به نوزادان زیر دو سال، از دادن پاستیل خودداری کنید، چرا که این سن، زمان حساس و مهمی برای رشد بوده و سیستم گوارشی و ایمنی آن‌ها هنوز در حال تکامل است. مصرف این خوراکی‌ها می‌تواند خطراتی برایشان به همراه داشته باشد، از جمله امکان خفگی، چرا که آن‌ها ممکن است تکه‌ای از پاستیل را جدا کرده و بلعیده و دچار مشکلات تنفسی شوند.
پاستیل برای کودکان نه‌تنها فایده‌ای ندارد، بلکه به واسطه داشتن مواد نگهدارنده، می‌تواند به سیستم گوارشی ضعیف آن‌ها آسیب برساند و حتی در برخی موارد باعث بروز مشکلات جدی‌تری مانند سرطان در سنین پایین شود.
امروزه در میان تنقلات و خوراکی‌های مختلفی که در فروشگاه‌ها عرضه می‌شود، پاستیل به عنوان یکی از جذاب‌ترین گزینه‌ها برای کودکان شناخته می‌شود. این خوراکی نرم و چسبنده که به اشکال و رنگ‌های متنوع تولید می‌شود، بسیار مورد توجه و خواست کودکان قرار دارد.
با وجود اینکه متخصصان تغذیه تاکید می‌کنند که تنها ژلاتین دارای مزایای خاصی برای تقویت استخوان‌ها و غضروف‌ها است و ویتامین‌های ضروری بدن و سلامت پوست و مو را بهبود می‌بخشد، نمی‌توان به صرف داشتن خاصیت ژلاتینی، تنوع بالای این محصول را به عنوان جایگزین مواد مغذی کودکان تلقی کرد.
زیرا پروتئینی که در پاستیل و ژله‌ها وجود دارد به مراتب کمتر از پروتئین‌های موجود در گوشت، شیر و تخم‌مرغ بوده و بسیاری از مواد ضروری که برای بدن نیاز است را نیز ندارد.
علاوه بر این، این نوع خوراکی‌ها به نسبت دیگر پروتئین‌ها از ارزش غذایی پایینی برخوردارند و نمی‌توانند منبع کافی و کاملی برای تامین کلسیم و دیگر ریز مغذی‌ها باشند. بنابراین، به گفته کارشناسان تغذیه، جایگزینی این محصولات با سایر مواد غذایی مناسب نیست و باید در مصرف آن‌ها توجه لازم را داشته باشیم.
نکات مهمی که باید در مورد این خوراکی رنگارنگ بدانید
هنگام نگهداری پاستیل، هرگز آن را در محل‌های گرم قرار ندهید و در موقع خرید، توجه نمایید که داخل قفسه‌های دور از نور مستقیم خورشید قرار بگیرد. پس از باز کردن بسته‌بندی پاستیل، آن را در ظرفی با درپوش نگهداری کنید.
چراکه خاصیت چسبندگی آن موجب جذب گرد و غبار و آلودگی‌ها می‌شود. به هیچ عنوان پاستیل‌های فله‌ای و باز را خریداری نکنید زیرا این نوع دارای استانداردهای بهداشتی نیستند و تاییدیه وزارت بهداشت را ندارند.
به نوزادان زیر دو سال هیچ پاستیلی ندهید، زیرا این کودکان با سیستم گوارشی و ایمنی ضعیف، در معرض خطرات جدی ناشی از مصرف این خوراکی‌ها قرار دارند. همچنین احتمال اختناق در شیرخواران به دلیل بلعیدن تکه‌ای از این خوراکی‌ها وجود دارد.
به جای خرید پاستیل‌های پوشیده از شکر، بهتر است انواع ساده و بدون شکر را انتخاب کنید. همچنین فرزندتان را تشویق کنید که پس از خوردن پاستیل، دندان‌هایش را مسواک کند، چرا که قند موجود در این خوراکی می‌تواند منجر به پوسیدگی دندان‌ها شود. در زمان دادن پاستیل به فرزند، مصرف سایر تنقلات شیرین و مواد قندی را کاهش دهید.
واحدهای خانواده باید توجه ویژه‌ای به این نکته داشته باشند که برای کودکان دارای بیش‌فعالی یا دیابت و اضافه‌وزن، مشاوره با پزشک متخصص درباره مصرف پاستیل و خوراکی‌های مشابه ضروری است.
پاستیل به هیچ عنوان نباید به عنوان یک وعده غذایی تلقی شود
سیمین واقفی، کارشناس تغذیه در این خصوص می‌گوید: «به طور کلی پاستیل و انواع ژله‌ها از لحاظ ارزش غذایی، دارای کیفیت مناسبی نیستند و نیاز به صرف آن‌ها به عنوان جایگزین وعده‌های غذایی وجود ندارد. این نوع خوراکی‌ها عمدتاً به عنوان دسر یا میان‌وعده استفاده می‌شوند و مصرف آن‌ها در صورتی که هفته‌ای یک یا دو بار باشد مشکلی ندارد، اما مصرف روزانه آن‌ها می‌تواند منجر به بی‌اشتهایی و کاهش میل به غذا در کودکان گردد.
حتی در برخی موارد، استفاده از این خوراکی‌ها می‌تواند باعث بروز حساسیت شود، به طوری که در کودکانی که زمینه آلرژی دارند، ممکن است حساسیت به صورت خس‌خس سینه یا کهیر نمایان شود و این موضوع نیاز به مراقبت ویژه دارد.
اگر فرزندانتان پاستیل می‌خورند، بهتر است از نوعی انتخاب کنید که شامل ویتامین C و مولتی‌ویتامین‌ها باشد. همچنین پاستیل‌هایی که میزان شیرینی کمتری دارند به نسبت دیگر تنقلات، سالم‌تر به نظر می‌رسند و از این رو می‌توانند انتخاب مناسب‌تری برای کودکان باشند.
«تفاوتی میان پاستیل‌های طعم‌دار میوه‌ای و نوشابه‌ای وجود ندارد و تنها اسانس‌های به کار رفته در آن‌ها متفاوت است. رنگ، شفافیت و همچنین سلامت میکروبی از جمله عوامل مهم در ارزیابی یک پاستیل با کیفیت به حساب می‌آید.»
با خلاقیت می‌توانید ارزش تغذیه‌ای خوراکی‌های ژله‌ای را افزایش دهید
اگر فرزندتان بدغذایی است و تنها به خوردن این تنقلات تمایل دارد، هرگز آن‌ها را به عنوان جایگزین وعده‌های غذایی او در نظر نگیرید. بلکه برای بهبود ارزش تغذیه‌ای ژله‌هایی که دوست دارد، می‌توانید میوه‌های دلخواه را قبل از سفت شدن به آن اضافه کنید.
البته توجه داشته باشید که از میوه‌هایی مثل کیوی، آناناس، انجیر و انبه برای این منظور استفاده نکنید، زیرا این میوه‌ها موجب رقیق شدن ژله و جلوگیری از سفت شدن آن می‌شوند. همچنین مرکبات مانند پرتقال و نارنگی باید با پوست نازک بر روی ژله قرار گیرند تا دچار آب انداختن نشوند.
در برخی مواقع مشاهده شده که برای زیباتر جلوه دادن ظرف ژله، پاستیل‌هایی بر روی ژله‌های نیمه‌سفت قرار می‌گیرند که این کار ممکن است باعث حل شدن سطح زیرین پاستیل و نرم شدن سطح رویی ژله شود که بسیاری از کودکان از خوردن آن منصرف می‌شوند. به جای آن می‌توانید یک لیوان بستنی وانیلی به پودر ژله‌ای که در آب گرم حل شده است اضافه کنید، که به این ترتیب ارزش کالری و تغذیه‌ای ژله به طرز قابل توجهی افزوده می‌شود.
نظارت والدین بسیار حائز اهمیت است
دکتر محمد حسین عظیمی، متخصص صنایع غذایی، در این باره می‌گوید: «مصرف ژلاتین خالص برای همه افراد، حتی کسانی که در رژیم غذایی خود به سر می‌برند، توصیه می‌شود، چرا که این ماده سرشار از پروتئین و فاقد کالری زیاد است. اما هنگامی که با رنگ‌ها، اسانس‌های طبیعی و مصنوعی و شکر ترکیب می‌شود، باید در مصرف آن احتیاط کرد، زیرا ترکیبات اضافی باعث کاهش ارزش غذایی آن شده و برای افراد چاق مناسب نیست. همچنین کودکان زیر دو سال به دلیل حساس بودن سیستم گوارشی، نباید خوراکی‌های حاوی افزودنی مصرف کنند و همچنین مصرف روزانه آن برای کودکان بالای دو سال نیز مجاز نیست.»
«در نهایت، نظارت والدین بر مصرف این نوع خوراکی‌ها نقش حیاتی دارد. با محدود کردن تعداد دفعات اینگونه تنقلات به ویژه پیش از وعده‌های اصلی، می‌توان از بروز بی‌اشتهایی در کودکان پیشگیری کرد.»
متاسفانه در بسیاری از موارد وقتی والدین می‌بینند که فرزندشان خواهان خوردن خوراکی خاصی است، جهت جلوگیری از ایجاد سروصدا، بلافاصله به درخواست او پاسخ می‌دهند، به گونه‌ای که برخی از کودکان عادت به مصرف روزانه چیپس و پفک پیدا می‌کنند.
بعضی فرزندان تمایل به انواع اسنک‌ها دارند، در حالی که عده‌ای دیگر بیشتر به شیرینی‌جات و خوراکی‌های قندی علاقه‌مند هستند و به محض حضور در میهمانی‌ها، به سراغ ژله‌ها و اینگونه خوراکی‌ها می‌روند.