به نقل از روزنامه هفت صبح، فردی مشغول به فروش سیم‌کارت‌هایی است که به‌طور خاص و متفاوت از سایر سیم‌کارت‌ها عمل می‌کنند. این سیم‌کارت‌ها هیچ شماره‌ای ندارند و برای اثبات ادعایش، شماره تلفن من را گرفته و در همان لحظه تماس می‌گیرد. به‌جای نمایش عدد ۰۹، عبارت «پرایوت نامبر» روی صفحه‌نمایش تلفن همراه ظاهر می‌شود. او این سیم‌کارت‌ها را از دوستی که در مخابرات کشور فعالیت می‌کند، تأمین کرده و به گفته‌اش، ارزش آنها معادل طلاست، به‌طوری که تعیین قیمت برایشان ممکن نیست. این شخص چندان کنجکاو نیست که بداند خریدارانش به چه دلیلی به این سیم‌کارت‌ها علاقه دارند، اما مطمئن است که مشتریانش کارهایی را با این نونامبرها انجام می‌دهند که در نظرشان قیمت عامل اصلی نیست.
در روزهای اخیر، تبلیغاتی در فضای مجازی، به ویژه در کانال‌های تلگرامی، از فروش این نوع سیم‌کارت‌ها منتشر شده است. در حالی که نرم‌افزارهای مختلفی وجود دارند که مدعی جلوگیری از نمایش شماره تلفن مبدا هستند، اما عمده آنها واقعی نبوده و تنها به عنوان ابزاری برای تبلیغات مورد استفاده قرار می‌گیرند. اما این فروشنده ادعا می‌کند که سیم‌کارت‌هایی با نام‌های خاص نظیر نو نامبر یا پرایوت نامبر را به فروش می‌رساند. این نوع سیم‌کارت‌ها عموماً در اختیار نهادهای امنیتی بوده و دسترسی به آنها برای عموم مردم بسیار محدود است.
این فروشنده قیمت سیم‌کارت‌هایش را ۹۵ میلیون تومان اعلام می‌کند و در عین حال تاکید دارد که تعیین قیمت بر روی آنها کار دشواری است. او توضیح می‌دهد که خریداران این سیم‌کارت‌ها معمولاً افرادی هستند که نوع فعالیتشان به‌گونه‌ای است که مسائل مالی برایشان مهم نیست. همچنین این سیم‌کارت‌ها به‌دلیل محدودیت موجود، به راحتی در دسترس عموم قرار نمی‌گیرد. وی اشاره می‌کند که دوستی در مخابرات دارد که این سیم‌کارت‌ها را هر کدام به قیمت ۹۰ میلیون تومان به او فروخته است.
فروشنده با تاکید بر اینکه اغلب مصرف‌کنندگان پرایوت نامبر از مقامات حساس هستند، می‌گوید: «من ۹ خط نونامبر داشتم که ۶ تای آنها را به یک نماینده مجلس فروختم. دو سیم‌کارت هم به فروش رفته و در حال حاضر تنها یکی از آنها باقی مانده است.»
وی به سادگی راجع به نحوه کار سیم‌کارت‌هایش توضیح می‌دهد: «این سیم‌کارت‌ها شماره خاصی برای تماس ندارند و تحت هیچ اپراتوری فعالیت نمی‌کنند، تنها یک کد هشت رقمی دارند. سیم‌کارت‌های پرایوت نامبر نیاز به شارژ کردن ندارند، به عبارت دیگر، هیچ قبضی برای آنها صادر نمی‌شود و هزینه‌ای هم ندارند. تماس با این سیم‌کارت‌ها به‌صورت رایگان است و کاربر می‌تواند به هر تعداد که بخواهد با شماره‌ای خاص تماس بگیرد.»
حال اینکه اگر کسی این سیم‌کارت‌ها را خرید، چگونه می‌تواند آنها را دوباره بفروشد، فروشنده با تعجب به این سوال پاسخ می‌دهد: «چرا باید آن را بفروشید؟ افرادی که این سیم‌کارت‌ها را دارند، به نوعی آن را مانند طلا ارزشمند می‌دانند. بیشتر خریداران به فکر فروش نیستند زیرا احتمال یافتن آنها به شدت پایین است.» او همچنین درباره نرم‌افزارهایی که به‌صورت رایگان یا با هزینه کم ادعای ارائه پرایوت نامبر می‌کنند می‌گوید: «هیچ نرم‌افزاری نمی‌تواند بدون نمایش شماره، تماس برقرار کند. تمام تبلیغات و اپلیکیشن‌هایی که از این ویژگی صحبت می‌کنند، واقعیت ندارند.»
سیم‌کارت‌های بدون شماره با عناوین مختلفی در گوشی‌ها ظاهر می‌شوند؛ گاهی نوکالرآیدی، گاهی نونامبر، پرایوت نامبر یا ناون نامبر. در پاسخ به این سؤال که تفاوت این عناوین چیست، او توضیح می‌دهد: «اگر کسی که با او تماس می‌گیریم از سیستم عامل آی‌اواس استفاده کند، به‌جای شماره، نو کالر آیدی روی صفحه‌نمایش او ظاهر می‌شود، اما در سیستم‌های اندروید با عنوان پرایوت نامبر نمایش داده می‌شود.»
پیش‌تر، خبرگزاری ایسنا در گزارشی درباره مراحل دریافت سیم‌کارت پرایوت نامبر اشاره کرده بود: «برای گرفتن شماره‌های ناشناس، معمولاً بالاترین مقام دستگاه درخواست‌دهنده، مانند وزارت‌خانه‌ها یا نهادهای نظامی و انتظامی، باید با مقامات رده بالای وزارت ارتباطات مکاتبه کنند. در صورتی که نیاز به شماره‌های ناشناس تشخیص داده شود، این شماره‌ها به اصطلاح پرایوت می‌شوند.»
در همین راستا، محمد احسان خرامید، رئیس مرکز روابط عمومی وزارت ارتباطات، درباره درخواست‌ها برای خط‌های نونامبر می‌گوید: «فرایند درخواست نونامبر کردن خط شرایط حراستی و حفاظتی خاصی دارد و به هر کسی و در هر سطحی اعطا نمی‌شود، زیرا اهمیت لزوم داشتن آن و اموری که با استفاده از آن سیم‌کارت انجام می‌شود، بسیار بالا است.» او همچنین توضیح می‌دهد: «به دلیل ملاحظات امنیتی، استفاده از این نوع سیم‌کارت‌ها از عموم مردم پنهان مانده و بیشتر به نهادهای امنیتی و پروتکل‌های حفاظت مربوط می‌شود.»