جمهوری اسلامی به نقل از نوشت: غالیان دیروز در واقع نماد افرادی هستند که امروز به نحوی غلوکنندگان متملق به شمار می‌آیند. شاید در گذشته عشق و ارادت فرد موجب می‌شد که کلامشان دچار افراط شود و به غلو بیانجامد، اما در دوران کنونی، افراد بیشتر به دنبال پیشرفت از طریق تملق و مدح‌گویی هستند.
ائمه هدی، علیهم صلوات‌الله، همواره در برابر این رفتار ناپسند و غیرصحیح ایستادگی می‌کردند. به عنوان نمونه، امام هادی (ع) به فردی که در ستایش و تجلیل از ایشان زیاده‌روی کرده بود، فرمودند: “از این رفتار پرهیز کن؛ زیرا افراط در تملق می‌تواند به بدگمانی منجر شود. زمانی که در پیش برادرت، که مورد اعتماد و اطمینان است، قرار داری، از تملق او خودداری کن و حسن نیت خود را نشان بده.” این به معنای آن است که در حسن نیت افراط‌گران در ستایش، تردید وجود دارد و گمان مثبت باید به صادقانه‌ترین شکل ممکن بیان گردد.
این موضوع مختص به زمان یا مکان خاصی نیست. وقتی که نباید امام معصوم و حجت خدا را به زبان مبالغه پرستش کرد، به وضوح مشخص است که دیگران نیز باید از این رفتار به تبعیت از سیره اهل بیت، خود را دور نگه دارند.
نخستین گام در نهی از منکر، اخم و ابراز نارضایتی در مقابل غلوکنندگان است. گام دوم نیز شامل بیان صریح در منع دیگران از این رفتار ضمن انجام امر به معروف می‌باشد. گام سوم می‌تواند این باشد که فردی با مقام بالاتر که مورد تملق واقع می‌شود، متوجه شود که به عنوان طعمه‌ای برای سودجویی مورد خطاب قرار گرفته و باید برای محافظت از خود، تملق‌گویان را دور کند. چنین رفتاری می‌تواند راه را بر اظهارات اینچنینی ببندد. زیرا زمانی که جامعه شاهد باشد که متملقان با استفاده از جملات زیبا به اوج می‌رسند، مسابقه‌ای در میان آنان ایجاد خواهد شد و مناصب به افرادی تعلق خواهد گرفت که توانمند در تملق‌گویی هستند نه در انتخاب طرح‌های سازنده.
انقلابی نه تنها تملق نمی‌گوید بلکه تملق را نیز نمی‌پذیرد. سخنان نبوی به وضوح این موضوع را در برابر متملقان روشن کرده است که: “بر صورت چاپلوسان خاک بپاشید.” تجربه نیز نشان می‌دهد که اگر چنین نکنید، فردا همان‌ها بر چهره شما خاک خواهند پاشید. افرادی که در گذشته به تملق پرداخته‌اند، دوباره زبان به هتک گشوده‌اند و در این مهم نیز پیش قدم بوده‌اند.