نقشه ای از شهر لس آنجلس به تصویر کشیده است که مناطق غنی از پوشش گیاهی را نشان می دهد. این تصویر طراحی شده توسط میکالا گاریسون، به بهره برداری از داده های لندست سازمان زمین شناسی ایالات متحده و اطلاعات مربوط به وضعیت رطوبت خاک از مرکز پیش بینی و انتقال پژوهش های کوتاه مدت ناسا (SPoRT) پرداخته است.
بر اساس گزارش طوفان های ناشی از رودهای جوی و خشکسالی های جاری از سال ۲۰۲۲ سبب ایجاد شرایطی مناسب برای افزایش خطر آتش سوزی در منطقه شده است.
آتش سوزی های گسترده ای که جنوب کالیفرنیا را دربرگرفته، همچنان در نقاط مختلف شهر لس آنجلس ادامه دارد و تصاویر ماهواره ای جدید به وضوح نشان می دهد که حوادث جوی اخیر دستاوردهای لازم برای اشتعال این آتش سوزی ها را فراهم آورده اند.
بر اساس داده های جمع آوری شده از ماهواره های لندست ناسا، دماهای گرم و خشک در سه ماهه پایانی سال ۲۰۲۴ به وضوح پوشش گیاهی در لس آنجلس را برای آتش گرفتن و گسترش سریع شعله های آتش آماده کرده است.
بزرگ ترین آتش سوزی ها از تاریخ ۷ ژانویه آغاز شده و بخش های وسیعی از لس آنجلس، از جمله مناطق پاسیفیک پلیسیس و آلتادینا را به آتش کشیده است. این آتش سوزی ها به دلیل شرایط جوی خشک و بادهای شدید از سمت شرق، که آتش را گسترش می دهد و شعله های جدیدی را روشن می کند، به سرعت پیشرفت کردند.
بر اساس اطلاعات ارائه شده از سوی کالیفرنیا فایر، دو آتش سوزی عمده در مناطق پالیسیس و ایتن به ترتیب ۹۸% و ۹۹% مهار شده اند. این دو آتش سوزی مجموعاً مساحتی حدود ۳۷,۰۰۰ هکتار (۱۵۰ کیلومتر مربع) را سوزانده اند. تصاویر ماهواره ای نشان دهنده بازنگری در روندهای اقلیمی اخیر و تاثیر آن ها بر آغاز این آتش سوزی هاست.
گروهی از پژوهشگران در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس دریافته اند که تجمع پوشش گیاهی و شرایط خشک از سال ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴، شهرستان لس آنجلس را به یک جعبه کبریت بزرگ تبدیل کرده است.
سال های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ به عنوان سال هایی با بارش فراوان در جنوب کالیفرنیا به ثبت رسیده است؛ بر اساس اعلام ناسا، بارش های رخ داده در مرکز شهر لس آنجلس تقریباً دو برابر میانگین تاریخی دو ساله از سال ۱۸۷۷ بوده است.
رودهای جوی، در واقع پدیده هایی هستند که به طور منظم در سواحل غربی، به ویژه در شمال غرب اقیانوس آرام بروز می کنند. این رودها، راهروهایی از رطوبت جوی به طول بیش از ۲,۰۰۰ کیلومتر و عرضی کمتر از ۱,۰۰۰ کیلومتر هستند که بارش باران را به طرز گسترده طی مدت زمان طولانی ای به این مناطق منتقل می کنند و گاهی منجر به وقوع سیل و رانش زمین می گردند.
در نیمه دوم سال ۲۰۲۴، وضعیت به سرعت تغییر کرد. منطقه در معرض خشکی قرار گرفت و به تدریج تمام پوشش گیاهی که در پی بارش های شدید رشد کرده بود، خشک شد. طبق گزارشی از لس آنجلس تایمز، دوره خشک ترین از مه ۲۰۲۴ تا ژانویه ۲۰۲۵، دومین دوره خشک ترین از سال ۱۸۷۷ تا کنون محسوب می شود.
این نقشه، مقدار رطوبت موجود در ۴۰ اینچ بالای خاک، جایی که ریشه گیاهان عمدتاً قرار دارد، را نسبت به وضعیت طبیعی نشان می دهد.
این نقشه ها به خوبی یادآور می شوند که حتی اگر آتش سوزی ها به طور ناگهانی و غیرمنتظره ای بروز کنند، اما شرایط زمین به وضوح برای بروز یک فاجعه، از پیش فراهم بوده است.