محققان به این نتیجه رسیده‌اند که در افرادی که به آلزایمر مبتلا هستند، قابلیت‌های شناختی کلیدی نظیر حافظه، مهارت‌های کلامی و توانایی درک مطلب به تدریج کاهش می‌یابد. این کاهش یکی از جنبه‌های طبیعی پیشرفت بیماری به شمار می‌رود، اما شناسایی عوامل تاثیرگذار در این روند تا کنون امکان‌پذیر نبوده است.
اما اکنون گروهی بین‌المللی از پژوهشگران با اجرای یک تحقیق به این نتیجه دست یافته‌اند که عواملی چون «سن»، «جنس»، «نقص در ریتم طبیعی قلب» و «سطح فعالیت روزانه» می‌توانند به عنوان مهم‌ترین پیش‌بینی‌کننده‌ها در زمینه کاهش قابلیت‌های شناختی در بیماران مبتلا به آلزایمر محسوب شوند.
این محققان در این پژوهش، به بررسی ۵۰۰ بیمار مبتلا به آلزایمر به مدت دو سال پرداخته و داده‌هایی در ارتباط با ویژگی‌های جمعیتی، شرایط سلامتی و عملکردی آن‌ها از جمله تجربه درد، افسردگی و نشانه‌های روانی ثبت کرده‌اند.
کاهش توانایی‌های شناختی برای تمامی شرکتکنندگان امری قابل توجه بود. پژوهشگران بیان کرده‌اند که افزایش سن، زن بودن، مشکلات در انجام وظایف روزانه و سابقه فیبریلاسیون دهلیزی (ناهنجاری‌های قلبی) از عوامل کلیدی کاهش قابلیت‌های شناختی در این بیماران به شمار می‌آید.
در گزارش محققان آمده است: «با در نظر گرفتن مجموعه‌ای از متغیرهای جمعیتی، جسمی و عملکردی، فرآیند زوال شناختی حتی در مراحل اولیه بیماری آلزایمر به بهترین شکل در بیماران پیش‌بینی شد.»
پژوهشگران عنوان دارند که با استفاده از عواملی نظیر ویژگی‌های جمعیت‌شناختی، تاریخچه پزشکی فرد و شاخص‌های فعالیت روزانه، می‌توان کاهش توانایی شناختی ناشی از آلزایمر را به طور قابل توجهی پیش‌بینی کرد.
این تحقیق‌ها توانایی پزشکان را در پیش‌بینی سیر پیشرفت آلزایمر به طرز چشمگیری افزایش داده است. به عنوان مثال، یک تکنیک جدید مبتنی بر اسکن مغز و نشانگرهای زیستی مختلف، قادر است مراحل زوال شناختی را در بازه‌ای پنج‌ساله پیش‌بینی نماید.
در بخش نتیجه‌گیری مقاله، محققان خاطرنشان کرده‌اند: «این یافته‌ها بر اهمیت اتخاذ رویکردی جامع در حوزه تشخیص و درمان مراحل ابتدایی بیماری آلزایمر، با در نظر گرفتن متغیرهای سلامت بیمار و نگهدارنده، تاکید می‌کنند.»
آلزایمر، رایج‌ترین نوع زوال عقل، میلیون‌ها نفر را در سطح جهانی تحت تاثیر قرار می‌دهد. پژوهشگران اعلام می‌کنند که با افزایش تعداد مبتلایان به این بیماری به دلیل رشد جمعیت، تحقیقات مشابه می‌تواند در ارائه درمان‌ها و خدمات بهداشتی بهتر موثر باشد، زیرا تنها بیماران نیستند که تحت تاثیر قرار می‌گیرند.
به گفته محققان، با افت توانایی‌های شناختی بیماران، بار مسئولیت بر دوش کسانی که از آن‌ها مراقبت می‌کنند، بیشتر می‌شود و پرستاران نیز باید در ارزیابی گزینه‌های درمانی و روند بیماری مدنظر قرار گیرند.
یافته‌های جدید در نشریه علمی «Plos One» منتشر شده است.
منبع: یورونیوز