در میانه محور، منطقه عملیاتی مربوط به تیپ ۲۱ امام رضا (ع) قرار داشت. این تیپ که به عنوان یکی از موفق‌ترین یگان‌ها به شمار می‌رفت، توانست تا حد زیادی در بین دراجی و فرخ‌آباد به تمامی اهداف خود دست یابد و یک خاکریز نیز در این فاصله ایجاد کند.
، یگان‌های حاضر در عملیات والفجر ۳ که در ساعات پایانی روز گذشته (۱۳۶۲/۵/۷) آغاز گردید، موفق شدند به سرعت از موانع مین در خط مقدم و کانال‌ها عبور کرده و مسافتی را که میان خط خودی و دشمن وجود داشت، طی کنند.
در نتیجه، این یگان‌ها در نقاط مختلف با دشمن درگیر شدند و به دستاوردهایی نیز نائل آمدند. وضعیت کلی عملیات تا بامداد به صورت زیر گزارش شده است:
در بخش شمالی منطقه عملیاتی، لشکر ۵ نصر موفق به تصرف چندین ارتفاع در سمت چپ از جمله ارتفاعات ۳۴۳، ۳۲۵ و قسمتی از ارتفاع ۳۴۰ گردید و در سمت راست نیز توانست نمه‌کلان‌بو و ارتفاع ۳۴۵ را به کنترل خود درآورد و به سوی جنوب، به سمت ارتفاع نمه‌کلان‌بوی کوچک پیش برود؛ اما در سمت راست، ارتفاع کلیدی ۳۹۰ (کله‌قندی) زالوآب همچنان تحت تصرف دشمن باقی ماند.
در محور میانی که مربوط به تیپ ۲۱ امام رضا (ع) بود، این تیپ به عنوان موفق‌ترین یگان عملیاتی شناخته می‌شد و توانست در فاصله بین دراجی و فرخ‌آباد تقریباً تمامی اهداف خود را به دست آورد و همچنین خاکریزی در میان این دو آبادای احداث نماید.
در سوی دیگر، در ناحیه جنوبی که لشکر ۴۱ ثارالله (ع) فعالیت می‌کرد و تصرف ارتفاع قلاویزان هدف اصلی این یگان بود، در ساعات نخستین عملیات، یگان مذکور موفق به پیشروی و استقرار در بخش‌هایی از ارتفاع به ویژه در محور راست و میانی شد؛ اما به دلایلی نتوانست این مناطق تصرف‌شده را حفظ کند و ناگزیر به عقب‌نشینی به پشت خاکریزی که در جریان عملیات میان فرخ‌آباد تا فیروزآباد ایجاد شده بود، پرداخته است.
اگرچه این یک موفقیت نسبی محسوب می‌شد، ولی منطقه جدید مستقر شده به عنوان خط پدافندی بخشی از مأموریت این یگان بود و به عنوان نقطه عطفی برای عملیات بعدی به منظور تصرف قلاویزان تلقی می‌گردید.
منبع:
لطف‌الله زادگان، علیرضا، روزشمار جنگ ایران و عراق: والفجر ۲ و ۳؛ تغییر تاکتیکی سرزمین نبرد (کتاب بیست و ششم)، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی: مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس، تهران ۱۴۰۱، صص ۶۶۷، ۶۷۰