به گزارش خبرنگار ایلنا، سرجیو اودیث، هنرمند پرتغالیِ شناختهشده با نام اودیث، این روزها دوباره در رسانههای خارجی با مجموعهای از آثار دیوارنگاره سهبعدی و خطای دید مورد توجه قرار گرفته است.
دیوارنگاره سهبعدی اودیث از یک اتوبوس فرسوده در فضایی متروک؛ اثری که با بهرهگیری از پرسپکتیو، سایه و تکنیک آنامورفیک، مرز میان سطح تخت دیوار و یک شیء واقعی را محو میکند
اودیث در یکی از آثار آنامورفیک خود، پیکره یک خزنده را بر تقاطع دو سطح دیوار اجرا کرده است؛ ترکیب دقیق زاویه دید و سایهپردازی، حیوان را به موجودی سهبعدی و زنده تبدیل میکند
«آنامورفیک» در نقاشی اودیث یعنی چه؟
آنامورفیک (Anamorphic) به نوعی تصویرسازی گفته میشود که تصویر، عمداً بهشکل کشیده، تحریفشده یا غیرطبیعی روی سطح نقاشی میشود؛ اما وقتی آن را از یک زاویه یا نقطه دید مشخص نگاه میکنی، تصویر دوباره درست و سهبعدی به نظر میرسد.
در آثار اودیث این تکنیک معمولاً با گرافیتی، پرسپکتیو و توهم بصری ترکیب میشود.
مثلاً ممکن است یک حیوان یا شخصیت روی گوشه دو دیوار، کف و دیوار، یا یک سطح نامنظم نقاشی شود. از روبهرو، شکل کاملاً عجیب و کشیده است؛ اما از نقطه دید مناسب، ناگهان به نظر میرسد سوژه واقعاً از دیوار بیرون آمده است.
تفاوتش با نقاشی سهبعدی معمولی چیست؟ نکته مهم همین است. در آثار سه بعد معمولی: هنرمند با پرسپکتیو کاری میکند که تصویر عمق داشته باشد.
در آثار آنامورفیک تصویر از ابتدا تحریف میشود تا فقط از یک زاویه خاص، فرم صحیح و سه بعدی پیدا کند.
اودیث: این تکنیک را با سایهپردازی بسیار دقیق، رنگهای واقعگرایانه و پرسپکتیو اغراقشده ترکیب میکند. با این حساب است که توهم خروج سوژه از سطح بسیار قوی میشود.
به بیان ساده، آنامورفیک یعنی «تصویرِ عمداً غلطی که از زاویه درست، درست دیده میشود.»
نگاه رسانهها به اودیث
رسانههایی مانند استریت آرت یوتوپیا در تازهترین گزارش خود بر همان امضای بصری او، یعنی ترکیب پرسپکتیو، سایه و آنامورفوز برای جاندادن به دیوارهای تخت تأکید کردهاند.
در روایتهای تازهتر، او همچنان به عنوان یکی از مهمترین چهرههای گرافیتی و دیوارنگاری پرتغال معرفی میشود که آثارش از محوطههای شهری تا فضاهای صنعتی و متروک را به صحنههایی شبیه مجسمه یا موجود زنده تبدیل میکند.
یک سمندر زرد و سیاه که بر کف و دیواره یک فضای صنعتی نقاشی شده است. این اثر نمونهای از توانایی اودیث در تبدیل چند سطح ساده معماری، به یک تصویر واحد و سهبعدی است
در این اثر، یک دیوار ساده به صحنه حضور خروسی عظیم تبدیل شده است. اودیث با استفاده از پرسپکتیو و حجمپردازی، مخاطب را در برابر یک خطای دید پیچیده قرار میدهد
اودیث کیست؟
سِرژیو اودیث متولد ۱۹۷۶ در دامایا، پرتغال است و از نوجوانی با اسپری و دیوارنویسی وارد این مسیر شد.
او به صورت خودآموخته رشد کرد و از دهه ۱۹۹۰ به طور جدیتر وارد گرافیتی شد؛ نام هنری اودیث را هم در سال ۲۰۰۳ برگزید.
شهرت بینالمللی او بیشتر به خاطر تکنیک آنامورفیک و سبک موسوم به «سامبر تریدی» است که در آن تصاویر روی گوشهها و سطوح نامعمول طوری طراحی میشوند که از یک زاویه، سهبعدی و کاملاً واقعی به نظر برسند.
ترکیب یک پرنده با دستهایی عظیم در فضایی صنعتی، نمونهای از گرایش اودیث به خلق صحنههایی است که در آنها نقاشی دیواری، محیط اطراف و زاویه دوربین به یک تصویر واحد تبدیل میشوند
چرا اودیث دوباره خبرساز شد؟
در گزارشهای خارجی جدید، تمرکز اصلی روی قدرت اودیث در «فریب دادن چشم» است؛ یعنی تبدیل دیوار، بتن و فضاهای فرسوده به صحنههایی که از دور شبیه حیوان، خودرو یا سازهای واقعی دیده میشوند.
نمونههایی مانند تبدیل یک بلوک بتنی به اتوبوس متروک یا خلق موجودات عظیم در فضاهای رهاشده، از محبوبترین کارهای او در فضای مجازی و رسانههای هنری بودهاند.
همین تداوم در تولید آثار چشمگیر باعث شده نام او همچنان در گزارشهای تازه بینالمللی تکرار شود.
یک حشره عظیم آنامورفیک بر روی دیوارهای یک فضای فرسوده؛ اودیث با استفاده از شکست سطوح و سایههای دقیق، موجودی را خلق کرده که در نگاه نخست، بخشی واقعی از محیط به نظر میرسد
یکی از آثار سهبعدی اودیث که یک موجود دریایی را در امتداد دیوار و فضای اطراف آن نشان میدهد. این نوع آثار بر «نقطه دید» استوارند؛ تصویری که تنها از زاویه مناسب به شکل کامل و سهبعدی دیده میشود
اهمیت هنری آثار
اودیث فقط یک گرافیتی کار نیست؛ او بخشی از جریان هنر شهری معاصر است که مرز میان نقاشی دیواری، معماری و ادراک بصری را جابجا میکند.
آثار او معمولاً بر پایه زاویه دید خاص، نور و سایه بنا میشوند و همین باعث میشود مخاطب در نگاه اول مطمئن نباشد آنچه میبیند نقاشی است یا حجم واقعی.
از همین رو، او در گزارشهای خارجی اغلب در کنار هنرمندان برجسته هنر خیابانیِ آنامورفیک قرار میگیرد.
/