در ساعات اولیه سال ۲۰۲۵ میلادی، یک هواپیمای مسافربری از باند فرودگاه هنگ کنگ به پرواز درآمد و در دقایق پایانی سال ۲۰۲۴ میلادی بر زمین نشست؛ رویدادی نادر که تنها در آغازین ساعات سال جدید امکان پذیر است.
پرواز CX880 شرکت Cathay Pacific در ساعت ۱۲:۲۱ بامداد به وقت محلی در اول ژانویه ۲۰۲۵ فرودگاه بین المللی هنگ کنگ را ترک کرد و پس از تقریباً ۱۲ ساعت پرواز، در ساعت ۸:۳۳ عصر به وقت محلی روز ۳۱ دسامبر ۲۰۲۴ در لس آنجلس به زمین نشست.
البته ساختار فضازمان همچنان دست نخورده باقی مانده و این پرواز قبل از فرود بر زمین نمی آید؛ بلکه این پدیده فقط به دلیل تفکیک های زمانی و گذر از خط تاریخ بین المللی (IDL) رخ داده است.
«خط تاریخ بین المللی» که به صورت یک خط تقریبی عمودی در اقیانوس آرام جریان دارد، به کشتی ها و هواپیماهایی که از غرب به شرق از آن عبور می کنند، اجازه می دهد که یک روز تقویمی به عقب برگردند.
شگفتی ای به نام «کنکورد»
با این حال، برای درک این تأثیر همیشه نیازی به عبور از «خط تاریخ بین المللی» نیست.
در گذشته، در هنگام تحویل سال از ۱۹۹۹ به سال ۲۰۰۰ میلادی، شرکت ایرفرانس به مسافران این فرصت را داد که آغاز یک هزاره جدید را «دو بار» جشن بگیرند.
آنها به این طریق با یک هواپیمای کنکورد، فرودگاه شارل دوگل پاریس را در ساعت ۱ بامداد به وقت محلی در ۱ ژانویه ۲۰۰۰ ترک کردند تا در ساعت ۱۱ شب به وقت محلی در روز ۳۱ دسامبر ۱۹۹۹ در فرودگاه جان اف کندی نیویورک فرود بیایند. به این ترتیب آنها جشن هزاره را هم در پاریس و هم در نیویورک برگزار کردند.
از آنجا که این هواپیما قادر به پرواز با سرعت مافوق صوت بود، توانست به میزان کافی سریع تر از چرخش زمین نسبت به زمان محلی حرکت کند.
اگرچه «خط تاریخ بین المللی» بهطور کلی مورد توافق کشورها قرار گرفته است، اما فاقد وضعیت حقوقی بین المللی بوده و کشورها در تقویم تاریخی خود آزاد هستند.
نصف النهار ۱۸۰ در سطح کره زمین، از برخی خشکی ها از جمله منتهی الیه شرق روسیه و تعدادی جزیره در فیجی عبور می کند، اما عبور آن از این کشورها تأثیری بر روزهای تقویمی آنها نداشته است.
این موضوع می تواند بار دیگر نشان دهنده این باشد که بسیاری از جنبه های مرتبط با زمان بندی و تقویم، ساختارهایی هستند که انسان ها برای ساده سازی زندگی و تسهیل برنامه ریزی سفرها و برقراری ارتباطات بین المللی طراحی کرده اند.
حتی تقسیم بندی ۲۴ ساعته شبانه روز نیز چیزی ثابت و مشخص نیست؛ زیرا سرعت چرخش زمین می تواند به واسطه تأثیرات ماه و دیگر اجرام آسمانی تغییر کند و در نتیجه ممکن است روزها بیشتر یا کمتر از ۲۴ ساعت شوند، هرچند که این تغییرات معمولاً در حد چند میکروثانیه هستند.
به عنوان مثال، بین سال های ۱۹۷۲ تا ۲۰۲۰، میانگین طول روز حدود ۳ میلی ثانیه کاهش یافته است (که هر میلی ثانیه برابر با یک هزارم ثانیه است).
با این حال، در چهار سال اخیر، طول روزها کمی افزایش یافته و هنوز علت آن به طور دقیق مشخص نیست.
یورونیوز