پارکینسون، نوعی بیماری اختلال عصبی است که در آن سلول‌های عصبی در مغز فرد دچار تخریب می‌شوند.
طبق گزارش ایندیپندنت، سازمان بهداشت عمومی انگلیس اعلام کرده است که این اختلال به تدریج باعث آسیب به بافت مغزی بیمار می‌گردد.
بر اساس اطلاعات بنیاد پارکینسون انگلیس، در مغز افرادی که به پارکینسون مبتلا هستند، میزان هورمون دوپامین به اندازه کافی تأمین نمی‌شود.
دوپامین، هورمونی است که وظیفه انتقال سیگنال‌ها بین سلول‌های مغزی را بر عهده دارد. با از بین رفتن سلول‌های عصبی، سطح دوپامین در مغز نیز کاهش پیدا می‌کند.
سازمان بهداشت عمومی انگلیس علائم اصلی بیماری پارکینسون را شامل لرزش غیر ارادی اندام‌ها، کاهش سرعت حرکات و انقباض عضلانی عنوان کرده است.
علاوه بر این، بیمار می‌تواند دچار مشکلاتی نظیر عدم تعادل، دردهای عصبی، بی‌اختیاری ادرار، اختلال در خواب، تعریق زیاد، افسردگی و اضطراب نیز شود.
متخصصان پزشکی تأکید می‌کنند که هنوز درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد، اما داروها می‌توانند به شدت در مدیریت علائم مؤثر باشند. افراد مبتلا باید با پزشک متخصص همکاری نمایند تا به یک برنامه درمانی مناسب که بهترین تسکین را ارائه دهد و حداقل عوارض جانبی را به دنبال داشته باشد، دست یابند. در مراحل پیشرفته‌تر، ممکن است نیاز به انجام عمل جراحی نیز باشد.