کبد یکی از اعضای حیاتی بدن است که نقش بسیار مهمی در سم‌زدایی ایفا می‌کند و همچنین وظیفه تولید پروتئین‌ها و مواد بیوشیمیایی ضروری برای فرایند گوارش و رشد را بر عهده دارد. به همین دلیل، حفظ سلامت این عضو زحمتکش اهمیت بالایی دارد و برای جلوگیری از بروز مشکلات مرتبط با آن، باید تدابیری اندیشیده شود.
از سال ۱۹۹۰ به این سو، احتمال ابتلا به سرطان کبد به طرز قابل توجهی دو برابر شده است. نشانه‌های این نوع سرطان معمولاً در مراحل ابتدایی نمایان نمی‌شوند و فقط در مراحل پیشرفته قابل مشاهده هستند. با این حال، انجام آزمایشات منظم می‌تواند شانس تشخیص به‌موقع و افزایش نرخ بقای بیماران را افزایش دهد.
بر اساس اطلاعات منتشر شده از دفتر آموزش و ارتقای سلامت وزارت بهداشت، شش عامل اصلی که می‌تواند منجر به بروز سرطان کبد شود، به شرح زیر است:
_ چاقی: ارتفاع سطح آنزیم‌های کبدی به‌طور معمول ناشی از کبد چرب است که دلیل آن تا حد زیادی مشخص نیست. عوامل تأثیرگذار در این زمینه شامل پرخوری و اضافه وزن هستند، به‌ویژه در افرادی که دچار چاقی شکمی هستند و اندازه دور کمرشان بیش از حد طبیعی است. پزشکان هشدار می‌دهند که کبد چرب غیرالکلی می‌تواند به سرطان منجر شود. با توجه به روند رو به افزایش مصرف الکل و شیوع چاقی در جوامع امروزی، در صورت عدم اقدام به‌موقع و پیشگیرانه، احتمال افزایش موارد جراحی مربوط به بیماری‌های کبد چرب در آینده وجود دارد.
_ کاهش وزن: کاهش ناخواسته وزن و اشتها بدون پیروی از رژیم خاص، با بسیاری از بیماری‌ها از جمله انواعی از سرطان‌ها، به‌ویژه سرطان کبد، مرتبط است. اگر بدون هیچ تلاشی شاهد کاهش وزن هستید، توصیه می‌شود با پزشک خود مشورت کنید تا علل احتمالی بررسی شده و از بروز مشکلات جدی پیشگیری گردد.
_ زردی پوست و چشم‌ها: ظهور زردی می‌تواند نشانه‌ای از سرطان کبد باشد و همچنین می‌تواند به احتمال زیاد نشان‌دهنده ابتلا به سرطان لوزالمعده باشد که مستلزم تشخیص توسط پزشک است.
_ ابتلا به هپاتیت C: وجود ویژگی‌های خاصی ممکن است شما را در معرض خطر ابتلا به سرطان کبد قرار دهد. افرادی که سابقه ابتلا به ویروس هپاتیت C دارند، در زمره افراد در معرض خطر محسوب می‌شوند. اما درمان به‌موقع هپاتیت C می‌تواند به‌طور قابل توجهی از بروز سرطان کبد جلوگیری کند.
_ ابتلا به هپاتیت B: هرچند که این نوع هپاتیت هیچ ارتباطی با هپاتیت C ندارد، اما می‌تواند عامل بروز سرطان کبد باشد. کودکانی که در زمان تولد واکسن این هپاتیت را دریافت نکرده‌اند، در معرض خطر بالایی قرار دارند. مادرانی که به هپاتیت B مبتلا هستند، می‌توانند این ویروس را در حین زایمان به فرزند خود انتقال دهند. همچنین افرادی که با سرنگ مشترک دارو تزریق می‌کنند، ممکن است بیشتر در معرض ابتلا قرار بگیرند. افراد شاغل در مراکز بهداشتی و درمانی و کسانی که با بیماران مبتلا به هپاتیت مزمن زندگی می‌کنند، نیز از جمله افراد مستعد این بیماری هستند. تزریق واکسن هپاتیت B برای تمام نوزادان در بدو تولد و تمامی بزرگسالان در معرض خطر، به شدت توصیه می‌شود. این واکسن، مهمترین اقدام پیشگیرانه در راستای جلوگیری از سرطان محسوب می‌شود که به تمام کودکان در زمان تولد و بزرگسالان در معرض خطر تأکید می‌شود.
_ مصرف الکل: افرادی که الکل مصرف می‌کنند، در خطر ابتلا به سیروز کبدی و تخریب بافت کبد قرار دارند. این وضعیت می‌تواند نهایتاً به بروز سرطان کبد منجر گردد.