احتمالاً انباشته شدن چربی در ناحیه شکم را به عنوان یک مسئله طبیعی یا مرتبط با سن و سال در نظر می‌گیرید، اما پژوهش‌های علمی نشان می‌دهند که اضافه‌وزن و تجمع چربی دور شکم می‌تواند نشانه‌هایی از مشکلات جدی‌تری مانند بیماری‌های قلبی باشد.
، چربی احشایی که تحت عنوان چربی «فعال» معرفی می‌شود، در عمق حفره شکمی ذخیره می‌گردد و سبب بروز مشکلات جدی در سلامت فرد می‌شود. بر خلاف چربی زیر جلدی که محسوس بوده و قابل لمس است، این نوع چربی به هیچ عنوان قابل مشاهده نیست و بر عملکرد هورمون‌ها تأثیر می‌گذارد.
چربی احشایی در نزدیکی بسیاری از اندام‌های حیاتی مانند کبد، روده و پانکراس قرار دارد و در نتیجه افزایش آن، خطر ابتلا به دیابت نوع ۲، بیماری‌های قلبی و سندرم متابولیک به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد. در زنان نیز افزایش این نوع چربی با خطر ابتلا به سرطان سینه و بیماری‌های کیسه صفرا در ارتباط است.
یکی از دلایل مضر بودن چربی احشایی این است که در مجاورت ورید باب قرار دارد که وظیفه آن انتقال خون از روده به کبد است. مواد آزاد شده توسط چربی احشایی، از جمله اسیدهای چرب آزاد، به این ورید رفته و به کبد منتقل می‌شوند. این چربی به طور مستقیم با افزایش کلسترول بد یا LDL، کاهش کلسترول خوب یا HDL و همچنین مقاومت به انسولین در ارتباط است.
مقاومت به انسولین شرایطی است که در آن سلول‌های بدن به انسولین به درستی پاسخ نمی‌دهند و این امر باعث اختلال در جذب گلوکز می‌شود، که به نوبه خود منجر به افزایش قند خون خواهد شد. در شرایط مقاومت به انسولین، سطح انسولین تولید شده در بدن طبیعی یا حتی بیشتر از حد نرمال است، اما از آنجایی که سلول‌ها به انسولین به خوبی پاسخ نمی‌دهند، این مشکل ایجاد می‌شود. این وضعیت معمولاً به بروز دیابت نوع ۲ منجر می‌گردد.
بر اساس اعلام دفتر آموزش و ارتقای سلامت جامعه، به همراه فعالیت بدنی مناسب، متخصصان تغذیه به پیروی از یک رژیم غذایی سالم برای کاهش چربی احشایی تأکید زیادی دارند:
_ تامین پروتئین کافی: پروتئین به عنوان مهم‌ترین ماده مغذی برای کاهش چربی احشایی شناخته می‌شود. این مواد مغذی به تقویت متابولیسم بدن کمک کرده و به کاهش وزن و در نتیجه چربی احشایی منجر می‌شود. پروتئین تولید هورمون لپتین یا هورمون سیری را افزایش داده و تمایل به پرخوری را کاهش می‌دهد.
_ مصرف میوه‌ها و سبزیجات تازه: افزایش دریافت فیبر یکی از مهم‌ترین گام‌ها در راستای کاهش چربی احشایی است. برای افزایش فیبر در رژیم غذایی، می‌توانید از گیاهان و میوه‌های تازه بیشتری استفاده کنید.
_ غلات کامل: غلات سبوس‌دار به کاهش وزن کمک می‌کنند. این نوع غلات به آرامی در بدن هضم می‌شوند و نتیجتاً احساس سیری طولانی‌مدتی ایجاد می‌کنند. اما غلات فرآوری‌شده مانند نان سفید، برنج سفید، ماکارونی بدون سبوس و شیرینی‌ها موجب افزایش چربی احشایی می‌شوند.
_ تخم‌مرغ: تخم‌مرغ حاوی پروتئین، چربی‌های سالم و ویتامین‌ها و املاح ضروری بیشماری است. این ماده‌ی غذایی دارای کالری کمی است و مصرف آن می‌تواند به کاهش اشتها بینجامد.
_ چای سبز: چای سبز هنگامی که با ورزش ترکیب شود، می‌تواند در کاهش وزن به شما یاری رساند. تحقیقات نشان می‌دهد که ترکیبات موجود در چای سبز قادرند بدن را به سوزاندن کالری و افزایش کاهش چربی شکم تحریک کنند.
_ فعالیت بدنی کافی: ورزش شدید و مؤثر به سوزاندن چربی و کاهش سرعت تجمع چربی‌های احشایی در طول سال‌ها کمک می‌کند. مطالعات نشان داده‌اند که انجام نیم ساعت ورزش هوازی شدید، چهار روز در هفته می‌تواند تأثیر بسزایی داشته باشد. استفاده از دوچرخه ثابت یا تردمیل نیز سودمند است. فعالیت بدنی با شدت متوسط که باعث افزایش ضربان قلب می‌شود، سرعت تجمع چربی احشایی را به حداقل می‌رساند. نیازی نیست حتماً به کلاس‌های ورزشی بروید، می‌توانید صرفاً با شدت بیشتری فعالیت‌های روزمره‌تان را انجام دهید. بر روی ورزش‌های ویژه شکم تمرکز نکنید چرا که هیچ ورزش خاصی نمی‌تواند چربی احشایی را حذف کند.
_ بهبود کیفیت خواب: بهره‌مندی از یک خواب باکیفیت در تنظیم وزن بسیار مؤثر است. افرادی که ۶ تا ۷ ساعت خواب مناسب شبانه دارند، در طی ۵ سال کمتر از سایرین چربی احشایی ذخیره می‌کنند.