پژوهشگران دانشگاه تورنتو و موسسه تحقیقاتی روتمان به این نتیجه رسیدند که در هنگام انجام آزمون‌های مربوط به حافظه، نوجوانان و افراد مسن الگوهای متفاوتی از امواج مغزی را نمایان می‌سازند.
با گذر زمان، مغز انسان دستخوش تغییرات می‌شود، اما درک عمیق این موضوع که چگونه افراد مسن قادر به ایجاد و یادآوری خاطرات هستند، همچنان به عنوان یک معما باقی مانده است.
به گفته پژوهشگران، این نتایج فرق‌های بارزی را در فعالیت‌های مغزی بین نسل‌های مختلف نشان می‌دهد و بررسی این تفاوت‌ها می‌تواند به دانشمندان کمک کند تا روش‌های جدیدی برای پیش‌بینی، شناسایی و غربالگری زوال شناختی ابداع کنند.
براساس این یافته‌ها، فعالیت‌های ریتمیک در نواحی مختلف مغز، از جمله هیپوکامپ که در فرآیند شکل‌گیری و بازیابی خاطرات نقش مهمی دارد و نئوکورتکس که شامل ماده خاکستری بوده و در حیطه‌های بینایی، شنوایی، توجه و تفکر پیشرفته دخیل است، در پیری تغییر می‌کند.
در این تحقیق، دانشمندان از تصاویر ام‌آرآی برای بررسی تفاوت‌های بالقوه ناشی از پیری در اجرای آزمون‌های حافظه توسط دو گروه سنی جوان و پیر استفاده کردند. میانگین سنی این دو گروه به ترتیب ۲۴.۸ و ۶۵.۹ سال بود.
پژوهش‌های پیشین نشان داده‌اند که سرعت حرکتی کند امواج مغزی برای حافظه حیاتی است و امواج مغزی سریع‌تر در جلب توجه افراد تأثیر مثبت دارند.