عصر ایران – در این مقاله به 10 حقیقت شگفتانگیز درباره پاندای قرمز پرداخته خواهد شد.
پاندای قرمز با ظاهری دوستداشتنی و منحصر به فرد شناخته میشود
پاندای قرمز به دلیل خز قهوهای مایل به قرمز که در قسمت بالایی بدنش دارد و رنگ سیاه در زیر بدنش، به راحتی شناسایی میشود. همچنین نشانههای سفیدی که بر روی صورت آن وجود دارد به این شناسایی یاری میرساند.
این ترکیب رنگ همچنین به آنها کمک میکند تا از چشم شکارچیان پنهان بمانند، چرا که با خزههای قرمز، گلسنگهای سفید و برگهای زرد-نارنجی-قرمز در زیستگاه جنگلی خود ترکیب میشوند.
پاندای قرمز هیچ ارتباط نزدیکی با پاندای بزرگ ندارد
با وجود نامش، پاندای قرمز در واقع هیچ نزدیکی خاصی به پاندای بزرگ ندارد. نام «پاندا» در واقع ابتدا برای این حیوان به کار رفت و سپس به خرس سیاه و سفیدی که به عنوان پاندای بزرگ شناخته میشود نسبت داده شد.
فرانسوی جانورشناس فردریک کوویه (Frédéric Cuvier) برای نخستین بار در سال 1825 این گونه را توصیف کرد، که این امر چندین دهه قبل از ثبت پاندای بزرگ رخ داد.
پاندای قرمز دارای خانواده ژنتیکی مستقل است
پانداهای قرمز تنها موجودات زنده در خانواده خود، یعنی Ailuridae هستند. موقعیت طبقهبندی آنها سالها مورد بحث علمی بوده است. در ابتدا آنها را در خانواده راکون و سپس در خانواده خرس طبقهبندی کردند، اما بر اساس تازهترین تحقیقات ژنتیکی، پاندای قرمز اکنون در رده مستقل خود قرار دارد.
دم پاندای قرمز دارای کارکردهای مهمی است
این پاندای جذاب دارای دمی بلند و پردار با خطوط قرمز و زرد است که از آن برای حفظ تعادل در درختان بهره میبرد. در زمستان، دم خود را دور بدنش میپیچد تا گرم شود و همچنین در مواقع استراحت میتواند از آن به عنوان بالش استفاده کند.
پاندای قرمز به خوردن بامبو و غذاهای شیرین علاقه دارد
پانداهای قرمز نتیجه فرآیند تکامل همگرا هستند و به عنوان گوشتخوار شناخته میشوند، اما مشابه پاندای بزرگ، بیشتر از بامبو تغذیه میکنند.
این حیوانات رژیم غذایی خود را با میوهها، پرندگان، تخم پرندگان و حشرات غنیسازی میکنند و به خوراکیهای شیرین میل دارند. آنها یک شست کاذب مشابه پاندای بزرگ دارند که به آنها این امکان را میدهد که بهتر بامبو را بگیرند.
پاندای قرمز بیشتر وقته خود را در حال خوردن و خوابیدن سپری میکند
به دلیل محتوای پایین مواد مغذی در رژیم غذاییشان، پانداهای قرمز انرژی کمی دارند و عمدتاً به خوردن و خوابیدن پرداخته و در دماهای بسیار پایین ممکن است به خواب عمیق بروند. متابولیسم آنها به شدت کاهش مییابد و هر چند ساعت یک بار خلاصه بیدار میشوند تا غذا پیدا کنند.
پاندای قرمز قابلیت درختنوردی بسیار خوبی دارد
این موجودات با مهارتهای کوهنوردی برجسته میتوانند از درختان به عنوان پناهگاهی برای فرار از شکارچیان و همچنین برای آفتابگرفتن استفاده کنند.
مچ پای آنها انعطافپذیر است و به راحتی از درختان بالا میروند. همچنین پنجههای بلند و تیز آنها به عبور آسان از شاخههای درختان کمک میکند.
پاندای قرمز هنگام تحریک یا تهدید شدن دو پا میایستد
این توانایی در واقع یک روش دفاعی است که در شرایط تحریک یا خطر به کار میرود تا خود را بزرگتر و ترسناکتر نشان دهند. آنها ممکن است در این مواقع صداهای بلندی تولید کنند، با پنجههای تیز خود از خود دفاع کنند یا از غدد بویایی خود بوی ناخوشایندی را خارج کنند.
پانداهای قرمز عمدتاً موجوداتی تکزیست هستند
پاندای قرمز معمولاً حیواناتی انفرادی هستند، اما در فصل جفتگیری به صورت جفت دیده میشوند. مشابه پاندای بزرگ، پاندای ماده تنها برای یک یا دو روز در سال قابلیت باروری دارد.
بعد از جفتگیری، این حیوان ماده اقدام به ساخت لانهای میکند یا از تنه توخالی درختان یا غارهای کوچک برای زایمان استفاده مینماید. پنجه نر به ندرت در بزرگ کردن نوزادان کمک میکند.
پاندای قرمز یک روز خاص دارد
از سال 2010، سومین شنبه سپتامبر هر سال به عنوان روز جهانی پاندای قرمز جشن گرفته میشود. این اقدام به منظور افزایش آگاهی عمومی و حمایت از حفاظت از پانداهای قرمز انجام میشود، زیرا زندگی این موجودات به دلیل از دست دادن زیستگاه و شکار غیرقانونی در خطر است.
گفته میشود که کمتر از 10 هزار پاندای قرمز در طبیعت باقی مانده و آنها به ویژه در جنگلهای کوهستانی کشورهای آسیایی نظیر نپال، هند، چین، بوتان و میانمار یافت میشوند.