جلیلی درباره دلیل عدم توافق خود در مناظره با بیژن نامدار زنگنه، وزیر پیشین نفت، که درباره آن سوال مطرح شده بود، اظهار داشت: من در بسیاری از مناظره ها و جلسات پرسش و پاسخ شرکت دارم.
او افزود: با این حال، برخی از موضوعات نیازمند زمان بیشتری هستند و نمی توان در یک یا دو ساعت به جمع بندی رسید.
قرارداد کرسنت به عنوان یکی از پرچالش ترین و بحث انگیزترین توافقات در زمینه نفت و گاز در تاریخ ایران به شمار می رود که در اوایل دهه 1380 میان شرکت ملی نفت ایران و شرکت اماراتی کرسنت پترولیوم به امضاء رسید. این توافق به صادرات گاز ایران به امارات متحده عربی اختصاص داشت.
جلیلی، که از سال های 1386 تا 1392 به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی فعالیت کرده، نقش تعیین کننده ای در متوقف سازی اجرای این قرارداد ایفا نمود. او و برخی از دیگر مقامات وقت بر این باور بودند که این قرارداد به دلیل «قیمت پایین گاز»، «تعارض با منافع ملی» و «ابهامات حقوقی» دست کم شایسته انتقاد جدی است. این قرارداد در دوره ریاست جمهوری احمدی نژاد با تغییراتی روبه رو شد، اما جلیلی دوباره در برابر اجرای آن ایستادگی کرد.
تصمیم برای متوقف کردن قرارداد باعث شد که شرکت کرسنت علیه ایران در دیوان داوری بین المللی شکایت کند. این پرونده منجر به صدور احکام سنگینی علیه ایران شد که میلیاردها دلار جریمه مالی برای کشور به همراه داشت.
زنگنه، وزیر نفت دولت های خاتمی و روحانی، بارها از جلیلی درخواست مناظره کرده، اما او تا به امروز از این پیشنهادها استقبال نکرده است.
