تمام اطلاعات لازم درباره کهیر

تقریباً در هر دوره‌ای از زندگی، تقریباً همه افراد دچار مشکلاتی در پوست خود می‌شوند. کهیر می‌تواند شامل برجستگی، خارش یا حتی درد بود و در هر نقطه از بدن نمایان شود. با این حال، کهیر به عنوان یک مشکل پوستی رایج قابل تعریف نیست. کهیر یک واکنش آلرژیک نسبتاً متداول می‌باشد که تقریباً ۱ نفر از هر ۵ نفر در طول زندگی‌شان به آن دچار می‌شود. این جوش‌ها اغلب به طور متناوب ظاهر و ناپدید می‌شوند و ممکن است به صورت مزمن نیز ادامه پیدا کنند.

کهیر با مناطقی قرمز یا صورتی و متورم مشخص می‌شود و معمولاً کمتر از ۲۴ ساعت باقی می‌ماند. در افرادی که دارای پوست تیره‌تری هستند، ناحیه برجسته ممکن است به رنگ پوست آن‌ها باشد و الزماً قرمز یا صورتی نخواهد بود. کهیر معمولاً با خارش شدید و ناراحتی همراه است. این عارضه گاهی به عنوان نتیجه‌ای از واکنش به یک ماده خاص نمایان می‌شود، اما در برخی حالات، بدون دلیل مشخصی بروز می‌یابد.

عوامل به وجود آورنده کهیر چیستند؟

کهیر به دلیل این‌که بدن شما یک ماده خاص، مانند غذایی یا دارویی، را به عنوان یک عامل خارجی شناسایی می‌کند و در برابر آن واکنش نشان می‌دهد، بروز می‌کند. این واکنش آلرژیک روشی است که سیستم ایمنی برای حفاظت از خود با شناسایی خطرات به کار می‌برد. با این حال، برخی مواقع، این واکنش در غیاب هر گونه خطری بروز می‌کند.

گاه و بیگاه، سیستم ایمنی به موادی پاسخ نشان می‌دهد که ممکن است خطرناک نباشند، نظیر برخی غذاها یا داروها. این پاسخ نوعی واکنش آلرژیک است و کهیر به عنوان یکی از گونه‌های این نوع واکنش‌ها شناخته می‌شود؛ بنابراین قبل از نگرانی درباره انتقال کهیر به دیگران، باید بدانید که کهیر قابل انتقال نیست. این تنها یک واکنش یا علامت است و از طریق تماس نمی‌تواند به فرد دیگری منتقل شود. باید توجه داشت که امکان ابتلا به برخی بیماری‌ها که می‌توانند باعث بروز کهیر شوند، وجود دارد.

تقریباً همه افراد، اعم از کودکان و بزرگسالان، می‌توانند به کهیر مبتلا شوند. هیچ تفاوت جنسی در میان کودکان مشاهده نمی‌شود، اما در بزرگسالان، این عارضه در زنان بیشتر گزارش شده است. علاوه بر این، برخی شرایط پزشکی مانند کم‌کاری تیروئید با کهیر ارتباط دارند.

علل به وجود آمدن کهیر چیست؟

در واقع، دلیل خاصی برای بروز کهیر وجود ندارد و معمولاً دلیل آن وابسته به آلرژی‌هایتان می‌باشد. در برخی موارد، هیچ علت مشخصی برای آن قابل شناسایی نیست. عوامل زیادی ممکن است به بروز کهیر کمک کنند، اما غذاها و داروها دو عامل متداول به شمار می‌آیند.

غذا

ممکن است برخی از غذاهایی که مصرف می‌کنید، شامل مواد محرکی باشند که سبب بروز کهیر شوند. از جمله مواد غذایی که معمولاً باعث این واکنش می‌شوند می‌توان به مرکبات، لبنیات، تخم‌مرغ و بادام‌زمینی اشاره کرد.

داروها

برخی داروها نیز می‌توانند علت بروز کهیر باشند. به عنوان مثال، تعدادی از آنتی‌بیوتیک‌ها (مانند پنی‌سیلین و سولفا)، آسپرین و ایبوپروفن به عنوان مواردی شناخته می‌شوند که می‌توانند کهیر را تحریک کنند.

عفونت‌ها و بیماری‌ها

بسیاری از بیماری‌ها چون لوپوس و اختلالات تیروئیدی می‌تواند باعث بروز کهیر شوند. سرماخوردگی و عفونت‌های ویروسی و باکتریایی نیز از دیگر دلایل هستند؛ به این معنی که در حالی که کهیر خود مسری نیست، برخی عفونت‌هایی که می‌توانند آن را به وجود آورند، می‌توانند مسری باشند.

عوامل دیگر

از دیگر عوامل رایج محرک می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• نیش یا گزیدگی حشرات، که به آن کهیر پاپولار گفته می‌شود

• شوره حیوانات خانگی

• آلرژی به گرده

• تماس با مواد حساسیت‌زا (مانند لاتکس)

• تزریقات آلرژی

• تابش نور خورشید

• تغییرات دمایی، که به آن کهیر سرد گفته می‌شود

• فعالیت‌های ورزشی

• تنش و اضطراب

• تماس با مواد شیمیایی

• فشار یا خراشیدگی روی پوست، که به آن کهیر درماتوگرافیک یا خط پوستی می‌گویند

علائم کهیر

کهیر می‌تواند به صورت تورم یا جوش‌های صورتی یا قرمز کمی برجسته در روی پوست‌های روشن‌تر ظاهر شود و در پوست‌های تیره‌تر، ناحیه متورم باید به رنگ پوست اطراف باشد. این نواحی ممکن است بسیار کوچک یا به اندازه‌های بزرگ باشند و ممکن است با هم ادغام شوند و جوش‌های بزرگ‌تری را تشکیل دهند. علاوه بر این، کهیر معمولاً با خارش شدید همراه است.

کهیر ممکن است به صورت ناگهانی شکل بگیرد و به سرعت ناپدید شود (معمولاً در عرض یک روز) و دوباره در قسمت‌های دیگر بدن بروز یابد. یک علامت اضافه که در مورد کهیر وجود دارد، بلانچینگ یا سفید شدن آن است؛ به این معنی که وقتی فشار دهید، مرکز کهیر کم‌رنگ می‌شود.

اگر چه اکثر موارد کهیر مشکلات جدی ایجاد نمی‌کنند، ولی برخی افراد ممکن است به آنژیوادم دچار شوند که نوعی تورم بافتی در عمق زیر پوست به شمار می‌رود. این وضعیت ممکن است با کهیر در اشتباه گرفته شود اما می‌توانند ارتباط داشته باشند. در صورت مشاهده علائم آنژیوادم، نظیر تورم پلک‌ها یا دهان، دست‌ها، پاها یا گلو، حتماً به مراکز اورژانس مراجعه کنید. این می‌تواند نشانه‌ای از واکنش آلرژیک جدی‌تر به نام آنافیلاکسی باشد. در صورتی که کهیر با خس‌خس سینه، تنگی نفس، مشکل در بلع یا تب همراه باشد، باید حتماً به دنبال مراقبت‌های پزشکی باشید.

مدت زمان ادامه کهیر

ممکن است نشانه‌های کهیر در طی ۲۴ ساعت بهبود یابد؛ اما این برجستگی‌های متورم ممکن است در نواحی دیگر از بدن بروز یابند. در کل، کهیر به دو نوع تقسیم می‌شود: کهیرهای حاد و کهیرهای مزمن.

کهیر حاد: کهیری که کمتر از شش هفته ادامه یابد. ممکن است تنها چند دقیقه به طول بینجامد.

کهیرهای مزمن: کهیرهایی که بیش از شش هفته باقی می‌مانند.

چگونه کهیر تشخیص داده می‌شود؟

اگر مبتلا به کهیر هستید، احتمالاً خارش شدید شما را به سمت پزشک می‌برد. در برخی مواقع، علت به راحتی قابل شناسایی است. مثلاً احتمال دارد شما به بادام‌زمینی حساسیت داشته باشید. در سایر موارد، لازم است به پرسش‌های پزشک پاسخ دهید تا علت این وضعیت مشخص گردد.

پزشک به کهیرها نگاه کرده و از شما در مورد سوابق پزشکی‌تان سوال خواهد کرد. شناسایی علت کهیرهای مزمن اغلب دشوار است و بنابراین ممکن است پزشک آزمایشات دیگری نیز انجام دهد. به عنوان مثال، ممکن است از شما خواسته شود که تست‌های آلرژی، خون یا ادرار را انجام دهید تا آنچه که به واکنش آلرژیک شما منجر شده است، شناسایی شود. ممکن است نیاز باشد یک دفترچه غذایی تهیه کنید تا ببینید آیا بین کهیر و آنچه که می‌خورید، رابطه‌ای وجود دارد یا خیر.

درمان‌های متناسب با کهیر

کهیر معمولاً به طور خود به خود حل می‌شود، اما روش‌های درمانی نیز وجود دارند که می‌توانند روند بهبود را سرعت ببخشند. رایج‌ترین درمان‌ها برای کهیر، داروهایی به نام آنتی‌هیستامین هستند که افرادی برای مقابله با آلرژی‌های فصلی از آن‌ها استفاده می‌کنند. آنتی‌هیستامین‌ها با مسدود کردن هیستامین، ماده شیمیایی در بدن که واکنش آلرژیک ایجاد می‌کند، عمل می‌نمایند. به این ترتیب می‌توانند خارش را کاهش دهند. بسیاری از آن‌ها بدون نسخه قابل دسترسی است (مانند بنادریل و کلاریتین) و پزشک نیز می‌تواند بهترین گزینه‌ها را بر اساس شرایط شما مشخص کند.

باید توجه داشت که برخی آنتی‌هیستامین‌ها ممکن است باعث خواب‌آلودگی شوند، بنابراین اگر در طول روز این داروها را مصرف می‌کنید، حتماً نوعی را انتخاب کنید که خواب‌آور نباشد. این روش درمانی معمولاً مؤثر است، اما برای برخی افرادی که به صورت مکرر و بدون دلیل خاص دچار کهیر می‌شوند، ممکن است وافی نباشد. برای برخی از این افراد، آنتی‌هیستامین‌ها به تنهایی کافی نیستند و ممکن است نیاز به مصرف داروهای دیگری نظیر قرص‌ها یا آمپول‌ها نیز وجود داشته باشد.

قرص‌های تجویزی ممکن است شامل کورتیکواستروئیدها مانند پردنیزون باشند؛ ولی این درمان عموماً به صورت موقتی انجام می‌شود.

در صورت وجود کهیر مزمن، آمپول‌های آلرژی (مانند اومالیزوماب) نیز می‌تواند گزینه‌ای مؤثر باشد. آنتی‌بیوتیک داپسون همچنین می‌تواند به تسکین قرمزی و ورم کمک کند.

اگر واکنش شما با تورم شدید یا خطرناک در ناحیه زبان یا لب‌ها همراه باشد، یا با مشکلات تنفسی مواجه شده باشید، ممکن است پزشک برای شما اپی‌نفرین (EpiPen) تجویز کند.

اگر با عامل ایجاد کهیر خود آشنا هستید، درمان بسیار ساده است؛ فقط از آن دوری کنید.

چگونه می‌توان از بروز کهیر پیشگیری کرد؟

پیشگیری از کهیر نیازمند دقت و اتخاذ اقدامات احتیاطی است. اگر از آلرژی‌های مسبب کهیر خود آگاه هستید، پرهیز از تماس با آن بالاخره یک راه‌حل مشخص است. در صورتی که عوامل محیطی (مانند تغییر دما) به بروز کهیر منجر می‌شوند، سعی کنید آن‌ها را تا حد ممکن به حداقل برسانید.

از آن‌جا که عفونت‌های باکتریایی و دیگر بیماری‌ها ممکن است باعث ایجاد کهیر شوند، حفظ سلامتی کلی نیز خود دلیلی برای جلوگیری از آن به شمار می‌رود. اگر شک دارید، با پزشک خود تماس بگیرید تا علت ایجاد کهیر را بررسی و راه‌کار درمانی را پیشنهاد کند.