کارشناسان اخیراً به عوامل لرزش افراد در زمان بیماری و تب و همچنین گریه کردن آنها در مواقع درد پرداخته‌اند.
شایان ذکر است که تحقیقات نشان داده‌اند، لرزیدن به طور معمول با کاهش دما همراه است، اما در واقع، این واکنش پاسخ سیستم ایمنی بدن به عفونت‌ها به شمار می‌آید.
مطالعات حاکی از آن است که دمای طبیعی بدن انسان به طور میانگین در سطح ۳۷ درجه سانتی‌گراد قرار دارد و این دما از طریق بخش هیپوتالاموس مغز بر روی ویروس‌ها و باکتری‌ها تأثیر می‌گذارد. با شروع این فرآیند، دما بالا می‌رود، اما برخی نواحی بدن ممکن است سردتر شوند و به این ترتیب فرد دچار لرز می‌گردد.
در واقع، لرزیدن به منظور جلوگیری از افزایش بیش از حد دما شکل می‌گیرد و به نفع بیمار است. به علاوه، تحقیقات جدید نشان می‌دهد که سیستم ایمنی در دماهای بالاتر به مراتب اثر بخشی بیشتری در مقابله با عوامل بیماری‌زا دارد.
در حین لرزیدن، سلول‌های بدن حرارت تولید کرده و بدین ترتیب، سیستم از نوعی نیرو برای مبارزه با بیماری بهره می‌برد.
به گفته محققان دانشگاه ناتینگهام در بریتانیا، گریه کردن به عنوان یک واکنش از سوی سیستم عصبی به احساسات منفی یا درد توصیف می‌شود.
پژوهشگران به تازگی پیوندی میان کانال‌های اشک در چشم و نواحی خاص مغز شناسایی کرده‌اند.
طبق گفته متخصصان، اشک‌ریختن به عنوان روشی برای آزادسازی هورمون‌های استرس در زمان درد عمل می‌کند و انسان‌ها با گریه به نوعی توازن را به تجربه خود بر می‌گردانند.
همچنین، قطرات اشک حاوی اندورفین هستند که به عنوان مسکنی طبیعی برای بدن عمل کرده و در تثبیت وضعیت جسمی و روانی کمک می‌کنند.
به این ترتیب، پزشکان به افرادی که با نوسانات عاطفی و درد جسمی مواجه‌اند، توصیه می‌کنند که به طور معقول و متناسب از گریه برای کمک به بهبود وضعیت خود بهره ببرند.