محمدرضا جعفریان، مشاور مالیاتی اتاق اصناف تهران می‌گوید ما نمی‌دانیم مالیات‌ها کجا خرج می‌شود. دولت مردم را متولی خود نمی‌داند و در عمل به متولیانشان گزارش نمی‌دهند که این پول‌ها کجا رفته است. ما بارها گفته ایم که باید مالیات‌ها شفاف شوند، اما کسی گوش نمی‌دهد.
محمدرضا جعفریان، مشاور مالیاتی اتاق اصناف تهران، درباره محل‌های هزینه مالیات به «انتخاب» گفت: با توجه به اینکه دولت‌ها و مخصوصا این دولت هیچ گزارشی از محل هزینه‌ها و درآمد‌های مالیاتی به مردم ارائه نمی‌کنند، شما از من بپذیرید که من هم نمی‌دانم مالیات‌ها کجا هزینه می‌شود. بر اساس قانون ما باید ۸۳۰ هزار میلیارد تومان وصول مالیات داشته باشیم که ۴۷ درصد هزینه جاری کشور است. منتتهی دولت، چون خودش را کوچک نمی‌کند هرچه قانون مالیاتی مصوب کند، باز به درآمد سرانه تاثیر مثبت نمی‌گذارد.
او افزود: ایراد ما در هزینه‌هاست؛ یعنی دولت جیب را بزرگ می‌کند و مالیات را در تمام عرصه‌ها از ارزش افزوده تا خانه‌های خالی و خودرو و. را برای تامین آن تصویب می‌کند. در نتیجه دریافت این مالیات‌ها درآمد سرانه افزایش نیافته و وضعیت مردم نیز بهتر نمی‌شود. این وضعیت نشان می‌دهد که ما نمی‌دانیم مالیات‌ها کجا خرج می‌شود. دولت مردم را متولی خود نمی‌داند و در عمل به متولیانشان گزارش نمی‌دهند که این پول‌ها کجا رفته است. ما بارها گفته ایم که باید مالیات‌ها شفاف شوند، اما کسی گوش نمی‌دهد.
وی درباره تاثیر تورم بر مالیات اشاره کرد: ساعتی ۴۲۰ میلیارد تومان اسکناس چاپ می‌شود و تورم ایجاد می‌کنند و از تورم مالیات می‌گیرند. حسابرسی تورمی نیز نداریم و عملا ۷۰ درصد تورم ایجاد کرده‌اند و به کارمند ۲۵ درصد افزایش حقوق داده‌اند. متاسفانه در ۴۰ سال اخیر این روند ادامه داشته است. قبل از انقلاب آقای هوشنگ انصاری که وزیر اقتصاد بود هر سال گزارش می‌داد که مالیات‌ها کجا هزینه شده است و آن زمان ۱۹ درصد بودجه برای هزینه‌های نظامی بود.
مشاور مالیاتی اتاق اصناف تهران، سپس در رابطه با نقش دولت در ایجاد وضعیت آشفته مالیات اظهار داشت: دولت دو دستی دست‌اش را در جیب مردم کرده است. در دوره رکود که مالیات را افزایش نمی‌دهند. مردم قسم می‌خورند که اگر بدانیم این مالیات برای جامعه هزینه می‌شود بیشتر هم مالیات می‌دهیم. کشور‌های دیگر برای شما جذابیت ایجاد می‌کنند که به آنجا سفر کنید و پول به آنجا برده شود تا سیاست‌های اقتصادی‌شان را تنظیم کنند، اما در ایران فقط می‌گویند نخورید و نپوشید.
جعفریان گفت: درباره در برنامه هفتم از مردم و بخش خصوصی نظر خواهی نشده است یک عده در اتاق‌های در بسته نوشتند و به مجلس دادند. مجلس نیز بدون نظریه بخش خصوصی کار می‌کند و مغایر با قانون سال ۹۰ است. ماده سه می‌گوید بخشنامه اقتصادی اگر قرار است صادر شود باید نظر بخش خصوصی گرفته شود. مجلس بخشی از این مشکل است. مالیات اجتماعی باید خرج زیرساخت شود، اما خانه‌های گران قیمت با مالیات تنظیم‌گری شد؟ دولت با سیاست نادرست موجب تورم و گرانی در حوزه خودرو شده است بعد ما باید مالیات اضافی آن را بدهیم.