عبدالکریم تمنا، شاعر افغانستانی در ۸۳ سالگی درگذشت.
محمدکاظم کاظمی با اعلام این خبر نوشته است: «باز همان‌جا رویم خواجه که آن شهر ماست!
استاد عبدالکریم تمنا (زاده ۱۳۱۹ خورشیدی) شاعر، نویسنده و مدیر اسبق کتابخانه عامه، جهان و جهانیان را وداع گفت و به‌سوی پروردگارش شتافت.
مؤسسه پژوهشی بایسنغر درگذشت استاد تمنا را به فرزندانشان، به‌ویژه خانم سیندخت تمنا همکار گرامی ما، دوستان، همشهریان و جامعه فارسی‌زبان تسلیت می‌گوید و از خداوند منان آرامش ابدی را برای استاد آرزومند است.
خوشبختانه در سال ۱۳۹۹ خورشیدی، دوران تندرستی استاد، گنج سخن (ارج‌نامۀ استاد عبدالکریم تمنا) به کوشش دکتر فرامرز تمنا و سیندخت تمنا از سوی مؤسسه پژوهشی بایسنغر چاپ و نشر شد و در لای دستان پیر و نحیف استاد تمنا اشک شادی را در اوراقش تجربه و خاطرات یک عمر ایشان را با مروری زنده کرد.»
عبدالکریم تمنا در سال ۱۳۱۹ در روستای سروستان واقع در جنوب شرق شهر هرات متولدشد. او در سال‌های اول کودکی پدر و مادرش را از دست داد و در سال‌های نوجوانی به کارهایی مانند میرزایی (حسابداری) پرداخت.
عبدالکریم تمنا به مدارس سبک امروزی نرفت و در مسجد دروس ابتدایی را سپری کرد و علم‌آموزی را با تلاش شخصی ادامه داد. او خواندن دیوان حافظ را در سال‌های کودکی خود نزد بانویی به‌نام قریش (مادر ابوبکر و غلام‌حیدر یقین) فراگرفت.
او مدت ۱۴ سال مسئول کتابخانه عامه هرات بود. همچنین در مجلس لویه جرگه تشکیل قانون اساسی در زمان داود خان به‌عنوان وکیل از ولسوالی گلران هرات شرکت کرد. در اواخر حکومت داود خان مدتی را بنا به خواهش والی وقت هرات به عنوان ولسوال ولسوالی زنده جان(فوشنج) ایفای وظیفه کرد.
عبدالکریم تمنا از سال ۱۳۵۸ با اشغال افغانستان توسط اتحاد شوروی راهی ایران شد و هم‌اکنون نیز در تهران ساکن است. او از سال ۱۳۴۰ اقدام به انتشار شعرهایش در نشریات افغانستان، ایران، اروپا و آمریکا کرد.