همانطور که مسواک زدن دندان‌ها و شستشوی صورت بخشی از مراقبت‌های روزانه می‌باشد، استفاده از کرم‌های ضد آفتاب نیز باید در برنامه روزانه شما گنجانده شود. بهره‌مندی از این محصولات یکی از مؤثرترین راه‌ها برای جلوگیری از ابتلا به سرطان پوست و حفظ جوانی و شادابی آن به شمار می‌آید. علاوه بر این، کرم‌های ضد آفتاب می‌توانند با کاهش لکه‌های تیره، لطیف‌تر کردن بافت و افزایش روشنایی پوست، به بازگشت نشانه‌های آسیب‌های پوستی کمک کنند.
اما ممکن است سؤال شما این باشد که کدام نوع ضد آفتاب را باید انتخاب کنید؟ تنوع زیادی در محصولات ضد آفتاب در بازار وجود دارد و به‌ویژه کلمات خاصی نظیر «فیزیکی» و «شیمیایی» بر روی بسته‌بندی‌های آنها دیده می‌شود.
ضد آفتاب‌های فیزیکی و شیمیایی چگونه عمل می‌کنند؟
محصولات ضد آفتاب فیزیکی مانند یک چتر روی پوست قرار گرفته و بلافاصله پس از مصرف، اشعه‌های فرابنفش خورشید را منحرف می‌کنند.
در مقابل، محصولات ضد آفتاب شیمیایی عملکردی متفاوت دارند و به جای منحرف کردن اشعه‌های فرابنفش، آنها را جذب کرده و میزان نفوذ آنها به پوست را کاهش می‌دهند. به همین دلیل، زمان بیشتری طول می‌کشد تا ضد آفتاب‌های شیمیایی اثرگذاری خود را آغاز کنند. بنابراین، به مصرف‌کنندگان توصیه می‌شود این نوع از کرم‌های ضد آفتاب را ۳۰ دقیقه قبل از قرار گرفتن در معرض نور خورشید به پوست بزنند.
آیا ترکیبات کرم‌های ضد آفتاب شیمیایی و فیزیکی متفاوت است؟
سازمان غذا و داروی آمریکا دوازده ماده فعال مختلف را برای استفاده در محصولات ضد آفتاب شیمیایی تأیید کرده است که متداول‌ترین آنها شامل موارد زیر می‌باشد:
– آووبنزون
– اکسی بنزون
– اکتیزالات
– هوموسالات
– اکتینوکسات
در زمینه ضد آفتاب‌های فیزیکی، تنها دو ماده مسدودکننده تاییدشده وجود دارد که عبارتند از اکسید روی و دی‌اکسید تیتانیوم. به طور قراردادی، ضد آفتاب‌های فیزیکی معمولاً غلظت بیشتری دارند و به خوبی با پوست ترکیب نمی‌شوند، اما امروزه فرمولاسیون و نحوه استفاده از آنها به مراتب راحت‌تر و بهبودیافته‌تر شده است.
آیا کرم‌های ضد آفتاب فیزیکی ایمن‌تر از نوع شیمیایی هستند؟
سال گذشته، سازمان غذا و داروی آمریکا اعلام کرد که قصد دارد مطالعات بیشتر را برای تضمین ایمنی کرم‌های ضد آفتاب شیمیایی انجام دهد. این اعلامیه نگرانی‌هایی را برای مصرف‌کنندگان ایجاد کرد که سال‌ها از این محصولات استفاده کرده بودند.
این سازمان اذعان داشت که پژوهش‌های اخیر نشان داده‌اند جذب اکسی بنزون از طریق پوست بسیار بیشتر از آنچه پیش از این تصور می‌شد، است و وجود این ماده در شیر مادر، مایع آمنیوتیک، ادرار و پلاسمای خون مشاهده شده است.
با این حال، کارشناسان بیان می‌کنند که وجود این ماده در خون به معنای خطرناک بودن آن نیست. این ضد آفتاب‌ها مدت زمان زیادی است که بدون ایجاد مشکلات جدی مورد استفاده قرار می‌گیرند. به گفته آکادمی پوست و موی آمریکا، افراد باید از محصولات ضد آفتاب استفاده کنند، حتی اگر حاوی فیلترهای شیمیایی باشند، زیرا مزایای آنها بیشتر از خطرات احتمالی‌اشان است.
علاوه بر این، تأثیرات این محصولات بر سلامتی انسان فراتر می‌رود. تحقیقات نشان داده‌اند که ترکیبات شیمیایی، به ویژه اکسی بنزون، ممکن است برای صخره‌های مرجانی زیان‌آور باشند. در حالی که هیچ ضد آفتابی ۱۰۰ درصد بی‌خطر برای مرجان‌ها شناسایی نشده، تا به امروز، ضد آفتاب‌های فیزیکی با آسیب به مرجان‌ها مرتبط نگردیده‌اند.
چگونه بهترین کرم ضد آفتاب را انتخاب کنیم؟
از آنجا که هر دو نوع ضد آفتاب فیزیکی و شیمیایی به عنوان گزینه‌های مؤثر محسوب می‌شوند، انتخاب آنها بیشتر به سلیقه شخصی و اینکه کدامیک را تمایل دارید به طور منظم استفاده کنید، بستگی دارد. نور خورشید به عنوان یک عامل سرطان‌زا شناخته می‌شود و قرار گرفتن مداوم در معرض آن می‌تواند خطر ابتلا به سرطان پوست را افزایش دهد.
اگر نمی‌توانید ۳۰ دقیقه قبل از خروج از خانه از کرم ضد آفتاب استفاده کنید، پوست حساسی دارید یا به حفاظت از محیط زیست و صخره‌های مرجانی اهمیت می‌دهید، یک کرم ضد آفتاب فیزیکی می‌تواند گزینه مناسبی برای شما باشد.
علاوه بر این، هنگام خرید کرم‌های ضد آفتاب، تنها مواد تشکیل‌دهنده فعال نیستند که باید مورد توجه قرار گیرند. به دنبال محصولاتی با برچسب «طیف گسترده» (Broad Spectrum) باشید که به معنای محافظت از پوست شما در برابر اشعه‌های UVA (که می‌توانند به سرطان پوست، چین و ایجاد چروک و پیری پوست منجر شوند) و UVB (که باعث سوختگی ناشی از آفتاب می‌شوند) است. همچنین، انتخاب محصولاتی با SPF حداقل ۳۰ و اگر قصد شنا کردن یا فعالیتی دارید که عرق می‌کنید، انتخاب محصولات ضد آفتاب مقاوم در برابر آب تا ۸۰ دقیقه نیز اهمیت دارد.