رویکرد جدید گوگل بر کاهش وابستگی کاربران به نمایشگر و واگذاری بخشی از کارهای روزمره و تکراری به دستیارهای هوش مصنوعی متمرکز است. در چنین شرایطی، گوشی هوشمند بیش از آنکه صرفاً ابزاری برای اجرای برنامهها باشد، میتواند به عاملی تبدیل شود که بسیاری از وظایف را به نمایندگی از کاربر انجام میدهد.
گوگل با معرفی سری پیکسل ۱۱، بخشی از این چشمانداز را به نمایش گذاشته است. این شرکت در نسل جدید گوشیهای خود تلاش کرده است تعامل با دستیار هوش مصنوعی جمینای را بیش از گذشته با بخشهای مختلف تجربه کاربری یکپارچه کند.
کاهش وابستگی به نمایشگر با کمک Gemini
یکی از نمونههای این رویکرد در پیکسل ۱۱ پرو دیده میشود. بر اساس گزارش CNN، این گوشی به یک چراغ جدید در بخش پشتی مجهز شده است که هنگام پردازش درخواست یا آمادهسازی پاسخ توسط جمینای فعال میشود.
این قابلیت ساده، یک هدف مهم را دنبال میکند: کاربر برای اطلاع از وضعیت پردازش درخواست خود مجبور نباشد دائماً به نمایشگر گوشی نگاه کند. چراغ پشتی میتواند به عنوان یک نشانگر بصری، وضعیت فعالیت Gemini را به کاربر اطلاع دهد.
این تغییر نشان میدهد گوگل در حال حرکت به سمت تجربهای است که در آن تعامل با گوشی الزاماً به نگاه کردن مداوم به صفحه نمایش وابسته نیست. در این مدل، هوش مصنوعی میتواند بخشی از فرایندها را در پسزمینه انجام دهد و تنها زمانی که به توجه کاربر نیاز است، او را مطلع کند.
اندروید به سمت دستیارهای هوشمندتر میرود
گوگل همچنین روی قابلیت جدیدی برای اندروید با نام «Halo» کار میکند که قرار است اواخر سال جاری میلادی عرضه شود.
این ویژگی با هدف افزایش شفافیت عملکرد عاملهای هوش مصنوعی طراحی شده است. Halo به کاربر اجازه میدهد روند انجام یک وظیفه توسط عامل هوش مصنوعی را مشاهده کند و درک بهتری از اقداماتی داشته باشد که سیستم در پسزمینه انجام میدهد.
این رویکرد میتواند یکی از مشکلات مهم دستیارهای هوش مصنوعی را برطرف کند. زمانی که یک عامل هوشمند برای انجام کاری بهصورت خودکار وارد عمل میشود، کاربر ممکن است نداند سیستم دقیقاً چه مراحلی را طی میکند یا در چه مرحلهای قرار دارد. Halo تلاش میکند این فرایند را قابل مشاهدهتر کند و کاربر را در حالت انتظار و بیخبری قرار ندهد.
تبدیل گفتار خام به متن حرفهای
یکی دیگر از ابزارهای مورد توجه گوگل، «Rambler» است که با هدف تبدیل گفتار طبیعی و بدون آمادگی قبلی به متنهای ویرایششده طراحی شده است.
این ابزار میتواند گفتار کاربر را به متنی منسجمتر تبدیل کند و مواردی مانند لکنت، تکرار کلمات و عبارتهای پرکننده را بهصورت خودکار حذف کند. نتیجه میتواند متنی باشد که برای استفاده در ایمیل یا سایر ارتباطات نوشتاری آمادهتر است.
چنین قابلیتهایی نشان میدهند که نقش هوش مصنوعی در اندروید صرفاً به پاسخ دادن به پرسشها محدود نخواهد شد. هدف اصلی، کمک به کاربر برای انجام مستقیم وظایف و کاهش تعداد مراحلی است که برای رسیدن به نتیجه باید روی نمایشگر گوشی انجام دهد.
رقابت بر سر نسل جدید دستیارهای هوشمند
حرکت گوگل به سمت چنین قابلیتهایی بخشی از رقابتی گستردهتر در صنعت فناوری است. شرکتهای بزرگ فناوری در حال توسعه نسل جدیدی از دستیارهای هوشمند هستند که برخلاف دستیارهای صوتی سنتی، تنها به ارائه اطلاعات یا اجرای فرمانهای ساده محدود نمیشوند.
این دستیارها قرار است بتوانند وظایف واقعی را از طرف کاربر انجام دهند و با استفاده از هوش مصنوعی، مراحل مختلف انجام یک کار را مدیریت کنند.
اگر این رویکرد به نتیجه برسد، نقش گوشی هوشمند نیز میتواند تغییر کند. به جای آنکه کاربر برای انجام هر کار بهطور مستقیم با برنامهها و نمایشگر تعامل داشته باشد، میتواند هدف خود را بیان کند و اجازه دهد عامل هوش مصنوعی مراحل مورد نیاز را انجام دهد.
چشمانداز گوگل در نهایت به گوشیهایی منتهی میشود که برای استفاده از آنها، الزاماً نیازی به خیره شدن مداوم به نمایشگر وجود ندارد؛ تغییری که میتواند یکی از مهمترین تحولات تجربه کاربری اندروید در عصر هوش مصنوعی باشد.