از ابتدای سال جدید، سقف قیمت بلیت کنسرت‌ها به‌طور ناگهانی ۱۰۰ هزار تومان افزایش یافته و به ۸۹۵ هزار تومان رسیده است. این در حالی است که بلیت‌های کنسرت تا ۲۸ اسفند سال گذشته، تنها ۷۹۹ هزار تومان قیمت داشتند. در سال ۱۴۰۱، سقف بلیت‌ها ۶۹۹ هزار تومان و در سال ۱۴۰۰ نیز ۴۹۵ هزار تومان بود. پیش از شیوع کرونا، بلیت‌های کنسرت‌ها در تهران به سقف ۲۹۵ هزار تومان می‌رسید.
افزایش این قیمت به‌صورت غیرمنتظره‌ای از نخستین روزهای امسال به نقطه‌نظر ۹۰۰ هزار تومان رسیده است و این موضوع سبب شکل‌گیری سوالاتی در ذهن همه می‌شود؛ اینکه چه هزینه‌های جدیدی در فاصله بین ۲۸ اسفند ۱۴۰۲ تا ۴ فروردین ۱۴۰۳ باعث این افزایش ۱۰۰ هزار تومانی شده است؟
طبق عرف قبلی، پس از پایان ماه صفر و رفع محدودیت‌های دوماهه در اجرای زنده، انتظار می‌رفت که سقف قیمت بلیت به سبب عواملی نظیر افزایش هزینه‌های بخش خصوصی برای تامین تجهیزات مانند نور، صدا، ال‌ای‌دی و نیز دستمزدهای کادر فنی و همچنین رشد اجاره‌بهای سالن‌ها، بالا برود. با این حال، وضعیت غیرعادی افزایش قیمت برای امسال، نقطه عطفی در تاریخ برگزاری کنسرت‌ها محسوب می‌شود که باید مورد بررسی قرار گیرد.
در شرایطی که کنسرت‌ها به کالایی لوکس تبدیل شده‌اند که دسترسی به آن برای بسیاری دشوار است، افزایش بیش از ۱۲ درصدی سقف قیمت در این زمان هیچ توجیه منطقی و قانونی ندارد. در حالی که قیمت بلیت کنسرت در رویال‌هال پانورامای کیش که معمولاً قیمتی بالاتر از تهران داشته، برای سال جدید ۸۵۰ هزار تومان تعیین شده، جالب است که این سقف برای اجرایی در تهران به ۹۰۰ هزار تومان نزدیک شده است.
سال گذشته استقبال قابل توجهی از کنسرت‌های با بلیت‌های زیر ۵۰۰ هزار تومان در جشنواره موسیقی فجر به‌عمل آمد و برخی از مسئولان هنری کشور خبر از طراحی سازوکارهایی برای کاهش هزینه‌های اجرای زنده دادند تا قیمت نهایی بلیت‌ها پایین بیاید. در حالی که مدیران به دنبال اجرای این طرح‌ها هستند، ناگهان شاهد افزایش ۱۰۰ هزار تومانی قیمت بلیت‌ها هستیم که نتیجه آن به ۸۹۵ هزار تومان برای صندلی‌های ردیف جلو و ۳۰۰ هزار تومان برای صندلی‌های انتهای سالن می‌رسد؛ این مسئله به روشنی نیاز به توضیح دارد.
هم‌زمانی این افزایش قیمت برای خوانندگانی که بیش از ۶ ماه است به‌صورت پیوسته اجرا می‌کنند، با رکود اقتصادی در آغاز سال، احتمال عدم اشغال صندلی‌ها را به طور چشمگیری افزایش می‌دهد.
نتیجه این روند، عدم فروش بلیت برای هیچ‌یک از اجراهای شهر تهران از اوایل سال جاری بوده است. از روزهای نخست سال جدید، ۸ هنرمند پاپ در تهران روی صحنه آمده‌اند که هیچ‌یک از این کنسرت‌ها، برخلاف اجراهای نوروزی سال‌های گذشته، به فروش نرفته است. این موضوع به‌وضوح در فروش بلیت خوانندگانی که در روزهای آتی اجرا خواهند داشت، قابل مشاهده است.
باید به این نکته ذهن داشت که هم‌زمانی افزایش قیمت بلیت برای خوانندگانی که به‌طور مستمر بر روی صحنه بوده‌اند، با رکود اقتصادی، موجب افزایش احتمال عدم اشغال صندلی‌ها می‌شود؛ بنابراین، اگر مدیران فرهنگی نتوانند به دلایل مختلف کارایی بکاهند و کاهش قیمت بلیت‌ها ممکن نباشد، انتخاب درست این خواهد بود که این تغییرات قیمت پس از پایان ماه صفر اتفاق بیفتد. زمانی که خوانندگان تیم خود را ساماندهی کرده‌اند، سالن‌ها آماده شده و مخاطبین پس از دو ماه دوری شدیداً مشتاق اجرای خوانندگان محبوب خود هستند. لذا، افزایش کنونی بلیت کنسرت‌ها، به‌هیچ‌وجه تصمیم منطقی به‌نظر نمی‌رسد و بهتر است که تا کمتر از ۳ ماه مانده تا آغاز ماه محرم، اصلاح قیمت‌ها و نرخ‌ها به سطح سال گذشته برگردانده شود. این طرز تفکر به سود تمامی ذی‌نفعان کنسرت‌ها خواهد بود و به‌طور قطع منجر به افزایش استقبال از این رویدادهای هنری خواهد شد.