گاه پیش می آید در مترو یا در یک صفحه مجازی، سفره دلمان را برای آدمهایی که هرگز آنها را ندیدهایم باز میکنیم و از غصهها، شکستها و آرزوهایمان راحت صحبت میکنیم اما وقتی کلید را در خانه میچرخانیم تا وارد حریم خودمان شویم، سکوت در پیش میگیریم. چرا آدمهایی که نزدیکترین افراد زندگی ما هستند، تبدیل به غریبه میشوند و غریبهها چگونه در زندگی افراد نقش سنگصبور را پیدا میکنند؟
