تحقیقات اخیر بیانگر کشف یکی از کهنترین نمادهای مذهبی در سرزمین شام است. یافتهها حاکی از آن هستند که لاکپشت ممکن است به عنوان قدیمیترین نماد مذهبی در خاورمیانه توسط تمدنهای باستانی مورد پرستش واقع شده باشد.
در غار مانوت واقع در منطقه جلیل در شمال اسرائیل، باستانشناسان موفق به کشف شواهدی گردیدهاند که نشاندهنده برگزاری آیینهای مذهبی توسط بشر در حدود ۳۷ هزار سال پیش است.
بیش از ۳۵ هزار سال قبل از میلاد مسیح، نزدیک به ۱۰۰ نفر در غار مانوت گرد هم آمده بودند تا دور طراحی از یک لاکپشت که بر روی تختهسنگی بزرگ حکاکی شده بود، جمع شوند.
اگرچه معنای دقیقی که لاکپشت برای این جمعیت از انسانهای اولیه داشته مشخص نیست، پژوهشگران بر این باورند که اقوام باستانی در خاورمیانه نسبت به این موجود احترام گذاشتهاند. همچنین بقایای لاکپشت در مقبرههای شخصیاتهای برجسته دوران سنگی مشاهده شده است.
شواهد موجود نشان میدهد که انسانها لااقل از ۵۰ هزار سال پیش به غار مانوت رفت و آمد داشتهاند. کشف نشانههایی در این غار که گواه بر انجام آیینهای مذهبی است، منجر به انجام تحقیقاتی جدید در خصوص باورهای مذهبی انسانهای آن دوران شد.
گمان میرود که حکاکی تصویر لاکپشت در این غار با استفاده از شاخ گوزنی که در همانجا پیدا شده، انجام شده باشد. بررسیها نشان میدهد که قدمت این شاخ گوزن با تاریخ حکاکی تطابق دارد.
پژوهش انجام شده که نتایج آن در نشریه «مقالات آکادمی ملی علوم آمریکا» به چاپ رسیده، نشان میدهد که کشف لاکپشت در این غار نشاندهنده انجام آیینهای مذهبی در دوران پارینهسنگی پسین میباشد.
حضور لاکپشتها در مراسم مذهبی به طور گستردهای مشاهده شده است. یکی از افسانههای رایج در فرهنگهای متنوع جهان این است که یک لاکپشت غولپیکر زمین را بر دوش خود حمل میکند.
نتایج این تحقیق بیانگر آن است که لاکپشتها نه تنها از نظر غذایی برای انسانهای آن عصر اهمیت داشتهاند، بلکه احتمالاً نقشی معنوی نیز در زندگی آنها ایفا میکردهاند. این احتمال وجود دارد که شباهت میان لاک سخت لاکپشتها و غارها، که هر دو به نوعی پناهگاه محسوب میشوند، سبب استفاده آنها در آیینها شده باشد.
تا به حال، غار مانوت تنها محلی در سرزمین شام است که شواهد روشنی از انجام آیینهای مذهبی در آن وجود دارد. این تحقیق نشان میدهد که این کشف به درک بهتر انسانهای آن دوران کمک شایانی میکند.
بررسی کربنهای موجود در سقف غار نشان میدهد که انسانهای آن زمان برای روشن کردن بخشی از غار مانوت که احتمالاً محل برگزاری آیینهای مذهبی آنها بوده است، از مشعلهای دستی بهره میبردهاند. گردهمایی این افراد در اطراف نماد یک لاکپشت به احتمال زیاد به تقویت همبستگی مذهبی یا فرهنگی آنان کمک میکرده است.
محققان بر این تصورند که برگزاری آیینهای مذهبی مشترک توسط این افراد ممکن است به عنوان راهبردی موثر در مواجهه با چالشهای جمعیتی و اقتصادی بزرگ در دوران پارینهسنگی پسین عمل کرده باشد.
از آنجایی که تختهسنگ بزرگی که تصویر لاکپشت بر روی آن حک شده، به عنوان نمونهای منحصر به فرد از عصر پارینهسنگی پسین در سرزمین شام به حساب میآید، این کشف میتواند به درک عمیقتری از اعتقادات ساکنان این منطقه در آن دوران کمک نماید.
منبع: یورونیوز
