گردشگری نوآورانه؛ نجات‌دهنده هنرهای صنایع دستی

حسن سدیدی در گفت‌وگویی با خبرنگار ایسنا، با اشاره به این موضوع که تاکنون سه نسل مختلف از طرح‌های گردشگری به مرحله اجرا درآمده، توضیح داد: گردشگری انبوه که قدمت آن به پس از جنگ جهانی دوم برمی‌گردد، نخستین نسل را شکل می‌دهد، زمانی که مردم برای تفریح و گذران اوقات فراغت به مکان‌های ساحلی روی می‌آوردند و جمعیت‌های زیادی در این مکان‌ها جمع می‌شدند. نسل دوم مربوط به گردشگری جایگزین مانند اکوتوریسم یا گردشگری فرهنگی و تاریخی بود.

او افزود: هم‌اکنون نسل سوم گردشگری که تحت عنوان گردشگری خلاق شناخته می‌شود، در حال اجرا است. این نوع از گردشگری به تجربه‌محوری توجه ویژه دارد. در خراسان شمالی، گردشگران به مقاصد گردشگری مراجعه می‌کنند و در صورت تمایل به صرف غذا، با یکی از اهالی بومی همراه می‌شوند تا به بازار رفته و مواد اولیه لازم برای تهیه غذا را خریداری کرده و در این فرآیند با همدیگر غذا را طبخ کنند.

سدیدی همچنین توضیح داد: اگر گردشگر بخواهد یکی از صنایع دستی را خریداری کند، به کارگاه مربوطه می‌رود، آموزش‌های ضروری را دریافت کرده و در کنار صنعتگر، آن کالا را تولید و سپس خریداری می‌کند.

وی با بیان اینکه در برخی از نقاط گردشگری مدتی شاهد فروش صنایع دستی چینی بودیم، بر اهمیت گردشگری تجربه‌محور تاکید کرد و گفت: در این نوع گردشگری، فرد خودش اقدام به تولید صنایع دستی می‌کند. بنابراین نیازی به واردات صنایع دستی چینی برای فروش احساس نمی‌شود. علاوه بر این، گردشگری خلاق باعث احیای برخی از رشته‌های صنایع دستی می‌شود که در آستانه فراموشی هستند.