علی نظمی از بین ما رفت – ایسنا

، علی نظمی، که به نام ادیب و با تخلص نظمی تبریزی شناخته می‌شود، در تاریخ یکم مهرماه ۱۳۰۶ به دنیا آمد و در تاریخ ۲۵ آذرماه درگذشت.

پدر او، حسین پاشا، از مبارزان جنبش مشروطه و میرشکار مظفرالدین شاه قاجار در تبریز محسوب می‌شود. او سرایش اشعار را از سن ۱۶ سالگی آغاز کرد و زیر نظر استادانی چون ملک‌الشعرای بهار، محمدامین ادیب طوسی و عباسقلی خان وقایعی آموزش دید.

نظمی تبریزی به مدت نزدیک به ۳۰ سال با شهریار در دوستی عمیق به سر برد و این ارتباط نزدیک سبب شد که در سال ۱۳۶۷، او پیکر محمدحسین شهریار را در مقبره الشعرای تبریز به خاک بسپارد.

علاوه بر شعر، آثار تحقیقی ادبی دیگری نیز از او به چاپ رسیده است. برخی از آثار وی شامل «هفت شهر»، «تصحیح و تدوین دیوان امینی سرابی»، «فریادهای عاشقانه (گزیده غزلیات)»، «دیوان اشعار نظمی تبریزی جلد اول»، «دویست سخنور (تذکره الشعرای منظوم و منثور)»، «گلشن معانی (شرح برخی ابیات مشکله فارسی)»، «گلبانگ (گزیده اشعار)»، «فروغ عمر (گزیده غزلیات)»، «دیوان اشعار نظمی تبریزی جلد دوم»، «نیایش و ستایش (گزیده اشعار به همراه ورقی از سروده‌های چاپ‌نشده)» و «سیمرغ غزل (ارج‌نامه استاد علی نظمی تبریزی)» است.

.

سیدمحمدحسین بلاغی، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربایجان‌شرقی، در پیامی درگذشت علی نظمی تبریزی، شاعر نامی را تسلیت گفت.

در متن این پیام آمده است: «خبر درگذشت استاد علی نظمی تبریزی، تخلص‌نامی این شاعر و ادیب برجسته کشور، باعث غم و اندوه عمیق در دل‌ها شد.

بدون شک آثار غزل‌های ارزشمند و شورانگیز زنده‌یاد نظمی تبریزی در شعر و ادبیات معاصر، جایگاهی ویژه دارد و مضامین خاص و ذوق سرشار او، ابیاتی زیبا و ماندگار را در حافظه ادبی ایران و آذربایجان به یادگار گذاشته است.

زنده‌یاد استاد نظمی، وجود و روح خود را در سرشت عشق مضیق ساخت و در طول زندگی خود، جواهرات ناب عشق و معرفت را به نگارش درآورد و نغمه‌های پرشور و با معنی این شاعر گرانقدر هرگز از یادها فراموش نخواهد شد.

او در طول عمر پربارش با سرودن اشعار شگفت‌انگیز، به عنوان یکی از شاعرانی شناخته شده است که تاثیر بسزایی در غنابخشی به فرهنگ و ادب این دیار داشته است.

اینجانب فقدان این شاعر محترم و صاحب سبک را به خانواده داغدیده او و همچنین خانواده بزرگ فرهنگ، هنر و ادب ایران اسلامی تسلیت گفته و از خداوند متعال، برای آن مرحوم علوّ درجات و برای بازماندگان و علاقمندان صبر و اجر جزیل را آرزومندم.»