتلا به این بیماری ها و احتمال فوت زودرس را کاهش داده و مدیریت کرد.»
در این تحقیق، محققان وضعیت روانی و جسمی صدها نفر که در سال ۱۹۵۹ در شهر یووسکوله واقع در جنوب فنلاند به دنیا آمده بودند را مورد بررسی قرار دادند. داده های مربوط به این شرکت کنندگان در سنین ۲۷ (۱۹۸۶)، ۳۶ (۱۹۹۵)، ۴۲ (۲۰۰۱)، ۵۰ (۲۰۰۹) و ۶۱ سالگی (۲۰۲۰۲۰۲۱) جمع آوری شد. این مطالعه اولیه با ۳۲۶ شرکت کننده آغاز و در نهایت با ۲۰۶ شرکت کننده به پایان رسید.
نتیجه گیری ها نشان دهنده کاهش وضعیت سلامت جسمی و روانی در میان افرادی بود که مصرف کننده سنگین الکل و سیگار بودند. دکتر ککالاین هشدار می دهد که جلوگیری از عادت های نامناسب در اوایل بزرگسالی و میانسالی می تواند خطرات احتمالی در سال های آتی را به شدت کاهش دهد. او همچنین تصریح می کند که افراد در هر سن و زمانی می توانند با اتخاذ عادات مثبت بر بهبود کیفیت زندگی باقی مانده خود تاثیرگذار باشند.