کدام پرنده صاحب عنوان بالاترین ارتفاع پرواز در جهان است؟ (+عکس)

زمانی که به پرنده‌ای که در دور دست پرواز می‌کند، می‌نگرید، آیا تاکنون اندیشیده‌اید که حداکثر چه ارتفاعی می‌تواند صعود کند؟

به نقل از یورو نیوز، گونه‌ای که بالاترین رکورد پرواز را در میان تمام پرندگان به خود اختصاص داده، کرکس دال روپل (Gyps rueppellii) است. در سال ۱۹۷۳، یک کرکس روپل با یک هواپیمای تجاری در ارتفاع ۱۱ هزار و ۳۰۰ متری بر فراز ساحل عاج در غرب آفریقا برخورد کرد.

هواپیما با وجود از دست دادن یکی از موتورهایش، توانست به سلامت فرود آید. اما برای این پرنده، سرنوشت چندان مساعد نبود و نتوانست جان خود را نجات دهد. تنها نشانه‌هایی که از این پرنده باقی مانده بود، پنج پر بزرگ و ۱۵ تکه پر کوچک‌تر بود که همین موارد برای شناسایی گونه و تایید اوج‌گیری حیرت‌آور آن کافی شد.

این پرنده در بوم‌سازگان ساحل صحرا در آفریقا سکنا دارد و در کشورهایی نظیر زیمبابوه، سنگال و اتیوپی زندگی می‌کند. طول بال‌های این پرندگان قوی به بیش از ۲ متر می‌رسد، اما کرکس‌های روپل به ندرت از آنها برای پرواز استفاده می‌کنند.

در واقع، این کرکس‌ها هنگام صعود به ارتفاعات و برای جستجوی غذا، غالباً از ستون‌های گرمایی و جریان‌های بالا رونده جوی بهره می‌برند.

دانشمندان بر این باورند که حادثه سال ۱۹۷۳ و برخورد کرکس روپل با هواپیمای تجاری ممکن است یک واقعه غیرمعمول بوده باشد. در حقیقت، دلایل متعددی وجود دارد که باعث می‌شود پرندگان به‌ندرت در ارتفاعات بالا در نزدیکی هواپیماهای تجاری دیده شوند. یکی از عوامل اصلی به میزان اکسیژن مرتبط می‌شود.

از دیگر رقبای کرکس روپل در زمینه پروازهای بلند، می‌توان به درنای خاکستری اشاره کرد. محققان یک درنا را در ارتفاع ۱۰ هزار متری در حال فرار از یک عقاب در کوه‌های هیمالیا مشاهده کرده‌اند. همچنین یک غاز سرنواری نیز در ارتفاع ۷۳۰۰ متری در این ناحیه ثبت شده است.

از زمان ثبت این واقعه و با وجود پیشرفت‌های فناوری در ردیابی، هنوز هیچ پرنده‌ای نتوانسته به رکورد کرکس روپل نزدیک شود و به همین علت این پرنده همچنان عنوان بالاترین پرواز در آسمان را در اختیار دارد.

این در حالی است که اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت، کرکس روپل را در فهرست پرندگان در خطر جدی قرار داده است.

این گونه از کرکس‌ها، مانند بسیاری از پرندگان آفریقایی مشابه، با تهدیداتی مانند از دست دادن زیستگاه، شکار و کاهش دسترسی به تنها منبع غذایی خود یعنی لاشه‌ها رو به رو هستند.

مسمومیت ناشی از آفت‌کش‌هایی چون «کربوفوران» و همچنین داروی دیکلوفناک نیز بر کاهش جمعیت این پرندگان تاثیرگذار بوده است.

دیکلوفناک که معمولاً به عنوان داروی ضد التهاب در درمان‌های دامپزشکی مورد استفاده قرار می‌گیرد، می‌تواند به مرگ کرکس‌های روپل منجر شود اگر این پرندگان، لاشه‌هایی را بخورند که این دارو را دریافت کرده‌اند.

این موضوع وقتی جالب‌تر می‌شود که بدانیم کرکس‌های روپل قادرند بدون هیچ مشکلی گوشت آلوده به سیاه‌زخم و بوتولیسم را بخورند و هضم کنند.