این نظریه مطرح می‌کند که سرطان با نفوذ به عروق خونی و ایجاد لخته‌هایی که منجر به آسیب به ارگان‌ها می‌شود، در نهایت به مرگ بیماران منجر می‌شود. محققان در حال تحقیق بر روی این موضوع هستند که آیا درمان‌هایی که بر روی عروق خونی متمرکز هستند می‌توانند امید به زندگی بیماران را افزایش دهند یا خیر.
به نقل از انتخاب و گزارش HealthDay News؛ تحقیقی تازه نشان می‌دهد که عامل اصلی مرگ بیماران سرطانی، محل گسترش بیماری در بدن آن‌هاست، نه خود بیماری به‌عنوان یک عامل مستقل.
طبق نتایج این مطالعه، هنگامی که تومورها به عروق خونی اصلی نفوذ می‌کنند، قادرند لخته‌های خونی تشکیل دهند؛ این لخته‌ها جریان خون را مختل می‌کنند و در نتیجه به نارسایی ارگان‌ها منتهی می‌شوند. این اطلاعات در شماره‌ی اخیر مجله‌ی Nature Medicine به چاپ رسیده است.
محققان بیان کردند که این یافته می‌تواند توضیح دهد چرا برخی از بیماران در مراحل پیشرفته بیماری به سرعت جان خود را از دست می‌دهند، در حالی که برخی دیگر با وجود گسترش وسیع بیماری، مدت بیشتری زنده می‌مانند.
دکتر ماتئو لیگوریو، پژوهشگر اصلی این مطالعه و دانشیار جراحی در مرکز پزشکی دانشگاهی «یو.تی ساوت‌وسترن» در دالاس، در بیانیه‌ای گفت:
«ما پرسش کلیدی را مطرح کردیم که چه عامل دقیقی باعث مرگ بیماران سرطانی می‌شود؟ چرا آنها در یک تاریخ مشخص می‌میرند و نه شش ماه زودتر یا دیرتر؟»
او اشاره کرد که سرطان هر ساله حدود ۶۰۰ هزار نفر از آمریکایی‌ها را به کام مرگ می‌کشاند، اما تا به امروز مکانیزم‌های واقعی مربوط به مرگ آنها مشخص نشده بود.
بررسی بیماران مبتلا به مراحل انتهایی سرطان
برای پاسخ به این پرسش، تیم تحقیقاتی بیش از ۱۰۰ بیمار را که به دلیل سرطان روده بزرگ، ریه، تخمدان، کبد یا لوزالمعده جان خود را از دست داده بودند، مورد تحلیل قرار داد.
همچنین ۳۱ بیمار بستری در بخش مراقبت‌های پایانی (هاسپیس) نیز به مطالعه افزوده شدند که از این تعداد، ۲۱ نفر دارای تومورهای جامد و ۱۰ نفر مبتلا به بیماری‌های دیگر بودند.
متوسط مدت اقامت بیماران در مطالعه قبل از مرگ ۳۸ روز بود. پس از فوت، دکتر لیگوریو با انجام کالبدشکافی رگ‌های خونی اصلی بدن آنها را مورد بررسی قرار داد.
یافته‌های کلیدی
در حالی که بیماران غیرسرطانی به چنین وضعیت‌هایی دچار نبودند، در اکثر بیماران سرطانی، تومورها به درون رگ‌های خونی نفوذ کرده بودند.
تصاویر سی‌تی (CT) نشان داد که این توده‌ها هفته‌ها یا حتی ماه‌ها پیش از مرگ وجود داشته‌اند.
نمونه‌های خون همچنین نشان‌دهنده افزایش ناگهانی تعداد سلول‌های سرطانی در خون بیماران درست قبل از مرگ بود.
دکتر لیگوریو این اطلاعات را جمع‌آوری کرد و نظریه‌ای جدید در مورد علت مرگ بیماران سرطانی ارائه کرد.
نظریه‌ی جدید چیست؟
این مطالعه نشان می‌دهد که زمانی که تومورها به عروق خونی اصلی راه پیدا کنند، ذرات ریز از سلول‌های سرطانی ممکن است از آنها جدا شده و وارد جریان خون شوند.
این ذرات می‌توانند احتمال ایجاد لخته‌های خونی را افزایش دهند.
لخته‌هایی که در این مرحله شکل می‌گیرند، جریان خون به ارگان‌های حیاتی را متوقف کرده و در نهایت باعث نارسایی چندین ارگان و مرگ بیمار می‌شوند.
تأیید نظریه با داده‌های بیشتر
برای آزمودن این فرضیه، پژوهشگران داده‌های تصویربرداری (سی‌تی‌اسکن) ۱۲۵۰ بیمار سرطانی آلمانی را مورد بررسی قرار دادند.
نتایج نشان داد که اکثر بیماران دارای تومورهایی بودند که به عروق خونی بزرگ نفوذ کرده بودند.
گام بعدی: طراحی درمان‌هایی برای محافظت از عروق
اکنون این تیم در حال برنامه‌ریزی یک کارآزمایی بالینی است تا بررسی کنند آیا می‌توان با استفاده از روش‌هایی که جلو نفوذ تومور به عروق را می‌گیرند، عمر بیماران سرطانی را افزایش داد یا خیر.
دکتر کِلی نیوکامر، دانشیار پزشکی داخلی در دانشگاه «یو.تی ساوت‌وسترن» و نویسنده‌ی اصلی مقاله، گفت:
«اگر بتوانیم با جراحی یا پرتودرمانی، تومورهایی که به عروق بزرگ نزدیک می‌شوند را هدف قرار دهیم، می‌توانیم روش تشخیص، مدیریت و درمان سرطان را به طرز چشمگیری دگرگون کنیم.»