ابوالحسن نجفی در اثر خود با نام «غلط ننویسیم: فرهنگ دشواری‌های زبان فارسی» به موضوعات مهمی اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که استفاده از حرف اضافه مرکب در رابطه با (یا در ارتباط با) و همچنین قید مرکبِ در این رابطه (یا: در این ارتباط)، که به‌نوعی تحت تأثیر عبارات انگلیسی in connection with و in this connection به وجود آمده، در سال‌های اخیر رواج یافته است. این روند به‌ویژه به وسیله مترجمان خبرگزاری‌ها و دانشجویانی که به تازگی از خارج به کشور بازگشته‌اند، ترویج شده است. اگرچه این ترکیبات از نظر ساختار دستوری مانعی نداشته و به زبان گفتار و نگارش نیز به‌طور گسترده‌ای راه یافته‌اند و به همین جهت نمی‌توان از آن‌ها صرف‌نظر کرد، اما در زبان فارسی فصیح و متون علمی که نیازمند دقت و وضوح بیشتری هستند، بهتر است از به‌کارگیری این عبارات پرهیز شود. زیرا نخست، این اصطلاحات اغلب معنای دقیقی ندارند و استفاده از آن‌ها معمولاً بیانگر کم‌حوصلگی ذهنی و تکرار مکررات است، به‌طوری‌که در بسیاری موارد حذف‌شان تأثیری بر مفهوم کلی عبارت ندارد، مثلاً در جمله: «در این رابطه این نکته را هم باید اضافه کنم که…» دوم، این ترکیبات بیش‌تر به جای واژه‌هایی مانند درباره و در این‌باره به کار رفته‌اند و هیچ دلیلی وجود ندارد که باید اصطلاحات صحیح و بومی مانند این‌ها را ترک کنیم و از واژه‌های نامناسب چون در رابطه با و در این رابطه استفاده کنیم، مخصوصاً در جملات ناپسند و مضحکی که بارها از رسانه‌ها شنیده‌ایم، نظیر: «در رابطه با ارتباط وزارت امور خارجه با کشور‌های غربی…» یا «در ارتباط با رابطه وزارت کشور با سازمان‌های اداری…»
در ماه‌های اخیر به‌جای این ترکیبات (به‌نظر می‌رسد به‌منظور پرهیز از به‌کارگیری کلمات عربی) عبارتی غیرمتعارف به نام در راستای وارد شده که مثلاً در بیانیه‌ای می‌گویند: «در راستای کمک به زلزله‌زدگان مبلغ بیست میلیون ریال از جانب فلان سازمان پرداخت شد.» هرچند که واژه در راستای ممکن است در سایر زمینه‌ها معنی داشته باشد، هرگز به معنای «درباره» یا «برای، به منظورِ» نمی‌باشد و از کاربرد آن باید پرهیز کرد.