در تاریخ هفتم آذرماه سال ۱۴۰۰، پیش از برگزاری دیدار تیم های پرسپولیس و نفت مسجدسلیمان، خبرنگاران در کنفرانس خبری از یحیی گل محمدی سرمربی آن زمان پرسپولیس پرسیدند که چه دلیلی باعث شده است کمتر به مهدی عبدی میدان بدهد. گل محمدی با قاطعیت پاسخ داد: «من با مهدی عبدی چه مشکلی دارم؟ اساساً چرا باید با او دچار مشکل باشم؟ مهدی عبدی مثل پسرم است.»
در همان روزها، طرفداران پرسپولیس مدعی بودند که عبدی به طور مکرر در مکان‌های برگزاری کنسرت‌ها در برج میلاد و نمایشگاه بین‌المللی دیده می‌شود و به دعوت خوانندگان در این رویدادها حضور می‌یابد. در آن زمان، یحیی گل محمدی کمتر به عبدی بازی می‌داد تا او را به شرایط ایده‌آلش بازگرداند. در نهایت، او دوباره به ترکیب اصلی تیم برگشت و در دربی به استقلال گل زد، و مانند دوره کالدرون به دل طرفداران پرسپولیس راه یافت. اما در فصل گذشته، یحیی گل محمدی تصمیم گرفت که مهدی عبدی را نخواهد و او را به تراکتور فرستاد.
حال مهدی عبدی به پرسپولیس بازگشته، اما به نظر می‌رسد خوان گاریدو با توجه به جذب علی علیپور، دیگر نیازی به عبدی نمی‌بیند.
آیا این بار ممکن است که پسر یحیی گل محمدی در فولاد به عنوان شاگرد او قرار گیرد؟
پی‌نوشت: به حسن روشن لقب «طفل شیرین رایکوف» داده بودند، در حالی که ربیع خواه به «پسر برانکو» معروف شده بود. دوره‌ای، میثم بائو به عنوان «پسر قلعه نویی» شناخته می‌شد و در زمان محمود فکری نیز به او لقب «پسر زنده یاد منصور پورحیدری» اطلاق می‌شد. این قبیل عناوین در فوتبال ایران بسیار شناخته شده است، اما داستان مهدی عبدی و یحیی گل محمدی از این مسائل کاملاً متفاوت است. عبدی هرگز آنچنان بازیکن محبوب گل محمدی نبوده که لقب پسر یحیی بر او اطلاق شود و این عنوان به واسطه مصاحبه‌های گل محمدی بر او چسبانده شده است.