تحرک نفتکشهای ایرانی و تاکید مقامات درباره پایان دادن به محاصره، از تغییر محاسبات تهران در مواجهه با جنگ فرسایشی حکایت دارد. در شرایطی که افق توافق همچنان مبهم و محاصره به ابزاری برای فشار مستمر تبدیل شده، ایران شکستن این وضعیت را نه صرفا راهی برای احیای صادرات و درآمد ارزی، بلکه ضرورتی برای خروج از «نه جنگ، نه صلح» میبیند. هزینه محاصره همچنین خود را در کاهش مزیت رقابتی پالایشگاههای چینی بروز داده است؛ وضعیتی که پایداری آن به تداوم مازاد عرضه و امکان جایگزینی نفت ایران بستگی دارد.
