روزنامه کیهان به این موضوع پرداخت: این سناریوسازی به سرعت به دام افتاد؛ دفتر نماینده ویژه ایران در امور چین با صدور بیانیهای واضح، تمام این شروط غیرواقعی را رد کرد و بیان داشت که این فضاسازیها بهکل بیپایه و اساس بوده و با منطق روابط دو کشور هیچ مطابقتی ندارد.
اما ماجرا فراتر از یک تکذیب ساده است؛ در اینجا موضوعی از خیانت کهنه نهفته است که در پس این تجارت رسانهای قرار دارد. ادعاهایی که حتی رسانههای زنجیرهای واشنگتن و دستهای عملیات روانی ترامپ نیز جرات ابراز آن را نداشتند، به یکباره از زبان دبیرکل حزبی که مدعی اصلاحات است، مطرح میشود!
جناب مرعشی بهنظر میرسد در نقش تسهیلکننده سیاستهای کاخسفید، احساس مسئولیت کرده تا روابط استراتژیک ایران با همپیمانان شرقی را از درون تخریب کند. اینکه در عرصه سیاست خارجی دچار اشتباه محاسباتی شویم، موضوعی است، اما توسل به دروغ و فریب عمومی مسئلهای جداست. یک چهره سیاسی ممکن است در تحلیلهای خود به بنبست برسد، اما بایستی صداقت را حفظ کرده و دروغ نگوید؛ اما وقتی که اشرافیت سیاسی، رویکرد نادرست خود را با جعل اخبار ترکیب میکند، نتیجهای جز شرمساری رسانهای در پی نخواهد داشت.
این پمپاژ حالتی از ناامیدی در حالی در حال انجام است که واقعیت چیز دیگری را نشان میدهد. پکن نهتنها تحت فشارهای یکجانبه و تحریمهای جدید آمریکا علیه تهران نرخهفته، بلکه مبادلات تجاری و صادرات نفت ایران در میانه حساسترین شرایط منطقهای و در دورانی پرتنش، جهش قابل توجهی را به خود دیده است.
23302
