تحقیقات نشان میدهد که مصرف رژیمهای غذایی سرشار از چربیهای اشباع شده و کربوهیدراتهای تصفیه شده میتواند به اختلالات عصبی، التهابهای عصبی و مشکلات شناختی منجر شود. برعکس، رژیمهای غذایی که حاوی چربیهای غیراشباع چندگانه هستند، مانند اسیدهای چرب امگا ۳ و امگا ۶، ممکن است از مغز در برابر این آسیبها محافظت کنند و خاصیت ضد التهابی داشته باشند.
مطالعات اخیر حاکی از آن است که رژیمهای با چربی بالا میتوانند مقادیر اسیدهای چرب اشباع نشده را در هیپوکامپ بهطور قابل توجهی کاهش داده و در عوض میزان اسیدهای چرب اشباع را افزایش دهند؛ هیپوکامپ، ناحیهای از مغز است که برای ایجاد حافظههای جدید و فرآیندهای یادگیری اهمیت حیاتی دارد.
این دستاورد ممکن است ارتباطی بین مصرف غذاهای پُرچرب و اختلال حافظه بهخصوص در جمعیت سالمندان ایجاد کند. همچنین، تحقیقات حاضر نشان میدهد که اسید دوکوزاهگزانوئیک (DHA) از خانواده امگا ۳ قادر است تا اثرات منفی ناشی از التهاب ناشی از غذاهای چرب را در سلولهای مغزی کاهش دهد.
پیش از این، مطالعاتی در نشان داده بودند که مصرف غذاهای پردازششده با سطوح بالای التهاب در مغز و عقبگرد حافظه همراه است، اما مکملهای این اسید چرب میتوانند از این امر جلوگیری کنند.
از آنجا که اسید دوکوزاهگزانوئیک امکان کاهش التهاب را از طریق تأثیر مستقیم بر میکروگلیا به وجود میآورد، میتواند در واکنشهای مغزی نتیجه آسیبهای تروماتیک، اختلالات عصبی بهویژه آلزایمر و عفونتهای مغزی مؤثر باشد؛ میکروگلیا نوعی از سلولهای ایمنی هستند که نقش حیاتی در رشد مغز و پاسخ به التهاب در اثر آسیبهای مغزی ایفا میکنند.
دکتر روث بارینتوس، محقق ارشد این پژوهش بیان کرد: نکته قابل توجه در این تحقیقات این است که برای نخستین بار اقدام به تفکیک اثرات بر اساس نوع سلول کردهایم.
ما و سایر آزمایشگاهها معمولاً بهطور کلی به بافت هیپوکامپ مینگریستیم تا تأثیر رژیمهای پُرچرب بر واکنشهای مغزی مرتبط با حافظه را شناسایی کنیم، اما تیم ما به دنبال آن بود که بفهمد کدام دسته از سلولها بیشتر متاثر از این اسیدهای چرب اشباع قرار میگیرند و این اولین گام ما در این زمینه است.
در این تحقیق، سلولهای میکروگلیا از بافت حیوانی استخراج شد و سپس در شرایط آزمایشگاهی پرورش یافت. این مدلهای میکروگلیا سپس تحت تاثیر اسید پالمیتیک، رایجترین نوع چربی اشباع موجود در غذاهایی نظیر گوشت گاو، روغن نخل و کره کاکائو قرار گرفتند.
نتایج بهدست آمده نشان داد که اسید پالمیتیک موجب تغییراتی در بیان ژنهایی میشود که در پاسخ به التهاب دخالت دارند، اما درمان با اسید دوکوزاهگزانوئیک میتواند بهطور کامل این تغییرات را مهار کند یا به شکل جزئی کاهش دهد؛ بنابراین مشخص میشود که این اسید دوکوزاهگزانوئیک قابلیت حفاظت از سلولها در برابر التهاب را دارد.
دکتر مایکل باتلر، دیگر محقق ارشد این تحقیق اظهار داشت: نتایج مطالعات پیشین به وضوح نشان دادهاند که اسید دوکوزاهگزانوئیک در مغز خاصیت حفاظتی اعمال میکند و همزمان، اسید پالمیتیک برای سلولهای مغزی مضر است، اما این نخستین باری است که به بررسی چگونگی اینکه اسید دوکوزاهگزانوئیک بهطور مستقیم از میکروگلیا در برابر تأثیرات منفی اسید پالمیتیک محافظت میکند پرداختهایم و شاهد نتایج قابل توجهی نیز بودهایم.
