این «اَبَر زمین»، که به نام «اچ دی ۲۰۷۹۴ دی» شناخته می شود، دارای جرمی برابر با شش برابر جرم سیاره ماست و در «منطقه قابل سکونت» منظومه ستاره ای خود در حال گردش است. این منطقه نشان دهنده فاصله مناسبی از ستاره ای خاص است، به این معنی که هر سیاره ای که در این ناحیه قرار گیرد، ممکن است بتواند آب را در حالت مایع داشته باشد؛ عاملی که به عنوان یک عنصر اساسی در فرآیند ایجاد حیات در نظر گرفته می شود.
با این حال، «اچ دی ۲۰۷۹۴ دی» به جای داشتن مسیری دایره ای در گرد ستاره خود، دارای مداری بیضوی است که فاصله اش از ستاره را متغیر می سازد. این ویژگی به ما اجازه نمی دهد که در حال حاضر به طور قاطع بگوییم که آیا شرایط لازم برای پشتیبانی از حیات در این سیاره فراهم است یا خیر.
اولین نشانه ها از وجود «اچ دی ۲۰۷۹۴ دی» در سال ۲۰۲۲ مشاهده شد، زمانی که مایکل کریتینیه، پژوهشگری از دپارتمان فیزیک دانشگاه آکسفورد، در حال تحلیل داده های بایگانی یک طیف سنج رادیکال با دقت بالا در رصدخانه لا سیلا در شیلی، موفق به شناسایی سیگنالی مرتبط با این سیاره گردید.
یک تیم تحقیقاتی بین المللی به بررسی دو دهه مشاهدات پرداخته تا این کشف را تأیید نماید. در حال حاضر، سیاره «اچ دی ۲۰۷۹۴ دی» به جمع سیارات دارای منطقه قابل سکونت ملحق شده است.
آقای کریتینیه اشاره کرد که از آنجا که این اَبَر زمین به ما نزدیک تر است، احتمال وجود مأموریت های فضایی در آینده برای تصویربرداری از این سیاره وجود دارد.
پژوهشگران از این سیاره به عنوان یک «نمونه استثنایی» برای پروژه های فضایی یاد کرده اند که در پی شناسایی نشانه های حیات در دیگر سیستم های ستاره ای هستند.
آقای کریتینیه گفت: «این سیاره، با قرارگیری در منطقه قابل سکونت و نزدیکی به ما، می تواند نقش کلیدی در مأموریت های آینده فضایی ایفا کند که هدف آن بررسی جو سیارات فراخورشیدی و امکان وجود حیات خارج از زمین است.
سیاراتی که حول یک ستاره می چرخند، به عنوان سیارات فراخورشیدی شناخته می شوند. تخمین ها نشان می دهد که در کهکشان راه شیری حداقل یک تریلیون سیاره فراخورشیدی وجود دارد.
تاکنون، بسیاری از سیارات مشابه زمین که از ویژگی های اولیه برای پشتیبانی از حیات برخوردار بوده اند، در نهایت از دور بررسی دانشمندان حذف شده اند، چراکه یا دماهای بسیار بالا دارند یا جو آن ها به طرزی اسیدی است که امکان شکل گیری هر نوع حیات را به کلی نفی می کند.
این تحقیقات در نشریه Astronomy & Astrophysics منتشر شده است.
یورونیوز
