“`html
«لیلی رشیدی …مدت‌هاست که بسیاری از شما از من درباره‌اش سؤال می‌کنید، او به ناچار در انزوا به سر می‌برد. چند ماه پیش به دعوت برادرش برای ملاقات با او و پسرش سینا رفته بود. امروز صبح در فرودگاه، پاسپورت، موبایل و لپ‌تاپ او ضبط شد و چمدانش را با دقت گشتند تا نکند کوچک‌ترین اشیاء شخصی‌اش از نظر پنهان بماند. ای کاش دزدان و غارتگران نیز این‌چنین تحت نظر قرار می‌گرفتند؛ ای کاش همه دشمنان ما به اندازه‌ی لیلی و هم‌طرازانش خطرناک بودند!»
احترام برومند به مناسبت زادروز همسرش زنده‌یاد داود رشیدی در اینستاگرام نوشت: به داستان امروز من توجه کنید، قصد داشتم با قرار دادن یک عکس قدیمی، خاطره‌ای را نقل کنم، اما به دلیلی این تصویر را انتخاب کردم. بیست و پنجم تیرماه، سالروز تولد داود رشیدی است. به گزارش سینما اعتماد، او از سال 1342 فعالیت‌های هنری خود را در ایران آغاز کرد؛ ابتدا در تئاتر و تلویزیون و تدریس در دانشگاه، و سپس سینما و همچنان تئاتر. متأسفانه پنج سال پایانی عمرش را با بیماری سرطان و یکی دو سال آخر را با بیماری غم‌انگیز آلزایمر سپری کرد. لیلی دخترم در آن روزهای تاریک همواره در کنار پدرش بود. به خاطر دارم که سه سال پیش از وفاتش، آقای منصور ضابطیان برنامه ویژه‌ای برای تولد (داود) ترتیب داده بود و مصاحبه‌ای زیبا با او انجام داد. یکی از سؤالات این بود: «شما فرهاد را بیشتر دوست دارید یا لیلی؟»
داود با تعجب پاسخ داد: «این چه سؤالی است؟ هر دو!» آقای ضابطیان افزود: «اما پدرها معمولاً به دخترانشان محبت و توجه بیشتری دارند.» اما داود پاسخ داد: «نه، هیچ تفاوتی ندارد.» و سپس پس از مکثی کوتاه به نکته‌ی خوبی اشاره کرد، گفت: «در کشور ما دختران و زنان حقوق کمتری دارند و بیشتر در معرض آسیب و ظلم قرار می‌گیرند. بنابراین پدران به طور طبیعی توجه و حمایت بیشتری از آنان می‌کنند.» از صبح امروز به این فکر می‌کنم که چه بی‌نهایت جای پدر برای دختر من خالی است، کسی که همواره او و ما را به امید و صبر تشویق می‌کرد و حمایت می‌نمود. شب گذشته را با یاد همسرم سپری کردم که امروز زادروز اوست.
اما لیلی رشیدی …مدت‌هاست که شماها سراغش را از من می‌گیرید و او به ناچار در انزوا به سر می‌برد. چند ماه پیش به دعوت برادرش برای دیدار با برادر و پسرش سینا رفت. امروز صبح در فرودگاه، پاسپورت، موبایل و لپ‌تاپ او ضبط شد و چمدانش را گشتند تا مبادا کوچک‌ترین شیء شخصی‌اش از نظر پنهان بماند. ای کاش دزدان و غارتگران در این شکل تحت نظر قرار می‌گرفتند؛ ای کاش تمام دشمنان ما به اندازه‌ی لیلی و امثال او خطرناک بودند! از آقای وزیر ارشاد که در سخنان اخیرشان تأکید کردند چقدر در کنار هنرمندان ایستاده‌اند و برایشان هزینه کرده‌اند، سپاسگزاریم.
“`