“`html
«فرامرز توفیقی»، فعال کارگری، با ابراز تاسف از اینکه مدیریت تورم حتی به عنوان یک قول هم مطرح نمی شود، اظهار داشت: متاسفانه مقامات دولت، از رئیس جمهور گرفته تا معاون اول و وزرای اقتصادی، صرفاً در نقش معترض ظاهر می شوند و تنها به وضعیت کنونی انتقاد می کنند! اینکه فقط به انتقاد از این وضعیت بپردازند، مشکلی از مشکلات مردم حل نمی کند. موضوع اصلی این است که چه اقداماتی باید انجام شود؛ آقای پزشکیان در زمان ات ادعا می کرد که برای مسائل اقتصادی کشور راهکار و فرمول هایی دارد و قرار است کارشناسان به میدان بیایند؛ اکنون به نظر می رسد هیچ راه حلی برای مشکلاتی از قبیل ناترازی ها و افزایش قیمت ها ندارند!
این فعال کارگری افزود: حقیقت این است که در زمان بحران اقتصادی، دولت ها سه ابزار اساسی دارند؛ نخست چاپ اوراق قرضه برای جذب پول های سرگردان که متاسفانه در دولت احمدی نژاد به هدر رفت. راه حل دوم، تنظیم نرخ ارز به سبک دامپینگ است و سومین گزینه هم به دامپینگ طلا و سکه مرتبط می شود که امروزه می توانیم شاهد حراج طلا و سکه باشیم تا نقدینگی مردم را جمع آوری کنند.
توفیقی ادامه داد که «تامین هزینه های دولت چاق و فربه کار آسانی نیست» و گفت: رئیس جمهور باید بداند که دولت چاق، بهره وری پایینی دارد؛ حذف هزینه های تحمیلی از بودجه کشور می توانست بسیار از چالش ها را حل کند. فقط صحبت کردن در مورد مشکلات اقتصادی و ناترازی ها، نه تنها دلی از درد مردم نمی کند، بلکه واقعاً مشکلات را تشدید می کند. بیان مشکلات از تریبون های رسمی به معنای عوض کردن جای شاکی و متشاکی است. به نظر می رسد نمایندگان مجلس نیز نسبت به مشکلات اقتصادی مردم توجهی ندارند.
به نقل از وی، نمایندگان مجلس به جای آنکه به اظهارات یک فرد در کنفرانس داووس بپردازند، باید اهتمام بیشتری به رفع مسائل معیشتی مردم و کارگران داشته باشند؛ بحرانی که آن چنان عمیق شده که بسیاری از مردم از راه حل های آن ناامید هستند.
در واقعیت چند خانه برای کارگران ساخته اند؟
این فعال کارگری تصریح کرد: «بحران معیشت، اقشار پایین دست جامعه را به شدت تحت فشار قرار داده» و می پرسد: آیا مسئولان و نمایندگان مجلس به آمارهای مربوط به درگیری های خانوادگی و نرخ بالای طلاق توجه کرده اند؟ آیا می دانند که نرخ ازدواج در حال کاهش است و اصلی ترین رکن جامعه یعنی خانواده در خطر قرار دارد؟ آیا نمی دانند که مزدبگیران از پرستاران تا تکنیسین های فنی و کارگران نفت، به گروه های بزرگی دست به مهاجرت می زنند؛ و تأسف بارتر اینکه آرمانشهرهای مهاجرت به همین کشورهای همجوار حاشیه خلیج فارس تبدیل شده اند؟ آیا این مسائل را نمی بینند؟
او افزود: آیا هیچ اقدام ملموسی برای تامین مسکن صورت گرفته است؟ این همه قرارگاه و کمیته که به منظور این موضوع تشکیل داده اند، چه دستاوردی داشته اند؟ در واقع چند واحد مسکونی برای کارگران ساخته شده است؟ در شرایطی که نرخ اجاره نشینی بالاتر از درآمد یک کارگر است، شورایعالی کار و کمیته دستمزد چه کمکی می توانند بکنند؟ امروز حتی کارمندان که به نوعی فرزندان دولت محسوب می شوند، با مشکلات معیشتی مواجه اند و ناچار به زندگی در حاشیه کلانشهرها هستند.
مردم برای تامین هزینه داروهای شیمی درمانی، خودرو و آپارتمان می فروشند!
توفیقی به افزایش قیمت ها، به ویژه گرانی دارو، اشاره کرد و گفت: آقایان در رسانه ها می گویند ۹۳ درصد روستانشینان و ۹۸ درصد شهرنشینان کشور دارای بیمه درمانی هستند، اما نمی گویند این بیمه ها کارایی لازم را ندارند؛ پوشش بیمه ای ناقص است و ابتدایی ترین هزینه ها را پوشش نمی دهد و قیمت دارو به تنهایی تا مرز ۴۰۰ درصد افزایش یافته است. مردم ناگزیرند به بیمه های تکمیلی مراجعه کنند ولی باز هم برای هزینه دارو و درمان باید از جیب پول های هنگفتی پرداخت کنند؛ وقتی می گویند درمان بیماری های صعب العلاج رایگان است، بیشتر شبیه به شوخی به نظر می رسد؛ مردم برای تامین هزینه داروهای شیمی درمانی، مجبور به فروش خودرو و آپارتمان خود می شوند!
«و در این میان مدعی می شوند که تامین اجتماعی دچار ورشکستگی شده است»؛ این فعال کارگری در ادامه افزود: تامین اجتماعی یک صندوق بین النسلی و غیرانتفاعی است که من و والدینم در آن سرمایه گذاری کرده اند و حالا زمان برداشت این منابع است؛ چرا اجازه دادید این صندوق که حق الناس است، به ورشکستگی برسد؟ چرا ورودی ها و خروجی های آن را کنترل نکردید؟ اگر طبق ادعای شما نرخ بیکاری در کشور کاهش یافته، ورودی های تامین اجتماعی باید افزایش می یافت؛ پس چرا همچنان با بحران مواجه هستید؟!
آیا می دانید کارگران فقط ۱۰ تا ۱۲ میلیون حقوق می گیرند؟!
توفیقی اضافه کرد: آقای پزشکیان می گوید که چگونه می توان با ۲۰ میلیون در تهران زندگی کرد؛ باید به آقای رئیس جمهور گفت آیا از این موضوع باخبر هستید که کارگران به طور متوسط فقط ۱۰ تا ۱۲ میلیون درآمد دارند؟!
وی با تاکید بر اینکه «دولت، دولت حرف درمانی ست» ادامه داد: راه حلی برای مسائل اصلی زندگی مردم و معیشت بحرانی کارگران ارائه نمی دهند؛ بسیاری از کالاها از سبد خرید مردم حذف شده و آنها نگران قیمت سیب زمینی و روغن هستند؛ در این اوضاع، مشکلات و مباحث بی اساس نمی تواند زندگی مردم را بچرخاند. آیا آرامش و سلامت حق دیگران نیست؟ آیا کارگری که از صبح تا شب تلاش می کند، نباید از بابت سقف بالای سر و نان روی سفره اش آسوده خاطر باشد؟
کارگران نمی توانند سفره های خود را حتی با سیب زمینی پر کنند!
او با اشاره به اینکه «جالب است که پیشروی نرخ تورم در دی ماه به سبزیجات مربوط می شود»؛ افزود: این موضوع نشان می دهد که در کنترل قیمت سیب زمینی و سبزیجات هم ناتوان هستیم! هر کیلو سیب زمینی به ۶۰ هزار تومان رسیده است و کارگران قادر نیستند سفره های خود را حتی با سیب زمینی پر کنند!
این کارشناس دستمزد در خصوص تورم سبد معیشت در ماه های اخیر گفت: واقعیت تورم سبد معیشت که مربوط به افزایش قیمت کالاهای تاثیرگذار بر زندگی کارگران است، بالای ۵۰ یا ۶۰ درصد است. در آینده ای نه چندان دور، گوشت قرمز حتی به صورت ماهی یکبار هم بر سر سفره کارگران حاضر نخواهد شد؛ قیمت نان، گوشت و لبنیات روند صعودی داشته و تخم مرغ در یکی دوماه اخیر ۸۰ درصد افزایش قیمت داشته؛ مرکز آمار هم این قیمت های میدانی را اعلام نمی کند؛ در واقع، تورم زندگی کارگران فراتر از ۵۰ یا ۶۰ درصد است.
توفیقی در پایان تصریح کرد: این شرایط موجب افزایش بیماری های متابولیکی و پایین آمدن سن ابتلا به آنها شده است. چرا برای حل موضوع تورم هیچ اقدامی به عمل نمی آید؟ نه تنها در مهار تورم موفق نیستند بلکه به طرز عمدی نرخ ها را افزایش می دهند تا از این طریق درآمدزایی کنند.
“`